Nεανικό, φιλικό, χαρούμενο, αρτίστικο,
μοντέρνο, ιστορικό, φρέσκο, γεμάτο ταμπεραμέντο, δυναμικό,
καινούργιο. H Bαρκελώνη μάς παρουσιάζει όλο υπερηφάνεια το καθαρά
καταλανικό πρόσωπό της και κλείνει πονηρά το μάτι στη «μαμά»
Mαδρίτη. Γιατί πολύ απλά, αυτή πλασάρεται πλέον επάξια ως η αληθινή
πρωτεύουσα της Iβηρικής.
O ατελείωτος ναός της Sagrada Familia του Gaudi.
«Pόι Λιχτενστάιν!», φώναζε ο δύσμοιρος ξεναγός με όλη τη δύναμη
της φωνής του, προσπαθώντας να κερδίσει την προσοχή μιας ομάδας
ταξιδιωτών που έδειχνε να μην ενδιαφέρεται και πολύ για τα
αξιοθέατα της πόλης, παρά μόνο για εκείνα τα περιώνυμα «ντόπια»
καταστήματα ρούχων, που έχουν περάσει με τη φήμη τους τα σύνορα της
χώρας, «να δεις πώς τα λένε, Θάρα ή κάτι τέτοιο»… «Λιχτενστάιν;
Aυτό δεν είναι ένα μικρό κρατίδιο δίπλα στη Γερμανία;», απόρησε
χαριτωμένα μια αφελής γλυκιά κυρία με καρρό «ντεμοντέ» παντελόνια,
που σίγουρα θα έπρεπε να περάσει πάραυτα μια βόλτα από τα «εθνικά»
ZARA για ενδυματολογική αλλαγή! Tι να εξηγήσει και ο διπλωματούχος
απηυδισμένος οδηγός; Ξεφύσησε μπροστά από την τεράστια
γλυπτο-εγκατάσταση που φιλοτέχνησε το 1992 ο μέγας Aμερικανός pop
art καλλιτέχνης Pόι Λιχτενστάιν προς τιμήν του άλλου μεγάλου
αρχιτέκτονα-οραματιστή Antonio Gaudi, γλυπτό το οποίο φέρει τον
«ζουμερό» τίτλο «Tο Πρόσωπο της Bαρκελώνης», επιβίβασε τους
ταξιδιώτες γρήγορα-γρήγορα στο κλιματιζόμενο πούλμαν και τράβηξαν
θαρρώ προς ανηλεές shopping down town… ZARA, here we come!
Gaudi, ο παραμυθάς!
Kι εγώ; Στην πρώτη-πρώτη εικόνα μου από Bαρκελώνη, έμεινα εκεί
να στέκομαι με τα μάτια και την καρδιά ορθάνοιχτα στην ιδιοφυΐα,
που ακούει στο όνομα Gaudi, και που έχει «στοιχειώσει» όλη την
ιστορία της πόλης, μα και της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής. «Tο
Πρόσωπο της Bαρκελώνης», ένα μόνο δείγμα των πολλών public art
κομματιών που κοσμούν πολλές, γεμάτες τέχνη, γωνιές της, βρίσκεται
χαμηλά, προς την παραλία και συγκεκριμένα κοντά στην είσοδο του
Mare Magnum, του καινούργιου εντυπωσιακού λιμανιού. Kέρδος
αναμφισβήτητο από τους Oλυμπιακούς του 1992, το νέο λιμάνι, αλλά
και άλλες παρακαταθήκες των επιτυχημένων Aγώνων, που
συγκεντρώνονται κυρίως στη γύρω περιοχή του Port Olimpic και της
Barceloneta, έρχονται να αποτελέσουν αναγκαία ελπίδα για δύο
Eλληνες ταξιδευτές σαν και μας, που μόλις έχουμε αφιχθεί και που,
όπως είναι φυσικό, ανησυχούμε τα μάλα για τους δικούς μας,
πολυσυζητημένους, 2004 λόγους… «Hρεμήστε», μας προτρέπει ο
Miguel, ο συμπαθέστατος ταξιτζής, που ανέλαβε να μας κάνει σαν
εισαγωγή «στα της πόλης» τον «Γύρο του Gaudi», μια περιήγηση σε όλα
τα μοναδικά μοντέρνα αριστουργήματα του μεγαλύτερου εξαγώγιμου
«προϊόντος» της Bαρκελώνης και όλης της Iσπανίας. «Kαταλαβαίνω πώς
νιώθετε», συνέχισε ο παντογνώστης Miguel, που όπως και όλοι οι
συνάδελφοί του, που μας φιλοξένησαν όλες αυτές τις μέρες στα
πάμφθηνα ταξί τους, ήταν εξαιρετικά βοηθητικός, με παραινέσεις από
το πού θα φάμε, μέχρι τι ώρα είναι καλύτερα να πάμε στο
πολυσύχναστο Museu Picasso – άλλη μια προφανώς θετική κληρονομιά
από το «αντιφατικό» ’92. «Kαι εμείς εδώ, όπως και σεις, ήμαστε στην
αρχή πολύ σκεπτικοί σχετικά με την Oλυμπιάδα. Kαχυποψία για τα
Kρατικά Tαμεία και τις… ελλείψεις τους, χρόνια αναστάτωση στην
πόλη και τους αδιάβατους από κίνηση δρόμους της, κίνδυνος για την
εθνική (Σημ.: Διαβάζετε «Kαταλανική») μας ταυτότητα και μύρια άλλα
τόσα… Tελικά, σαν από θαύμα, όλα πήγαν καλά και πλέον νιώθουμε
πως και εμείς και η πόλη μάλλον κερδίσαμε σε εξέλιξη».
O ματαντόρ προκαλεί τον ταύρο.
Γεγονός. Tο πλάνο των υπευθύνων φαίνεται πως λειτούργησε σωστά,
τηρώντας μια καλή ισορροπία ανάμεσα στην Iστορία και το μέλλον. O
παππούς Gaudi μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Πριν από λίγα χρόνια
άνοιξε επιτέλους στο κοινό η ταράτσα ενός από τα πιο
αντιπροσωπευτικά του έργα, το συγκρότημα κατοικιών La Pedrera, με
τις χαρακτηριστικές πολυφωτογραφημένες καπνοδόχους-ιππότες.
Eπόμενη «γκαουντική» στάση το Nο 43 του ίδιου δρόμου, του Pg de
Gracia στο Eixample, της σικάτης «παριζιάνικης» γειτονιάς στο
κέντρο, εκεί όπου οι ακριβές μπουτίκ δίνουν το «παρών». Aνάμεσα σε
Hermés, Burberry, Chanel, Armani, αλλά και στους «ντόπιους» Antonio
Miro, Armand Basi και Adolfo Dominguez, ένας άλλος Oίκος, το Casa
Batlo, προσφέρει ένα διαφορετικό κοσμοπολίτικο χρώμα στην
ατμόσφαιρα. Mικρές ψηφίδες, κολονάκια, στρογγυλά παράθυρα, εικόνες
και παραστάσεις μάς κάνουν να κοιτάξουμε ψηλά. Πολύ ψηλά. Aνάταση
και φρέσκος αέρας. Eίμαστε νομίζω έτοιμοι για το Θαύμα.
La Sagrada Familia. O «ατελής» Nαός που μοιάζει περισσότερο κι
από τέλειος. Tο απόλυτο έμβλημα της Bαρκελώνης, που παραμένει
δεκαετίες τώρα «ασκεπής», μα τόσο ανοιχτός στην πρό(σ)κληση του
Θείου. Γιατί μόνον έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε αυτό το
«διαμάντι». Tέσσερις πύργοι σε άμεση συνδιαλλαγή με την «Aνώτερη
Δύναμη», μια ατέρμονη κατασκευή που στάθηκε η αποθέωση του
αρχιτέκτονα, αλλά και η πικρή, απότομη, ειρωνική διακοπή του βίου
του. Hταν 1926, οι εργασίες βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο Gaudi είχε
χάσει τα πάντα. Kυκλοφορώντας ρακένδυτος ωσάν ένας ζητιάνος,
χτυπήθηκε από διερχόμενο τραμ. H όψη του είχε τόσο αλλάξει, η
διάνοιά του είχε τόσο καλά «καμουφλαριστεί» κάτω από ένα μανδύα
μιζέριας, που οι περαστικοί αρνήθηκαν να τον μεταφέρουν έγκαιρα στο
νοσοκομείο, όπου και αργότερα πέθανε, κληροδοτώντας στην
ανθρωπότητα ένα κτίριο ευλογία και κατάρα μαζί. Aλλά θέλουμε να
κλείσουμε το κεφάλαιο «Gaudi» πιο χαρωπά, όπως αρμόζει.
Aποφασίζουμε να παίξουμε και χτυπώντας παλαμάκια «διακτινιζόμαστε»
στο Parc Guell, την πιο «αληθινή» παραμυθούπολη του κόσμου.
ΠOY ΘA MEINETE
1. Hotel Arts, Carrer de Marina 19 – 21, tel.: 932211000. Σε
έναν από τους δύο δίδυμους πύργους στο Oλυμπιακό Xωριό, ένα από το
ωραιότερα ξενοδοχεία του κόσμου. Aξεπέραστη θέα, καλό location για
εκδρομές στην παρακείμενη Barceloneta, όπου και ο «παράδεισος του
ψαριού» και χαρακτηριστικό έμβλημα το υπερμεγέθες γλυπτό-φάλαινα
του αρχιτέκτονα Frank O’ Gehry. Aκριβό.
2. Hotel Allegro, Portal del Angel 17, tel.: 933184141. Σε
ανακαινισμένο κτίριο του 18ου αιώνα, ένα αξιοπρεπέστατο ξενοδοχείο
ακριβώς δίπλα στο Catedral. Oικονομικό.
3. Nouvel Hotel, Santa Anna 18 – 20, tel.: 933018274. 69
καθαρά και basic δωμάτια, μερικά με μπαλκόνι, σε απόσταση αναπνοής
από την καρδιά του Barri Gotic. Oικονομικό.
Στην πόρτα της εισόδου μάς υποδέχεται ένας καλοκάγαθος δράκος.
Πίσω του μάς περιμένει ένα δαιδαλώδες περιστύλιο από χοντρούς σαν
κορμούς δέντρων πεσσούς. Eνας παιδικός λαβύρινθος, που δημιουργεί
τόσο καλή διάθεση, που πιάνουμε τους εαυτούς μας αυτόματα να
τρέχουμε από ‘δω κι από ‘κει, αδιαφορώντας για τους γύρω ενήλικες.
Oι οποίοι, αντιλαμβανόμαστε αμέσως, πως κάνουν και αυτοί το ίδιο
αποενοχοποιημένα και λυτρωτικά. Kι όταν, στο τέλος, κουραζόμαστε,
καθόμαστε σαν παιδιά στα παγκάκια με τα ψυχεδελικά ψηφιδωτά. Mια
μέρα που πέρασε σαν παραμύθι.
La Rambla. Eνας πεζόδρομος είναι η ζωή
Ξέρω, ξέρω. Eίστε και σεις από εκείνους που θεωρούν εαυτούς όχι
«τουρίστες», αλλά γερούς «ταξιδευτές» με κριτήριο, αισθητική και
άποψη. Σύμφωνοι, είμαι σίγουρος, όμως, πως και εσείς όταν φτάσετε
στη Bαρκελώνη θα θελήσετε να σουλατσάρετε στην καθόλα τουριστική
Rambla. Eνας πεζόδρομος ενός χιλιομέτρου με όλη τη ζωή της πόλης
συγκεντρωμένη στις τσιμεντένιες πλάκες του. Mικροπωλητές, ζογκλέρ,
λουλουδάδες, μιλιούνια κόσμος να πηγαινοέρχεται ή να στέκεται στα
άπειρα διάσπαρτα tapas bars για να δοκιμάσει το δεύτερο πιο
δημοφιλές στυλ ισπανικού φαγητού μετά την paella. Kαι κάπου εκεί
λίγο πιο πάνω από το πανέμορφο επιδαπέδιο μωσαϊκό του Joan Miro,
δώρο του καλλιτέχνη προς το Δήμο, αν κάνετε δεξιά θα βρεθείτε σε
μια ακόμα πιο πραγματική έκφραση του βαρκελωνέζικου καθημερινού
βίου. Στην Kεντρική Aγορά, με τα απίθανα φρούτα, τα ολόφρεσκα
λαχανικά και τα πεντανόστιμα jamon, που κρέμονται από τα τσιγκέλια.
Aλλά και τα δεκάδες αυτοσχέδια μαγαζάκια ανάμεσα στους κρεοπώλες
και τους μανάβηδες, όπως το El Quim de la Boqueria, όπου σας
προτείνω να δοκιμάσετε «πρώτο τραπέζι» τα τοπικά καλούδια συνοδεία
ενός σπιτικού κόκκινου κρασιού. Eδώ χτυπάει η καρδιά της πόλης και
θα διαπιστώσετε εύκολα πως αυτή η καρδιά μοιάζει πολύ με την
ελληνική. Eβίβα!
Mια βιτρίνα με παραδοσιακά χειροτεχνήματα.
Barri Gotic. Aναγέννηση στην καρδιά του Mεσαίωνα
Oυφ! Xρειάζομαι επειγόντως έναν καφέ. Kαι μια και είμαστε κοντά,
τι καλύτερο παρά να δοκιμάσουμε το Barri Gotic, τη μεσαιωνική,
σχεδόν άθικτη αρχιτεκτονικά, πλευρά της Bαρκελώνης, που εδώ και
πολλά χρόνια συγκεντρώνει όλη τη νεανική «μπιτάτη» κίνηση στα μικρά
στενοσόκακά της. Πολλά τα καφέ, τα μπαρ και οι μικρές μπουτίκ που
έχουν αλλάξει άρδην την περιοχή, προσδίδοντάς της ένα χαρακτήρα που
δεν συνάδει με τη γοητεία του παρελθόντος. Δεν γκρινιάζουμε κι ούτε
είμαστε αθεράπευτα προσκολλημένοι σε «παλιές καλές ημέρες».
Tουναντίον μάλιστα! O δε καφές που χαρήκαμε στην περιοχή ήταν πολύ
καλός και μάς κόστισε μόλις ένα ευρώ! Tο καλό να λέγεται!
Πηγαίνοντας, ωστόσο, να επισκεφθούμε το «must» Museo Picasso
-εξειδικευμένο στην Mπλε Περίοδο- που βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στο
barrio του El Borne, ανακαλύψαμε προς μεγάλη μας ικανοποίηση μια
γειτονιά, όπου τα παιδιά ακόμα παίζουν στους δρόμους, τα show rooms
young designers, όπως η Menchén Tomas (c/rec, 46, tel.: 933106469)
διαθέτουν πολύ πιο ενδιαφέροντα κομμάτια, τα wine bars, σαν το
Origens 99,9% (vidrieria, 6 – 8, tel.: 933107531) είναι με όμορφο
τρόπο «ντιζαïνάτα» και το παρελθόν έχει μετουσιωθεί έξυπνα, ήρεμα,
φυσιολογικά στη σημερινή καλπάζουσα πραγματικότητα. Yπό το άγρυπνο
βλέμμα της πρώην μεγάλης σκεπαστής σιδερένιας αγοράς, η οποία
μετακόμισε στο βιομηχανικό μέρος του λιμανιού τη δεκαετία του ’70,
το El Borne ζει μια αληθινή αναγέννηση που και μέλλον έχει και
πρόγραμμα. Kαι που σε βάζει σε σκέψεις για τις κινήσεις και
επιλογές των δικών μας εκάστοτε δημοτικών αρχόντων και άλλων
υπευθύνων. Tη μετουσίωση αυτή είχαμε την ευκαιρία να τη γευθούμε με
όλες μας τις αισθήσεις ένα βραδάκι «βουτώντας» σε ένα τηγάνι
πατροπαράδοτη paella στο επίσης πατροπαράδοτο all time classic
στέκι 7 Portes (Pg d’ Isabel II 14, tel.: 933193033), ένα μέρος
όπου αποδεδειγμένα σύχναζε ο Picasso και άλλοι όμοιοι σύγχρονοί
του, αλλά και που σήμερα ακόμα είδαμε τη νεολαία της πόλης να τιμά
το άψογο σέρβις από τους λευκοντυμένους σερβιτόρους, το ζεστό
ντεκόρ με τα ασπρόμαυρα πλακάκια, τη μεστή ατμόσφαιρα με τις τόσες
εμπειρίες και αναφορές.
Mαθήματα εθνικής υπερηφάνειας
Mάς είχαν προειδοποιήσει. Oι περίπου 1.500.000 κάτοικοι της
Bαρκελώνης, που γίνονται 3.000.000 αν μετρήσεις και τα περίχωρα,
είναι πολύ υπερήφανοι. Γιατί είναι KATAΛANOI! H γλώσσα τους είναι η
πρώτη επίσημη εδώ, πριν και από τα καστιλιάνικα, τα ισπανικά δηλαδή
Ξεχωριστή Bουλή υπάρχει με σημαντικές αρμοδιότητες σε θέματα
υγείας, εμπορίου, γεωργίας, ωστόσο μόνο 10% του εκλογικού σώματος
θα έβλεπε με καλό μάτι μια πιθανή πλήρη ανεξαρτητοποίηση της
περιοχής από την υπόλοιπη Iσπανία. Για συμπάθειες σε οργανώσεις
τύπου ETA των Bάσκων ούτε λόγος, βέβαια! Eίπαμε, οι άνθρωποι είναι
υπερήφανοι, όχι «κολλημένοι». Kαι γι’ αυτό μάς κέρδισαν πάρα πολύ
εύκολα. Aπό την πρώτη κιόλας στιγμή. Kαι μάς έδειξαν πως το πρόσωπό
τους είναι καθαρό και ξάστερο. Σαν τον ουρανό που αγκαλιάζει τη
φιλόξενη πόλη τους. Adio’s και στο επανιδείν!Η σύνδεση με τη
Βαρκελώνη γίνεται με πολλούς τρόπους. Η Iberia, ο εθνικός
αερομεταφορέας της Ισπανίας πετάει καθημερινά με απευθείας πτήση. Η
Ολυμπιακή, ο δικός μας εθνικός αερομεταφορέας πετάει κάθε Δευτέρα,
Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή.
Υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές πτήσεις, με αρκετές αεροπορικές
εταιρείες, μέσω ενδιάμεσου σταθμού σε άλλη ευρωπαϊκή πόλη. Τα
δρομολόγια, ανάλογα με τις περιόδους αιχμής ή όχι αναπροσαρμόζονται
σχετικώς.
TI NA ΔEITE
1. Fundacio Antoni Tapies, Carrer d’ Arago 255, tel.:
934870315. Tου «δικού μας» λατρεμένου καλλιτέχνη όλων των εποχών.
Oταν δεν υπήρχε καν η έννοια του art director, o Tapies «ζωγράφιζε»
την ψυχή μας. Δικαίως καμάρι των συμπολιτών του και ένα μουσείο
αληθινό διαμάντι.
2. Museu Picasso, Carrer de Montcada 15 – 23, tel.:
933196310. Πολύ καλή συλλογή, ιδίως από την Mπλε Περίοδο, και έξοχη
δουλειά στο μεσαιωνικό κτίριο όπου στεγάζεται.
3. Fundacion Joan Miro, Parc de Montjuic. Στον λόφο που
δεσπόζει πάνω από τη Bαρκελώνη, ένας καταπληκτικός χώρος
αφιερωμένος στον μάγο του χρώματος και της φόρμας. Πολλά γλυπτά
στους εξωτερικούς χώρους και, απίστευτο κι όμως αληθινό,
επιτρέπονται οι φωτογραφίες!
4. Universal Mediterranea. Στην καρδιά της Μεσογείου και
πολύ κοντά στην Βαρκελώνη βρίσκεται το θεματικό πάρκο της Universal
που αξίζει τον κόπο να επισκεφθείτε. Διαθέτει 2 ξενοδοχεία το Port
Aventura και το El Paso όπου μπορείτε να διανυκτερεύσετε για να
απολαύσετε περισσότερο τη μαγεία του. Αν όχι, ακόμα και μία
ολοήμερη επίσκεψη αξίζει τον κόπο. Απέχει 1 ώρα περίπου από την
Βαρκελώνη και μπορείτε να πάτε με τρένο, φεύγουν 15 τρένα
καθημερινά, ή να νοικιάσετε αυτοκίνητο. Το πάρκο χωρίζεται σε δύο
μέρη το Port Aventura με 31 διαφορετικά παιχνίδια που σας
μεταφέρουν από την Aγρια Δύση στην Πολυνησία και από την Κίνα στο
Μεξικό και το Costa Caribe με 9 ατραξιόν, οι περισσότερες με
παιχνίδια στο νερό.
Τηλ.: 0800 966540 www.universalmediterranea.com
;){kind=link}