«Υπομονή, θα σας ανταμείψει η κορυφή», μας λέει ένας ορειβάτης που κατεβαίνει από τη Δίρφυ, καθώς εμείς συνεχίζουμε την ανάβαση. Έχουμε ήδη περπατήσει για περίπου μιάμιση ώρα και αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν η κορυφή βρίσκεται πράγματι τόσο κοντά όσο δείχνει.
Η Δίρφυς, το ψηλότερο βουνό της Εύβοιας με κορυφή στα 1.743 μέτρα, βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια, πάνω από τη Στενή. Παρότι απέχει μόλις δύο ώρες οδικώς από την Αθήνα, το τοπίο της δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι πολύ πιο μακριά από την πρωτεύουσα.

Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί και λίγο μετά τις 10:30 φτάσαμε στο ορειβατικό καταφύγιο «Μιχάλης Νικολάου», στις βόρειες πλαγιές του βουνού, σε υψόμετρο περίπου 1.123 μ. Το καταφύγιο αποτελεί το συνηθέστερο σημείο εκκίνησης για όσους θέλουν να προσεγγίσουν την κορυφή Δέλφι (+620 μέτρα υψομετρική διαφορά).
Παρότι η διαδρομή δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη σε μήκος, η Δίρφυς δεν «χαρίζει» εύκολα τα μέτρα της. Θεωρείται από πολλούς το πιο «αλπικό» βουνό της νησιωτικής Ελλάδας, φήμη που οφείλει στους ισχυρούς ανέμους, στις απότομες αλλαγές του καιρού και στο γυμνό, βραχώδες ανάγλυφό της. Τα πρώτα μέτρα της πορείας είναι σχετικά ήπια, με χαμηλή βλάστηση και ανοιχτό ορίζοντα προς τις γύρω πλαγιές. Σύντομα όμως το τοπίο γίνεται πιο άγριο. Οι στάσεις είναι απαραίτητες, όχι μόνο για νερό αλλά και για να απολαύσει κανείς τη φύση γύρω του. Όσο προχωρά η ανάβαση, η θέα προς τη Στενή, την Εύβοια και το Αιγαίο γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακή.

Διασχίζοντας τη Λάκκα
Το πιο χαρακτηριστικό τμήμα της ανάβασης είναι η διάσχιση της Λάκκας, μιας μεγάλης φυσικής λεκάνης που σχηματίζεται ανάμεσα στις απότομες πλαγιές του βουνού. Από εκεί η κλίση γίνεται εντονότερη και το μονοπάτι περνά μέσα από πετρώδη πεδία. Καθώς βγαίνουμε από τη Λάκκα και πλησιάζουμε στην κορυφογραμμή, έχουμε την αίσθηση ότι τα δύσκολα έχουν περάσει. Το μονοπάτι γίνεται πιο ήπιο και η κορυφή βρίσκεται πλέον μπροστά μας. Με τη θέα να ανοίγει συνεχώς προς το Αιγαίο, τα τελευταία μέτρα κυλούν σχεδόν αβίαστα. Λίγο αργότερα, βρισκόμαστε στα 1.743 μέτρα, στο ψηλότερο σημείο της Εύβοιας. Το βλέμμα ταξιδεύει προς όλες τις κατευθύνσεις. Στα ανατολικά απλώνεται το Αιγαίο, με τη Σκύρο και τις Βόρειες Σποράδες να ξεχωρίζουν στον ορίζοντα, ενώ στα δυτικά διακρίνονται οι ορεινοί όγκοι της Στερεάς Ελλάδας. Σταθήκαμε τυχεροί γιατί οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές —λίγη συννεφιά και αεράκι βοήθησε να ξεκουραστούμε στην κορυφή.

Ανάμεσα στις πέτρες, το βλέμμα μας στάθηκε στα διάσπαρτα μεταλλικά θραύσματα, τμήματα μαχητικού αεροσκάφους F-4 Phantom II της Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο συνετρίβη στην περιοχή στις 26 Ιουνίου 2002 κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης. Τα απομεινάρια του αεροσκάφους παραμένουν μέχρι σήμερα στην κορυφή, υπενθυμίζοντας μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ιστορίας του βουνού.

Η επιστροφή στη Στενή
Η κατάβαση αποδείχθηκε μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Αν στην ανάβαση η προσοχή ήταν στραμμένη στο μονοπάτι, στην επιστροφή είχαμε περισσότερο χρόνο να παρατηρήσουμε το ορεινό τοπίο. Οι γυμνοί βράχοι της κορυφής έδιναν σταδιακά τη θέση τους στα πυκνά δάση της Δίρφυος, ώσπου η Στενή εμφανίστηκε ξανά στο βάθος, πνιγμένη στο πράσινο.
Το χωριό, στους πρόποδες του βουνού, αποτελεί εδώ και χρόνια αγαπημένο προορισμό όχι μόνο για τους πεζοπόρους αλλά και για τους λάτρεις της κρεατοφαγίας, καθώς οι ψησταριές της έχουν χαρίσει στη Στενή τη φήμη ενός από τους πιο γνωστούς γαστρονομικούς προορισμούς της Εύβοιας. Στον κεντρικό δρόμο και γύρω από την πλατεία, ανάμεσα σε πλατάνια και τρεχούμενα νερά, θα βρείτε ταβέρνες, καφέ και μικρά καταστήματα με τοπικά προϊόντα. Μετά από πέντε και πλέον ώρες στο βουνό, ένα γεύμα κάτω από τα πλατάνια ή ένας καφές δίπλα στο νερό μοιάζει ο ιδανικός επίλογος της ημέρας.
Παρότι η ανάβαση στην κορυφή της Δίρφυος δεν απαιτεί τεχνικές γνώσεις ορειβασίας, δεν θα τη χαρακτήριζε κανείς ιδανική για εντελώς αρχάριους. Η διαδρομή είναι σηματοδοτημένη, ωστόσο οι απότομες κλίσεις και το βραχώδες έδαφος απαιτούν καλή φυσική κατάσταση και στοιχειώδη εμπειρία στο βουνό. Στα σακίδιά μας είχαμε αρκετό νερό, ξηρούς καρπούς και ελαφριά σνακ για ενέργεια, αντιανεμικό μπουφάν, καπέλο και αντηλιακό. Απαραίτητα είναι και τα ορειβατικά παπούτσια.
Αν επιχειρήσετε την ανάβαση τους καλοκαιρινούς μήνες, προτιμήστε να διανυκτερεύσετε στη Στενή το προηγούμενο βράδυ, ώστε να ξεκινήσετε την πορεία μόλις ξημερώσει, για να αποφύγετε τη ζέστη. Τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου, πριν ξεκινήσετε ενημερωθείτε για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στο βουνό, καθώς π.χ. τον χειμώνα είναι συχνό φαινόμενο η ομίχλη και οι χιονοπτώσεις.

