Μπορεί να είναι γνωστή για τις πτήσεις με τα αερόστατα και το σεληνιακό τοπίο της, όμως η Καππαδοκία είναι πολλά περισσότερα. Μια παρέα ντόπιων μάς ξενάγησε για τρεις ημέρες και μας έδειξε μια εκδοχή της πολύ διαφορετική και αυθεντική.
Ανακαλύπτοντας το Νεβσεχίρ με τα πόδια
Επιλέξαμε να μείνουμε μακριά από τα τουριστικά σημεία και έτσι είχαμε ως βάση την πόλη Νεβσεχίρ, που απέχει 30 λεπτά με το αυτοκίνητο από το ομώνυμο αεροδρόμιο και συνδυάζει το παλιό με το σύγχρονο στοιχείο. Στα πεζοδρόμια του Νεβσεχίρ, ουρές σχηματίζονταν μπροστά από τους πάγκους των κουλουράδων και έξω από τα μαγαζιά με τις τουλούμπες και τα λουκούμια. Περπατώντας, ένιωθες ότι επικρατούσε ησυχία, παρόλο που τα πάντα στη μικρή αυτή πόλη βρίσκονταν σε κίνηση.
Στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου μας, οι υπάλληλοι δεν μιλούσαν αγγλικά, γεγονός που θα διαπιστώναμε αργότερα και στο εστιατόριο. Μετά από μια σύντομη συνεννόηση με νοήματα και με τη βοήθεια του Google Translate, μας έδειξαν το δωμάτιό μας – ψηλοτάβανο, με ένα τεράστιο παράθυρο και θέα στο κάστρο του Νεβσεχίρ. Θυμάμαι την πρώτη νύχτα να ξυπνάω ξαφνικά, έξω όλα να είναι σκοτεινά και να προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει. Είχα ξεχάσει ότι ο ιμάμης καλεί τους πιστούς για προσευχή. Εμεινα ξάγρυπνη μέχρι το τέλος της προσευχής, με το παράθυρο ανοιχτό, ακούγοντας τη φωνή να απλώνεται σε όλη την περιοχή, όπου επικρατούσε απόλυτη ησυχία.
Την επόμενη μέρα, στο πρωινό, ξεχώρισα το «μενεμέν» (αυγά με κόκκινη σάλτσα και μυρωδικά). Το συνόδευσα φυσικά με τσάι, το οποίο στην Τουρκία καταναλώνεται όλες τις ώρες της ημέρας – πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το φαγητό. Περπατήσαμε σε όλη την πόλη και φάγαμε κουλούρι και τουλούμπες. Συνεχίσαμε τη βόλτα με τα πόδια για άλλα 30 λεπτά από το ξενοδοχείο έως το κάστρο και την Πόλη των Βράχων (Rock City), από όπου μπορεί κανείς να δει τη θέα στο Νεβσεχίρ από ψηλά. Σε όλη τη διαδρομή προς το κάστρο, παρατηρούσαμε τα τζαμιά και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους.
Γκιόρεμε χωρίς αερόστατο
Τη δεύτερη μέρα επισκεφτήκαμε το Γκιόρεμε, μια από τις πιο τουριστικές πόλεις της ευρύτερης περιοχής, γνωστή και για τις πτήσεις με τα αερόστατα την ώρα που ο ήλιος ανατέλλει. Στον δρόμο για το Γκιόρεμε, αξίζει να σταματήσετε σε 2-3 σημεία για να απολαύσετε τη θέα αλλά και για να φωτογραφηθείτε με φόντο τους ιδιαίτερους βράχους που αποτελούν σήμα κατατεθέν της Καππαδοκίας. Οι επισκέπτες στα σοκάκια του Γκιόρεμε είναι αρκετοί – εμείς τριγυρίσαμε, ψωνίσαμε στα μικρά μαγαζιά με τα τουριστικά είδη και φωτογραφίσαμε τα απόκοσμα βράχια. Προς το βράδυ φωτάκια άναψαν επάνω από την πόλη, τα κτίρια και οι βράχοι φωταγωγήθηκαν, δημιουργώντας μια μοναδική εκδοχή αυτού του τόσο ιδιαίτερου τοπίου. Ήπιαμε τοπικό κόκκινο κρασί στην πισίνα του ξενοδοχείου Goreme Cave Suites. Δεν καταφέραμε να πετάξουμε με αερόστατο, καθώς οι καιρικές συνθήκες δεν το επέτρεψαν.
Άβανος: Αγγειοπλαστική και οινογευσία
Προορισμός μας την τρίτη ημέρα ήταν η κωμόπολη Άβανος, που απέχει περίπου 18 χλμ. από το Νεβσεχίρ και είναι γνωστή για τα κεραμικά της. Την παλιά πόλη της διατρέχει ο μεγαλύτερος ποταμός της Τουρκίας, ο Αλυς. Τριγυρίζοντας στα λιθόστρωτα δρομάκια της, κάναμε στάση στο κατάστημα κεραμικών Chez Bircan. Ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης μάς ξενάγησε στο μαγαζί του όπου αμέτρητα πήλινα σκεύη κρέμονταν από τους τοίχους και το ταβάνι. Μας ρώτησε αν θέλουμε να κάνουμε ένα σύντομο μάθημα αγγειοπλαστικής και, αφού φορέσαμε τις ποδιές μας, μας βοήθησε να φτιάξουμε μικρά μπολ από πηλό. Η επικοινωνία ήταν δύσκολη για ακόμη μία φορά, καθώς δεν μιλούσε αγγλικά.
Η περιοχή φημίζεται επίσης για τα κρασιά της. Απολαύσαμε ένα wine tasting στην κάβα Salkim Sarap Evi και στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την κάβα-σπήλαιο Yoresel Sarap Evi, όπου στενά πέτρινα περάσματα οδηγούν σε διαφορετικά τμήματα του χώρου όπου φυλάσσονται τα κρασιά. Μετά την ξενάγηση από τον ιδιοκτήτη, δοκιμάσαμε και αγοράσαμε τοπικό κρασί. Φεύγοντας, καθίσαμε για φαγητό στην ψαραγορά Ekonomik Balik. Δοκιμάσαμε μπαλίκ εκμέκ, δηλαδή σάντουιτς με ψητό ή τηγανητό ψάρι και υλικά της επιλογής σου, ένα πολύ δημοφιλές τούρκικο street food. Η μέρα μας ολοκληρώθηκε με βόλτα στο ράντσο Moonlight Horse Riding, όπου μπορεί κανείς είτε να κάνει ιππασία είτε απλώς να πιει τσάι με θέα το σεληνιακό τοπίο της Καππαδοκίας.
Αυτό που μας έφερε πιο κοντά στην αυθεντική πλευρά του τόπου ήταν τελικά οι ίδιοι οι άνθρωποι. Περιπλανηθήκαμε χωρίς βιασύνη και ακολουθήσαμε τους ρυθμούς των ντόπιων, πολλοί από τους οποίους μπορεί να μην μιλούσαν αγγλικά, ήταν όμως πάντα πρόθυμοι να μας βοηθήσουν με χαμόγελο, φιλική διάθεση και μια αυθόρμητη διάθεση φιλοξενίας.
Στο σύντομο ταξίδι μας δεν προλάβαμε να επισκεφθούμε μουσεία, κρατήσαμε όμως σημειώσεις για την επόμενη φορά. Το Göreme Open Air Museum, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, είναι ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα από εκκλησίες και μοναστήρια λαξεμένα μέσα στον βράχο, το Kaymakli Underground City είναι μια από τις μεγαλύτερες υπόγειες πόλεις της Καππαδοκίας, ενώ το Güray Museum φιλοξενεί σπάνια δείγματα της εξέλιξης της κεραμικής τέχνης ανά τους αιώνες.
Tips
Προς το παρόν μπορεί κανείς να ταξιδέψει στην Τουρκία με ταυτότητα νέου τύπου, διαβατήριο και ταυτότητα παλαιού τύπου μόνο όμως αν οι χαρακτήρες είναι λατινικοί. Σε κάθε περίπτωση όμως, και για να αποφύγετε τους πολλούς ελέγχους, προτιμήστε το διαβατήριο ή την ταυτότητα νέου τύπου. Ο ιδανικότερος τρόπος για να φτάσετε στην Καππαδοκία είναι αεροπορικώς μέσω Κωνσταντινούπολης. Καλό θα ήταν αν θέλετε να περιηγηθείτε στις γύρω περιοχές να νοικιάσετε αυτοκίνητο.
Μείναμε στο V&E Hotel Kapadokya, το οποίο διαθέτει πάρκινγκ και εστιατόριο και βρίσκεται σε πολύ κεντρικό σημείο στο Νεβσεχίρ. Το εστιατόριο του ξενοδοχείου V&E Hotel Kapadokya προτιμούν για το γεύμα τους πολλοί ντόπιοι για το τεστί κεμπάμπ, ένα παραδοσιακό τουρκικό πιάτο με κρέας, λαχανικά και μπαχαρικά, που σιγομαγειρεύονται σε πήλινο σκεύος. Ο σερβιτόρος θα σπάσει το σκεύος μπροστά σας με ένα σφυράκι, ώστε να απελευθερωθούν τα αρώματα του φαγητού, και έπειτα θα σας το σερβίρει.
Την κατασκευή από πηλό που θα δημιουργήσετε στο Chez Bircan θα πρέπει να την αφήσετε στο μαγαζί για λίγη ώρα να στεγνώσει, ώστε μετά να μπορείτε να τη μεταφέρετε σε μια κούτα. Στην επιστροφή σας, θα πρέπει να δώσετε το έργο σας για ψήσιμο σε κάποιο κατάστημα ή πηλοτεχνείο στην Ελλάδα, και έπειτα να το ζωγραφίσετε.
Στην Άβανο, προτιμήστε να έχετε μαζί σας τουρκικές λίρες σε μετρητά.
