Το Defender Experience μας οδήγησε στην καρδιά ενός τόπου που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις. Πίσω από το τιμόνι ενός Defender 110, διασχίσαμε ερήμους, ατελείωτους χωματόδρομους και άγρια τοπία. Αυτή την περίοδο η Ναμίμπια διανύει τον χειμώνα της, κάτι που την καθιστά σαφώς πιο φιλική από πλευράς θερμοκρασιών. Το θερμόμετρο μπορεί να δείχνει έως και 35 βαθμούς Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ τη νύχτα η θερμοκρασία μπορεί να πέσει ακόμη και στους 5 βαθμούς.
Οι επισκέπτες μπορούν να εξερευνήσουν την πρωτεύουσα Windhoek και να ανακαλύψουν τη γοητευτική παραθαλάσσια πόλη Swakopmund, η οποία φέρει έντονα τα ίχνη της γερμανικής επιρροής.
Για να εκτιμήσει κανείς πραγματικά αυτή την ξεχωριστή χώρα, όμως, πρέπει να αφήσει πίσω τις πόλεις και να βγει στην ύπαιθρο. Εκεί όπου η Ναμίμπια αποκαλύπτει τον πραγματικό της χαρακτήρα: το εντυπωσιακό Fish River Canyon, το τεράστιο Etosha National Park με λιοντάρια, ελέφαντες της ερήμου και ζέβρες Hartmann, την απόκοσμα όμορφη έρημο Kalahari και φυσικά τη Namib – την αρχαιότερη έρημο στον κόσμο και εκείνη που χάρισε το όνομά της στη χώρα.
Και εμείς ήμασταν πανέτοιμοι να το ζήσουμε πίσω από το τιμόνι του ιδανικότερου, ίσως, αυτοκινήτου για μια τέτοια αποστολή: ενός πετρελαιοκίνητου Defender 110, εξοπλισμένου με όλα όσα χρειάζονται για μια πραγματική περιπέτεια. Αν και η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται πολλά «καλούδια» για να σε πάει παντού. Αυτό άλλωστε αποτελεί βασικό στοιχείο του χαρακτήρα του, από το 1983 μέχρι σήμερα. Στη σύγχρονη εκδοχή του αποτελεί ένα υπερσύγχρονο «άρμα», γεμάτο τεχνολογία και ηλεκτρονικά συστήματα που μοιάζουν να σε προκαλούν διαρκώς να κινηθείς όλο και πιο μακριά, όλο και πιο δύσκολα.
Ξεκινήσαμε από τη Windhoek με πρώτο προορισμό το Otjiwa, περνώντας μέσα από ένα από τα πιο εντυπωσιακά εθνικά πάρκα της χώρας, 120.000 στρεμμάτων ανοιχτής θαμνώδους έκτασης, κυματιστών πεδιάδων και σαβάνας με ακακίες.
Μία μέρα αργότερα, κινούμασταν στα νότια όρια του Etosha National Park, στη Βορειοδυτική Ναμίμπια, σε έναν κυριολεκτικά άγριο παράδεισο. Η πρόσβαση στο εθνικό πάρκο έγινε μέσω της νότιας πύλης Andersson’s Gate και πολύ γρήγορα τα Defender 110 εντάχθηκαν σε μια παρέα με ζέβρες, καμηλοπαρδάλεις, ελέφαντες, λευκούς και μαύρους ρινόκερους, που περνούσαν από δίπλα μας σαν να ήταν μέρος μιας σκηνής ντοκιμαντέρ.
Το αυτοκίνητό μας βρέθηκε κυριολεκτικά στο φυσικό του περιβάλλον, εντός της άγριας φύσης. Τόσο άγριας και επικίνδυνης, που δεν μας επιτρεπόταν να βγούμε για να φωτογραφίσουμε, οπότε σκαρφιζόμασταν χίλια δυο τεχνάσματα, κρεμασμένοι από πόρτες και παράθυρα, για όσο το δυνατόν πιο καλές εικόνες.
*Διαβάστε περισσότερα για το οδοιπορικό στη Ναμίμπια στο τεύχος Ιουνίου του περιοδικού 4Τροχοί.
