Είναι Κυριακή των Βαΐων και στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού, λίγο πιο πάνω από την Αγία Παρασκευή, στην άκρη της κορυφογραμμής του Υμηττού, το πρωινό φως παίζει παιχνίδια με τις φυλλωσιές των δέντρων. Τρυπώνει μέσα από τα αναποφάσιστα, σήμερα, σύννεφα, δημιουργεί σκιές από τα παιδιά που τρέχουν στο προαύλιο και μπλέκεται στα χέρια των πιστών που κρατούν ένα καλαθάκι με βάγια ή ανάβουν ένα κερί πριν εισέλθουν στον ναό. Από τα μεγάφωνα της μονής ακούγεται η γλυκιά φωνή μιας γυναίκας που ψέλνει· φτάνει μέχρι το δάσος που απλώνεται στο βάθος. Κάποιοι από τους επισκέπτες, κάτοικοι των γύρω περιοχών, έχουν σταματήσει για λίγο στο μοναστήρι πριν κάνουν την κυριακάτικη βόλτα τους. Οι περισσότεροι, όμως, έχουν φτάσει από νωρίς για τη λειτουργία· φοράνε τα καλά τους.
Δεν είναι λειτουργούν όλα τα μοναστήρια του Υμηττού, όλα, όμως, έχουν μια μεγάλη ιστορία με θρησκευτικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Επισκεφτήκαμε τα περισσότερα αυτά, περιηγηθήκαμε στην αττική φύση, κουβεντιάσαμε με μοναχούς και επισκέπτες και επιστρέψαμε στην πόλη γεμάτοι παραστάσεις από το «μικρό Άγιον Όρος της Αττικής», όπως θα ακούσετε συχνά να αποκαλούν το βουνό.
Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Κ» που κυκλοφορεί εκτάκτως το Μ. Σάββατο 11 Απριλίου με την «Καθημερινή της Κυριακής».
