Όταν η Ήρα απέκτησε τον Ήφαιστο, της κακοφάνηκε που γεννήθηκε κουτσός και, για να τον ξεφορτωθεί, τον πέταξε στη θάλασσα!
Παρόλο που η Ήρα πέταξε τον µικρούλη Ήφαιστο στη θάλασσα, αυτός δεν πνίγηκε. ∆ύο σπλαχνικές θαλάσσιες θεότητες, η Θέτιδα και η Ευρυνόµη, τον περιµάζεψαν και τον ανέθρεψαν στα ληµέρια τους.
Μεγαλώνοντας ο Ήφαιστος έδειξε την κλίση του: Όλο σκάρωνε περίτεχνα κοσµήµατα για να τις ευχαριστήσει για την αγάπη και τη φροντίδα τους. Κάποτε, όµως, βαρέθηκε να ζει στο βυθό. Αποφάσισε να διεκδικήσει τη θέση του στον Όλυµπο και να εκδικηθεί τη µητέρα του για το σκληρόκαρδο φέρσιµό της. Έφτιαξε έναν καταπληκτικό θρόνο, ολόχρυσο, περίτεχνο και µήνυσε στην Ήρα ότι θέλει να της τον δωρίσει. Μόνο που δεν της είπε το µυστικό του…
Η Ήρα, φιλάρεσκη όπως ήταν, τον δέχτηκε. Μόλις όµως κάθισε επάνω του, αόρατα δίχτυα, αξεδιάλυτα, πλέχτηκαν γύρω της και στάθη-κε αδύνατο να ελευθερωθεί από αυτά. Τσίριξε, παρακάλεσε, απείλησε, τίποτα! Στο τέλος, κατέφυγε στα κόλπα: όποιος κατάφερνε να την απελευθερώσει, θα του έδινε γυναίκα τη θεά Αφροδίτη!
Ο Άρης, ο θεός του πολέµου, που γλυκοκοίταζε καιρό την Αφροδίτη, είπε να δοκιµάσει να φέρει στα συγκαλά του τον Ήφαιστο µε το άγριο.Αλλά δεν τα κατάφερε. Τσουρουφλιστό τον έκανε µε τις φωτιές που ξαπόστειλε καταπάνω του…
Τότε, ανέλαβε τη δουλειά ο ∆ιόνυσος, ο θεός του κρασιού και του γλεντιού! Με γαλιφιές και απανωτά κεράσµατα έκανε τον Ήφαιστο τύφλα στο µεθύσι! Τον φόρτωσε και σ’ ένα µουλάρι και τον ανέβασε στον Όλυµπο, στο τσακίρ κέφι. Εκεί έγινε δεκτός πανηγυρικά από τους άλλους θεούς και φυσικά ελευθέρωσε τη µητέρα του από τα δεσµά της. Όχι µόνο φίλιωσε µαζί της, αλλά πήρε και για γυναίκα του την πανέµορφη Αφροδίτη!
