Στην Vogue που κυκλοφορεί με την Καθημερινή της Κυριακής η Χρυσή Ολυμπιονίκης Κατερίνα Στεφανίδη μιλά στην Αλεξάνδρα Κ*, όπως δεν την έχουμε ξαναδεί.
Αυτή θα ήταν µια τυπική συνέντευξη µε θέµα το σώµα, τα όριά του, την αντοχή, τον πόνο, τις στερήσεις και την επιβράβευση. Με µία λέξη, για τον πρωταθλητισµό· τόσο στο τερέν όσο και στη ζωή. Λάθος υπολογισµός. Άµα τη εµφανίσει, η Κατερίνα Στεφανίδη ακυρώνει τις µισές από τις ερωτήσεις µου. Ορµάει µε το “καλησπέρα σας” σε µια βάφλα µε φιστικοβούτυρο, δείχνοντάς µου στο πρώτο πεντάλεπτο της γνωριµίας µας φωτογραφίες του Μιτς – συζύγου, προπονητή και καλύτερού της φίλου. Ξαφνικά, µοιάζει µικρόψυχο να θέσω ερωτήσεις για “το σώµα που υποφέρει” σ’ αυτό το ερωτευµένο, χαρούµενο κορίτσι που έχω δίπλα µου. Ντυµένη κλασικά κολεγιακά, µε τζιν και µπλε πουλόβερ, χαµογελάει λες και ανακάλυψε µόλις χθες το ταλέντο της, λες και γνώρισε µόλις σήµερα το αγόρι της φωτογραφίας. Ναι, τελικά θα µιλήσουµε για πρωταθλητισµό, αλλά από µια άλλη πλευρά: αυτή της χαράς, της πληρότητας και της υγείας.
