Κρασί

Το ενισχυμένο κρασί Port, που ρέει άφθονο, ο ποταμός Ντούρο, που ποτίζει αμπελώνες, τόνοι μπακαλιάρου από τον Ατλαντικό, οι φρανσεζίνιας και τα κασοχίνος, και μια ολόκληρη πόλη ντυμένη με φαντεζί πλακάκια.

Τέσσερις γνώστες του ελληνικού κρασιού, πρόεδροι των γευσιγνωστικών ομάδων του 23ου Διεθνούς Διαγωνισμού Οίνου και Αποσταγμάτων Θεσσαλονίκης, μιλούν για τις ποικιλίες που τους εξέπληξαν, για τη θέση του ελληνικού οίνου στις αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται και για το πώς αυτή μπορεί να βελτιωθεί.

Λίγα χρόνια αφότου η βιομηχανία του οίνου προέβλεπε το τέλος του, καθώς μια νέα γενιά πωμάτων απειλούσε την πρωτοκαθεδρία του, το υλικό που είναι συνυφασμένο με την ιστορία του κρασιού ανακάμπτει δυναμικά.

Ο Don Luciano Murrieta, με απαρχή το 1852 είχε οραματιστεί να κάνει μόνο premium κρασιά της Ριόχα. Σήμερα, οι κάβες του Κτήματος θυμίζουν μια θάλασσα από βαρέλια και σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό.

Ενάμιση αιώνα η ίδια οικογένεια διαφεντεύει ένα μαγικό κτήμα στο Κορακοχώρι. Η ιστορία του Κτήματος Μερκούρη ξεκίνησε πριν από 150 χρόνια με μια ρίζα Refoscο, το οποίο οι ντόπιοι πια ονομάζουν Μερκούρι.

Η πρόσβαση στο κτήμα είναι δύσκολη. Ακόμα και το στίγμα του στον ψηφιακό χάρτη είναι λανθασμένο, για την αποτροπή των επισκεπτών. Αν, πάντως, με κάποιον τρόπο καταφέρεις να σε δεχτούν, πρέπει να υπογράψεις σύμφωνο εμπιστευτικότητας. Προφανώς, απαγορεύονται οι φωτογραφίες.

Η νοστιμιά της θερινής καθημερινότητας.

Πουθενά αλλού δεν συναντάται αυτός ο σπάνιος συνδυασμός αμπέλου, εδάφους και κλίματος που υπάρχει στη Σαντορίνη, ένα άνυδρο περιβάλλον που ουσιαστικά αναγκάζει το αμπέλι να στείλει τις ρίζες του βαθιά μέσα στη γη, για να βρει ζωογόνο νερό.

Μια δυνατή φιλία οδήγησε τα βήματα του David Wittig από τη Νέα Υόρκη στην Ελλάδα. Το θάρρος του τον ώθησε να κάνει βουτιά σε έναν τομέα που δεν γνώριζε, αλλά αγάπησε. Και εγένετο Noema Winery!

Όσοι αγαπούν το κρασί μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος που αφορά την κατανάλωσή του. Υπάρχουν τρόποι και είναι απλοί.

Στην αριστερή όχθη του ποταμού Ρόερ, δύο χιλιόμετρα από τη συμβολή του με τον Μοζέλλα, βρίσκεται ο αμπελώνας Maximin Grünhaus. Η ιστορία του ξεκινά προς το τέλος της πρώτης χιλιετίας, όταν η γη παραχωρήθηκε στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων του Αγίου Μαξιμίνου, στην πόλη Trier.