Είναι νέες, διάσημες, επιτυχημένες, έχουν ήδη κερδίσει βραβεία, αμείβονται με πακτωλό χρημάτων, έχουν όλο τον πλανήτη στα πόδια τους. Επίσης έχουν άποψη, ανησυχίες, πολιτική σκέψη, ακτιβιστική δράση και είναι η καθεμία με τον τρόπο της αυθεντική, διαμορφώνοντας ένα καινούργιο, πιο υγιές τοπίο για την ποπ κουλτούρα.

Πέντε γυναίκες επικεφαλής περιβαλλοντικών οργανώσεων μας μιλούν για την πρόκληση του να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης της άγριας ζωής και της φύσης, αλλά και πώς το φύλο τους έπαιξε ρόλο στην πορεία τους.

Στην πρώτη της συνέντευξη σε ελληνικό μέσο, η υπεύθυνη Διεθνούς Ανάπτυξης του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και συμπαραγωγός του υποψήφιου για Όσκαρ φιλμ «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» μιλάει για την τέχνη, τη ζωή στη Νέα Υόρκη, αλλά και όσα ορίζουν τη μοντέρνα γυναίκα.

Επτά επαρχίες στο Αφγανιστάν, συναντήσεις με περισσότερες από 100 γυναίκες, ένα βραβευμένο βιβλίο-ντοκιμαντέρ που αποτυπώνει τη φρίκη της καθημερινότητας υπό τον ζυγό των Ταλιμπάν, αλλά και πώς στις πιο σκοτεινές εποχές μπορεί να βρεθεί ελπίδα.

Η Ιρλανδή με το σπάνιο ταμπεραμέντο κατακτά κάθε βραβείο στο πέρασμά της, αλλά αυτή δεν είναι η αρχή της ιστορίας.

To στερεότυπο της «όμορφης γυναίκας», το πρόβλημα με τη νεότητα, το ελληνικό #MeToo και τα δύο έργα που εστιάζουν στη σύγχρονη γυναίκα και στα οποία πρωταγωνιστεί στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Πότε γίνεται απειλητική η επιθυμία; Ποιο σώμα δεν «ενοχλεί» την κοινωνία; Γιατί δεν μπορεί να είναι αποδεκτός ο φεμινισμός; Μια συζήτηση με τη συγγραφέα του βιβλίου «Βούτυρο», του μπεστ σέλερ που κατέκτησε τον κόσμο.

Ανατρέξαμε σε γεγονότα, σε έρευνες και στη στατιστική, ενώ παράλληλα στραφήκαμε σε γυναίκες από το περιβάλλον μας, ζητώντας τους να μοιραστούν περιστατικά από την καθημερινότητά τους, για να σχηματιστεί μια σφαιρική εικόνα της γυναικείας εμπειρίας στην εποχή μας.

Δύο γυναίκες φωτογράφοι, η Μάρι Μασουρίδου και η Μαρία Λουμπιμπάο Χερνάντεζ, δούλεψαν μαζί με σκοπό να αποτυπώσουν όλα όσα βιώνουν χωρίς φόβο και πάθος.

Δεν είναι ΑΙ, ούτε κάποια εικαστική παρέμβαση. Ο «χρωματιστός» συρμός της Γραμμής 1 του Μετρό είναι απλώς μια μεμβράνη που αποτρέπει τα γκράφιτι. Γιατί όμως προκάλεσε τέτοια εντύπωση στα social media;

Το ντοκιμαντέρ «Black is beautiful» φέρνει στο προσκήνιο τη ζωή του φωτογράφου Κουάμε Μπραθγουέιτ, ο οποίος πριν από 60 χρόνια έδωσε στις γυναίκες της κοινότητας την ευκαιρία να αναδείξουν τη δική τους ταυτότητα.