Ανησύχησα. Επτά το πρωί δεν συνηθίζει να χτυπάει το τηλέφωνο. Τα κορίτσια τα παίρνω εγώ για καλημέρα, αλλά λίγο αργότερα. Ήταν η μεγάλη μου κόρη. Έκλαιγε με αναφιλητά. «Μπαμπά, πέθανε η Λιλή… Τη βρήκα το πρωί πεθαμένη στο κλουβάκι της». Η Λιλή ήταν το κουνελάκι της. Λυγμοί… Κενό, εγώ: «Βρε Αύρα, πόσα χρόνια την έχουμε […]