Ο δρόμος ανεφοδιασμού της Σιβηρίας περνά από τον παγωμένο ποταμό Γενισέι.

Ο Σλιμ Άαρονς φωτογραφίζει η Μαίρη Τζέιν Ράσελ. 

Το θαυμαστό έπος του Ουμπέρτο Έκο, «Το όνομα του Ρόδου», επιστρέφει σε μια μίνι σειρά.

Στην Καβουρόπετρα στην Αίγινα θυμηθήκαμε πόσο ταιριάζουν τα γλυκά του κουταλιού στο κλείσιμο ενός ψαροφαγικού γεύματος. 

Εξήντα χρόνια Κατώγι Αβέρωφ.

Και γιατί η ελληνική Βουλή τούς το αρνείται.

Η Κυριακή δεν είναι η μέρα που ονειρεύομαι. Πώς ξεγλιστράς από τον εαυτό σου τότε που επισήμως σου επιβάλλεται αεργία, συνεπώς δεν κάνεις ρούπι χωρίς το εγώ που σε ακολουθεί καταπόδας; Τις Κυριακές το εγώ δεν έχει καμιά άλλη δουλειά να κάνει. Εν τέλει, αυτή είναι η μέρα που φτιάχτηκε για να περνάει καλά, λέει. […]

Η σκηνοθέτις έχει διανύσει μεγάλη απόσταση σε μικρό χρονικό διάστημα. Όχι πάντα ανώδυνα. Ο «Βόυτσεκ», που ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, είναι η αφορμή για να τη γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

Ο Μάριο Πούτζο έγραψε την ιστορία πριν από ακριβώς πενήντα χρόνια, ο Κόπολα της έδωσε ζωή στη μεγάλη οθόνη, και η ποπ κουλτούρα δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια. 

Ζει πολλά χρόνια στο Λος Άντζελες. Μιλώντας μαζί του, έχεις την αίσθηση ότι δεν έφυγε ποτέ. O εικαστικός διατηρεί τη σχέση του με την Ελλάδα, αλλά και με την «Καθημερινή», πιο ζωντανή από ποτέ.

Τέσσερις Ελληνίδες περιγράφουν γιατί έψαξαν μια καλύτερη ζωή και πώς τη βρήκαν στην Αυστραλία.