Τέτοιες μέρες κάθε χρόνο, οι βάσεις εισαγωγής για τα πανεπιστήμια ανακοινώνονται, οι επιτυχόντες μαθαίνουν τη σχολή στην οποία θα φοιτήσουν και αμέσως ξεκινά το επόμενο –αρκετά αγχωτικό– στάδιο: πώς θα καλύψουν τις στεγαστικές τους ανάγκες για τα επόμενα τουλάχιστον τέσσερα χρόνια; Στην περίπτωση των ενοικίων, το «κάθε πέρυσι και καλύτερα» έχει γίνει κανόνας, κάτι που σημαίνει ότι και η φετινή αναζήτηση θα γίνει με τις τιμές σε ιστορικά υψηλά. Σχέδια για την αύξηση της προσφοράς ακινήτων υπάρχουν: ανακαίνιση φοιτητικών εστιών, κατασκευή νέων διαμερισμάτων μικρής επιφάνειας, είσοδος ιδιωτών επενδυτών στην παροχή στέγης σε φοιτητές. Όμως, αυτά θέλουν χρόνο και οι οικογένειες των επιτυχόντων ψάχνουν λύση… χθες. Μια διαδεδομένη λύση σε πολλές χώρες του εξωτερικού, η συγκατοίκηση, αναμφίβολα δεν έχει υιοθετηθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα – προφανώς λόγω έλλειψης σχετικής κουλτούρας. Και όμως, με τις τροποποιήσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στο θεσμικό πλαίσιο, προκύπτει σημαντικό οικονομικό όφελος για όσους είναι διατεθειμένοι να δοκιμάσουν τη συμβίωση.
Το μεγαλύτερο «κρυφό» πλεονέκτημα της συγκατοίκησης κρύβεται στο φοιτητικό στεγαστικό επίδομα. Για να στηρίξει αυτή την επιλογή, το κράτος παρέχει σημαντικά αυξημένα ποσά στους φοιτητές που μοιράζονται το ίδιο ακίνητο. Ας δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη για ένα διαμέρισμα με ενοίκιο 600 ευρώ τον μήνα, που αντιστοιχεί σε 7.200 ευρώ τον χρόνο:
-Αν ο φοιτητής μείνει μόνος: Με το επίδομα των 1.500 ευρώ (για Αττική/Θεσσαλονίκη), το κόστος για την οικογένεια ανέρχεται σε 5.700 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή τα 7.200 ευρώ που είναι το ετήσιο ενοίκιο, μείον το επίδομα.
-Αν δύο φοιτητές συγκατοικήσουν: Το ετήσιο κόστος ενοικίου μοιράζεται. Επίσης, αυξάνεται το επίδομα λόγω συγκατοίκησης από τα 1.500 ευρώ στα 2.000 ευρώ για τον καθένα (ή και στα 2.500 ευρώ για συγκατοικήσεις εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης). Έτσι, η συνολική επιδότηση φτάνει τις 4.000 ευρώ και το τελικό κόστος για την κάθε οικογένεια περιορίζεται μόλις στα 1.600 ευρώ τον χρόνο (το συνολικό ενοίκιο μείον το επίδομα διαμορφώνεται στα 3.200 ευρώ ή στα 1.600 ευρώ για τον κάθε φοιτητή).
Επιπλέον, τα πάγια έξοδα (ρεύμα, ίντερνετ, κοινόχρηστα, θέρμανση) διαιρούνται διά δύο, προσφέροντας μια επιπλέον «ανάσα» ρευστότητας, η οποία μπορεί να διατεθεί σε άλλες φοιτητικές ανάγκες. Μέχρι και για τη διατροφή μπορούν να προκύψουν «οικονομίες κλίμακας» αν υπάρχει καλή συνεργασία.
Προϋποθέσεις για το επίδομα συγκατοίκησης
Για να επωφεληθεί μια οικογένεια από την αυξημένη επιδότηση, πρέπει να τηρούνται ορισμένες βασικές προϋποθέσεις που ορίζει το πλαίσιο:
1. Κοινή μίσθωση: Στο μισθωτήριο συμβόλαιο πρέπει να εμφανίζονται ως μισθωτές και οι δύο φοιτητές (ή οι γονείς τους).
2. Ιδιότητα φοιτητή: Και οι δύο συγκατοικούντες πρέπει να είναι προπτυχιακοί φοιτητές ΑΕΙ, να σπουδάζουν για το πρώτο τους πτυχίο και να βρίσκονται εντός του προβλεπόμενου χρόνου φοίτησης.
3. Γεωγραφική εγγύτητα: Τα τμήματα φοίτησης των δύο φοιτητών πρέπει να βρίσκονται στην ίδια πόλη ή περιφερειακή ενότητα.
4. Ξεχωριστές αιτήσεις: Κάθε φοιτητής υποβάλλει τη δική του αίτηση για το επίδομα, αναφέροντας τα στοιχεία της συγκατοίκησης.
