Το κλάμα του Νειμάρ και το τέλος του «τζόγκα μπονίτο»

Το κλάμα του Νειμάρ και το τέλος του «τζόγκα μπονίτο»

Για έκτο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, η Βραζιλία εμφανίστηκε κατώτερη των περιστάσεων και το «όμορφο παιχνίδι» μοιάζει πια με μακρινή ανάμνηση

1' 46" χρόνος ανάγνωσης
Φόρτωση Text-to-Speech...

Όταν ο Νεϊμάρ έμαθε ότι ο τελικός του 23ου Παγκοσμίου Κυπέλλου θα διεξαγόταν στο «MetLife» του Νιου Τζέρσεϊ, άρχισε να ονειρεύεται. Στο συγκεκριμένο γήπεδο έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Βραζιλίας στις 26 Ιουλίου του 2010, σκοράροντας σε ηλικία 18 ετών. Η μοίρα θέλησε, 16 χρόνια αργότερα (παρά 21 ημέρες), ο 34χρονος πλέον Νεϊμάρ να σκοράρει στο ίδιο γήπεδο, αλλά στον αποκλεισμό της Σελεσάο από τη Νορβηγία, στη φάση των «16». Ο πρώτος σκόρερ και ο δεύτερος σε συμμετοχές όλων των εποχών για την πεντάκις παγκόσμια πρωταθλήτρια ανακοίνωσε το (άδοξο) «αντίο» μετά τη χειρότερη παρουσία της Βραζιλίας σε Μουντιάλ από το 1990, συμπληρώνοντας έξι διαδοχικές διοργανώσεις χωρίς κατάκτηση, τη μεγαλύτερη «ξηρασία» της ιστορίας της. «Θα μείνουμε στην ιστορία ως η γενιά που δεν κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο», είπε με δάκρυα στα μάτια ο συνομήλικος του Νεϊμάρ, Κασεμίρο. Το πρόβλημα όμως δεν ήταν ότι δεν κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά ότι δεν πλησίασε καν.

Ούτε πλάνο, ούτε λύσεις

Η Βραζιλία ήταν πάντα συνώνυμη του «Jogo Bonito» (ωραίο παιχνίδι), αλλά αυτό λάμπει διά της απουσίας του εδώ και καιρό. Και όχι μόνο αυτό. Μετά την αποχώρηση του προπονητή Τίτε, ύστερα από το Μουντιάλ του 2022, άλλαξαν τέσσερις προπονητές (Ραμόν Μενέσες, Φερνάντο Ντινίς, Ντοριβάλ Ζούνιορ, Κάρλο Αντσελότι) και με διαρκείς κρίσεις στην ποδοσφαιρική συνομοσπονδία (CBF), με αλλαγές και στους προέδρους (Εντνάλντο Ροντρίγκες, Φερνάντο Σαρνέι, Σαμίρ Σαούντ). Αυτό το χάος δεν επέτρεψε το χτίσιμο ενός σοβαρού πρότζεκτ που θα προχωρούσε σε σταδιακή και ορθή αλλαγή γενεών, με τον Αντσελότι να διατηρεί βετεράνους που ήταν κοντά στο τέλος ενός κύκλου, χωρίς να δοθεί σωστά η σκυτάλη στους νεότερους.

Ο Βινίσιους Ζούνιορ, ο παίκτης που καλούνταν να είναι το σημείο αναφοράς, ήταν εξαιρετικός στη φάση ομίλων, αλλά η επιδραστικότητά του έσβησε στους νοκ άουτ αγώνες. Οι τραυματισμοί των Έντερ Μιλιτάο, Ροντρίγκο, Εστεβάο και Γουέσλεϊ στέρησαν πολύτιμες λύσεις από το ρόστερ, οι Ραφίνια και Λούκας Πακετά τραυματίστηκαν στη διάρκεια της διοργάνωσης, ενώ η παρουσία του ανέτοιμου Νεϊμάρ έκανε περισσότερο κακό απ’ ό,τι καλό. Υπάρχουν δικαιολογίες, όχι όμως αρκετές: όταν μιλάμε για τη Βραζιλία, δεν είναι λογικό να μην υπάρχουν λύσεις ώστε να μπορέσει η ομάδα να είναι έστω και λίγο ανταγωνιστική.

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT