Το πιο όμορφο δωμάτιο του σπιτιού μου: Λατρεύω το σαλόνι μας. Χάρη στα ζωγραφισμένα ταβάνια και το φως που πλημμυρίζει τον χώρο, αποκτά μια σχεδόν θεατρική διάσταση κάθε ώρα της ημέρας. Τα πρωινά λούζεται στον ήλιο, ενώ τα βράδια οι σκιές των φυτών απλώνονται στους τοίχους, δημιουργώντας ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο σκηνικό.
Κάτι που δεν λείπει ποτέ από το σπίτι μου: Cookies με σταγόνες σοκολάτας. Αν έρθετε καλεσμένοι για δείπνο, να είστε βέβαιοι ότι στο τέλος θα σας περιμένουν φρεσκοψημένα από τον φούρνο! Είμαι και Αμερικανίδα άλλωστε…
Το κτίριο που στεγάζει το σπίτι μου: Ένα νεοκλασικό κτίριο των αρχών του 20ού αιώνα στην Πλάκα.
Η γειτονιά μου: Είναι δίκοπο μαχαίρι. Την ημέρα η Πλάκα κατακλύζεται από τουρίστες και περαστικούς, όμως τη νύχτα οι δρόμοι αδειάζουν. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο ατμοσφαιρικό από το να περιπλανιέσαι όταν η πόλη ησυχάζει.
Στιλ στο σπίτι μου δίνει: Το πάθος του συζύγου μου να συλλέγει εκλεκτά αντικείμενα. Έχει βαθιά εκτίμηση για τις αντίκες και τη δεξιοτεχνία, και το σπίτι μας συγκεντρώνει ετερόκλητους θησαυρούς, που έχουμε ανακαλύψει στα ταξίδια μας. Να πω επίσης ότι συνεχώς αλλάζουμε τη διάταξη στον χώρο.
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο ατμοσφαιρικό από το να περιπλανιέσαι τη νύχτα, όταν η πόλη ησυχάζει».
Διακόσμηση: Εξελίσσεται διαρκώς και εξακολουθώ να νιώθω πως δεν έχει ολοκληρωθεί.
Αγαπημένο έπιπλο: Από τότε που μετακόμισα στην Αθήνα, έχω αναπτύξει μια αγάπη για το ελληνικό ντιζάιν. Οι καρέκλες Klismos, που σχεδίασε ο T. H. Robsjohn-Gibbings για τη Saridis of Athens, είναι ό,τι καλύτερο.
Κάτι κιτς: Ένας φίλος μού χάρισε έναν κεραμικό ταύρο φτιαγμένο από αγγειοπλάστες στο Φαγιούμ της Αιγύπτου. Τον χρησιμοποιώ ως αλατιέρα και το γεγονός ότι τον βλέπω καθημερινά στον πάγκο της κουζίνας με κάνει παράλογα χαρούμενη – ίσως επειδή είμαι Ταύρος!
Κάτι με συναισθηματική αξία: Τα κοσμήματά μου.
Ένα σπίτι που είδα και ζήλεψα: Οποιοδήποτε έχει θέα.
Με φίλους στο σπίτι: Τα παπούτσια μένουν πάντα στην είσοδο.
Καθημερινή συνήθεια: Η μέρα ξεκινά με καφέ και μια βόλτα με τον σκύλο μας στον Εθνικό Κήπο και στο Ζάππειο.
Μια τυπική Κυριακή: Πεζοπορία στα μονοπάτια της πόλης και στα γύρω βουνά.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς: Τον ήλιο.
Βιβλίο: Αυτή την περίοδο ξαναδιαβάζω τον Αλχημιστή του Πάολο Κοέλιo. Είναι το ιδανικό βιβλίο γι’ αυτή τη μεταβατική περίοδο της ζωής μου.
Χρώμα: Πορτοκαλί! Και τελευταία μου αρέσει να το συνδυάζω με μπορντό.
Ταινία: Πάντα αγαπούσα τις ταινίες που δημιουργούν κόσμους στους οποίους μπορείς να χαθείς. Μία από τις αγαπημένες μου είναι ο Λαβύρινθος του Πάνα του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, μια ιστορία που εκτυλίσσεται στον απόηχο του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου και συνδυάζει την ιστορική πραγματικότητα με έναν μυθικό, μαγικό κόσμο.
Εμμονή: Ο Τζόνι, το Jack Russell μας.
Το μέρος στο οποίο θέλω πάντα να επιστρέφω: Η Πάτμος. Παντρευτήκαμε εκεί το περασμένο καλοκαίρι και είναι ένας τόπος γεμάτος πολύτιμες αναμνήσεις.
Πόλη στον κόσμο: Το Κάιρο.
Στα άμεσα σχέδιά μου: Νέα συμβουλευτικά πρότζεκτ που συνδέονται με τα ταξίδια, τη φιλοξενία, το ντιζάιν και τη δημιουργία χώρων και εμπειριών.
