Υπάρχει πάντα κάτι κωμικό στους ανθρώπους της εκκλησίας που καταπιάνονται με τη μοντέρνα μουσική. Το κάνουν για να βρεθούν στο επίκεντρο της προσοχής; Ή απλώς ακολουθούν τον δρόμο της καρδιάς τους, βάζοντας στην άκρη τη σεμνοτυφία και τον φόβο της διαφορετικότητας; Ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης, 53χρονος ιερέας με βάση το Ναύπλιο, είναι ένας άνθρωπος με χιούμορ, με δικό του κανάλι στο YouTube, αλλά και μια πρόταση ένωσης της βυζαντινής μουσικής με το drone metal. Το ντεμπούτο άλμπουμ του, Paradise Metal, χαρακτηρίστηκε «συγκλονιστικό» από Έλληνες δημοσιογράφους, επαινέθηκε από το Pitchfork και ακούστηκε διεθνώς όσο λίγες εγχώριες κυκλοφορίες. Αλλά είναι πραγματικά καλό;
Η απάντηση είναι «και ναι και όχι». Το άλμπουμ ξεκινάει με ήχους της φύσης και τούρκικο ταμπούρ – σε ένα αποτέλεσμα όχι πολύ διαφορετικό από τις τυποποιημένες μουσικές χαλάρωσης του YouTube. Στα αμέσως επόμενα κομμάτια, ο πατέρας Διονύσιος όντως καταθέτει μια επιβλητική drone metal άσκηση ύφους, στους δρόμους της βυζαντινής μουσικής, με οδηγό την άταστη ηλεκτρική κιθάρα του. Από τη μέση και μετά, όμως, ο δίσκος χάνει τον προσανατολισμό. Η DIY τέκνο που ακούμε είναι υπερβολικά πρόχειρη, ενώ τίτλοι όπως Ντουμπάι πάει και Φλεξάρεις Κάργα δεν φανερώνουν μονάχα τη γόνιμη τρέλα και το χιούμορ του πατέρα Διονύσιου, αλλά και την εντυπωσιοθηρική τοποθέτησή του. Τέλος, τα δύο ψαλτοτράγουδα που ερμηνεύει η Ευγενία Συμέλα Αρμένη, παρότι όμορφα και «ευγενικά», αφήνουν την αίσθηση ότι το Paradise Metal θα λειτουργούσε καλύτερα αν ο δημιουργός του περιοριζόταν στην κιθάρα, υπερασπιζόμενος ένα καλλιτεχνικό όραμα που ζητάει από εκείνον λίγο περισσότερη πίστη.
ΣΤΟ ΠΙΚΑΠ
Οlof Dreijer – Loud Bloom
Γνωστός από τους Knife, ο Σουηδός παραγωγός Όλοφ Ντρέιφερ ανακατεύει τους λαϊκούς χορούς της Λατινικής Αμερικής με την τέκνο και το kuduro με τα βαριά σύνθια στο πρώτο του σόλο άλμπουμ. Χαρούμενη και εξωστρεφής, η μουσική του μεταδίδει μια αίσθηση πολυχρωμίας και είναι ιδανική για τα καλοκαιρινά clubs.
