Δεν ήσουν ποτέ «αφεντικό». Ναι, οκέι, μπορεί να έχεις μια πετυχημένη καριέρα, να εργάζονται για σένα δεκάδες άνθρωποι και να σε αποκαλούν «boss» επειδή σου αρέσει να το ακούς. Αλλά στο σπίτι σου, εκεί όπου υποτίθεται ότι είσαι άρχοντας και βασιλιάς, αυτό που είσαι είναι ένα υπεξούσιο αυτόματο. Εφόσον έχεις σκύλο.
Το ήξερες κατά βάθος. Απλώς, τώρα η επιστήμη έρχεται να το επιβεβαιώσει πανηγυρικά, με τη σοβαρότητα που μόνο ένα επιστημονικό περιοδικό σαν το PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) μπορεί να διαθέτει. Τα σκυλιά εξελίχθηκαν για να μας πατρονάρουν μέσω των φρυδιών τους.
Καλά διαβάσατε. Όλες αυτές οι εκφράσεις του κατατρεγμένου ορφανού που παίρνουν τα σκυλιά μας όταν μετράνε τις πιρουνιές μας κάτω από το τραπέζι δεν είναι τυχαίες. Ερευνητές συνέκριναν την ανατομία λύκων και σκύλων και ανακάλυψαν ότι οι σκύλοι διαθέτουν έναν μυ πάνω από το μάτι –τον περίφημο «levator anguli, oculi medialis» (που, όντως, ακούγεται σαν ξόρκι από τον Χάρι Πότερ)–, ο οποίος τους επιτρέπει να ανασηκώνουν το εσωτερικό των φρυδιών τους και να παίρνουν αυτό το βλέμμα του «υποφέρω, υποφέρω, υποφέρω πολύ – κάνε κάτι»!
Οι λύκοι δεν τον έχουν. Πράγμα που, τώρα που το σκέφτομαι, σημαίνει ότι, επί χιλιάδες χρόνια, η φυσική επιλογή δεν ασχολήθηκε μόνο με δόντια, ταχύτητες και καμουφλάζ για την επιβίωση. Ασχολήθηκε και με το πώς θα εφοδιάσει το τετράποδο, κακομαθημένο παιδί σου ώστε να σε αναγκάσει να εγκαταλείψεις κάθε έννοια αξιοπρέπειας και να του παραδώσεις το τελευταίο κεφτεδάκι από το πιάτο σου. Η εικασία πίσω από την ανακάλυψη είναι ότι αυτή η έκφραση αποδίδει επειδή θυμίζει ανθρώπινο μωρό. Για τον ίδιο λόγο δηλαδή που εμείς οι άνθρωποι ελκυόμαστε από ζώα που μοιάζουν με νήπια (οι γάτες) ή μας καλούν σαν να ήταν νήπια (πάλι οι γάτες). Ο ανθρώπινος εγκέφαλος βλέπει αυτές τις φάτσες και βραχυκυκλώνει – μια φωτεινή, κόκκινη επιγραφή αναβοσβήνει μέσα στο μυαλό μας και γράφει με τεράστια γράμματα: «Προστάτευσέ το!».
Πάρτε και το κερασάκι: Στη διαδικασία της εξέλιξης, κάποια σκυλιά απέκτησαν και κάτι παραπάνω. Μια έξτρα χρωματική αντίθεση ανάμεσα στη γραμμή των φρυδιών και το δέρμα του κρανίου, ώστε αυτές οι εκφράσεις να είναι ακόμα πιο διακριτές, ακόμα πιο έντονες. Όποιον εκτροφέα κι αν ρωτήσετε, θα σας πει το ίδιο πράγμα: τα κουτάβια με χρωματικές πινελιές πάνω από τα μάτια τους είναι τα πρώτα που φεύγουν για το νέο τους σπίτι.
Το διαδίκτυο, φυσικά, υποδέχτηκε την έρευνα με τον τρόπο που φαντάζεστε. Χιλιάδες άνθρωποι παραδέχτηκαν το ίδιο πράγμα: «Ο σκύλος μου με χειραγωγεί συστηματικά». Καμία ντροπή. Μόνο παραδοχή του αναπόδραστου.
Απ’ ό,τι φαίνεται, ο λύκος έγινε σκύλος όχι όταν πλησίασε τον προϊστορικό άνθρωπο. Αλλά όταν κάποιος Νεάντερταλ, κάπου σε μια σπηλιά, πήγε να βάλει μια μπουκιά μαμούθ στο στόμα του και ξαφνικά αντίκρισε δύο θλιμμένα φρύδια να σηκώνονται αργά, μέσα από το αντιφέγγισμα της φωτιάς του. Και λύγισε.
Όπως λυγίζουμε όλοι ακόμη.
