Είμαι από αυτούς που στο αυτοκίνητο παίρνουν CD. Φεύγοντας από το σπίτι με μουσική στο χέρι, νιώθω κάτι σαν ασφάλεια. Παρότι οι επιλογές προκύπτουν από το εκάστοτε mood, συγκεντρώνω εδώ πέντε άλμπουμ που ακούγονται υπέροχα στο αμάξι. Ένα για κάθε δεκαετία, ξεκινώντας από τα ’80s.
Σχεδόν 40 χρόνια από την κυκλοφορία του, το Graceland (1986) του Πολ Σάιμον είναι ίσως το απόλυτο άλμπουμ για εκδρομές. Φιλικό προς όλη την οικογένεια, χαρούμενο χωρίς αφέλεια, μοναδικό στον τρόπο που ένωσε τη δυτική ποπ με τους νοτιοαφρικανικούς ρυθμούς.
Για κάτι πιο ατμοσφαιρικό, π.χ. για τις βόλτες της βραδινής επιστροφής μετά από μπάνιο, υπάρχει το Shepherd Moons (1991) της Enya. Στοιχεία new age, φολκ, κέλτικης και κλασικής μουσικής, απλώνονται πάνω σε keyboards που σε γαληνεύουν υπό το φως του φεγγαριού.
Μια όχι προφανής επιλογή είναι το Station (2008) των Αμερικανών post-rockers Russian Circles. H απουσία στίχων, οι μακροσκελείς συνθέσεις και τα ήπια χέβι μέταλ στοιχεία συμβάλλουν σε ένα απολαυστικό άλμπουμ, που δεν απαιτεί συγκέντρωση.
Μια ροκ μπάντα η οποία είδε το κοινό της να αυξάνεται εντυπωσιακά στην προσπάθειά της να φτιάξει μουσική για το αυτοκίνητο, με επιρροές από τα beats του χιπ χοπ, είναι οι Arctic Monkeys. Στον πιο επιτυχημένο δίσκο τους, το ΑΜ (2013), κατάφεραν αυτό και πολλά περισσότερα, κάνοντας το indie λίγο πιο σέξι.
Τέλος, το καινούργιο του Drake με τίτλο Maid of Honour (ένα από τα τρία άλμπουμ που ο γνωστός ράπερ κυκλοφόρησε μαζί την ίδια μέρα) προσφέρεται σίγουρα για οδικά ταξίδια – και περιλαμβάνει ένα δυνατό κομμάτι με τίτλο Road trips.
ΣΤΟ ΠΙΚΑΠ
The Cars – Heartbeat city (1984)
Mε ύψος 1,93, ο Ρικ Οκάσεκ των Cars πιθανόν να μη χωρούσε σε κάποια αυτοκίνητα. Το συγκρότημά του, πάντως, παραμένει από τα πλέον συνυφασμένα με τους 4 τροχούς. Τόσο λόγω ονόματος όσο και λόγω του διαχρονικού χιτ με τίτλο Drive, που περιλαμβάνεται σε αυτό εδώ το άλμπουμ.
