Όλα δείχνουν ότι οι ιδιοκτήτες των κλειστών ακινήτων θα έχουν την ευκαιρία να το… ξανασκεφτούν. Ένα διαμέρισμα που δεν κατοικείται και δεν αποδίδει εισόδημα «γεννά» φθορές και επιβαρύνει με φόρους και τέλη (ΕΝΦΙΑ, κοινόχρηστα), χωρίς κανένα απολύτως νόημα. Η ευκαιρία επαναπροσέγγισης αυτού του ζητήματος θα δοθεί με την ενεργοποίηση του προγράμματος «Ανακαινίζω», το οποίο θα επιδοτεί ιδιοκτήτες ακινήτων με έως και 300 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, προκειμένου να επισκευάσουν τα κλειστά (για τουλάχιστον τρία χρόνια) διαμερίσματά τους και να τα νοικιάσουν. Για μισό λεπτό: Δεν υπήρχε αντίστοιχο πρόγραμμα; Ναι, από το 2024, αλλά προσέφερε μέχρι 8.100 ευρώ σε επιδότηση. Τώρα, αυτό τετραπλασιάζεται (και κάτι παραπάνω), που σημαίνει ότι μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 36.000 ευρώ.
Στο πρόγραμμα θα μπορούν να ενταχθούν ιδιοκτήτες κλειστών ακινήτων για τρία χρόνια με επιφάνεια έως 120 τ.μ., τα οποία έχουν χτιστεί πριν από το 1990 και ανήκουν κατά τουλάχιστον 50% σε ένα φυσικό πρόσωπο. Ένα είναι το βασικό ερώτημα στο οποίο θα πρέπει να απαντήσει ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος που πληροί αυτές τις προδιαγραφές: Αν έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει την ανακαίνιση και σε πόσο χρόνο θα κάνει απόσβεση της επένδυσης.
Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα: Το διαμέρισμα των 100 τ.μ. χρειάζεται επισκευές αξίας 35.000 ευρώ για να γίνει κατοικήσιμο και να ενοικιαστεί προς 700 ευρώ τον μήνα. Ο ιδιοκτήτης του πληροί τα κριτήρια ένταξης στο πρόγραμμα (θα υπάρχουν και εισοδηματικά όρια) και μπορεί να λάβει επιδότηση 24.500 ευρώ, καθώς το ποσοστό επιδότησης που του αναλογεί είναι 70%. Άρα χρειάζεται να βρει επιπλέον 10.500 ευρώ, που είναι και το τελικό κόστος της επένδυσης που θα κάνει. Αν διαθέσει αυτό το ποσό και νοικιάσει το διαμέρισμα, θα κάνει πλήρη απόσβεση σε περίπου 18 μήνες ή ακόμη ταχύτερα (σε περίπου 15 μήνες), αν κριθεί ότι, εκτός από την επιδότηση, θα πρέπει να λάβει και φορολογική απαλλαγή για τα ενοίκια που θα εισπράττει – ο νόμος προβλέπει τέτοια διευκόλυνση, αλλά μένει να διευκρινιστεί αν, για όσους πάρουν την επιδότηση, θα ισχύσει και η φορολογική απαλλαγή. Τι συμβαίνει όμως μετά τους 15-18 μήνες; Ο ιδιοκτήτης εξακολουθεί να εισπράττει ένα ενοίκιο, το οποίο δεν θα εισέπραττε αν δεν είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα, και στην πραγματικότητα θα έχει δημιουργήσει μια καινούργια πηγή εισοδήματος.
Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αξιοποίηση ενός κλειστού ακινήτου είναι προτιμότερη από το να παραταθεί το «κλείσιμο». Ακόμη και αν υπάρξουν εμπόδια (συνήθως οι ιδιοκτήτες φοβούνται ζημιές και απλήρωτα μισθώματα), σε βάθος μερικών ετών το ισοζύγιο είναι σχεδόν απίθανο να μην είναι θετικό. Το βασικό ερώτημα είναι αν θα μπορέσει κάποιος να προετοιμαστεί για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων που θα απαιτηθούν, καθώς είναι επίσης δεδομένο ότι το σύνολο των παρεμβάσεων δεν θα χρηματοδοτηθούν αποκλειστικά με τις επιδοτήσεις. Ακόμη και αν χρειαστούν συνεννοήσεις μεταξύ συνιδιοκτητών (κληρονόμων κ.λπ.), το υψηλό ποσοστό επιδότησης του προγράμματος «Ανακαινίζω» μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για τη δημιουργία μιας νέας πηγής εισοδήματος.
