Το σπίτι μου είναι: Πολύ προσωπικό.
Το σπίτι μου δεν είναι: Πεδίο εφαρμογής τάσεων interior design.
Το σημείο όπου χαλαρώνω: Στην οβάλ τραπεζαρία με λάπτοπ και γάτα.
Το πιο χρήσιμο δωμάτιο στο σπίτι μου: Η κουζίνα.
Από το σπίτι μου δεν λείπει ποτέ: Μουσική, λουλούδια, πράσινο τσάι.
Μπορεί κανείς να καταλάβει ότι ζω εδώ από: Τα έργα στους τοίχους.
Ανάμνηση στο σπίτι: Όταν ήταν μικρός ο γιος μου, να βλέπουμε κωμωδίες αγκαλιά στον καναπέ και να σκάμε στα γέλια.
Home accessory: Το κορίτσι μας, η μαύρη γάτα μας, το Kalamari. Το πολύτιμο talisman μας.
Στιλ στον χώρο μου δίνει: Η τέχνη.
Αγαπημένο αντικείμενο: Λατρευτικά αγαλματίδια θεών.
Μετάνιωσα που πήρα: Διάφορες μικροσυσκευές κουζίνας που δεν χρησιμοποιώ σχεδόν ποτέ.
Η επόμενη αγορά μου: Μια συσκευή για λαχανικά στον ατμό − αν βρω κάποια που δεν μοιάζει με κατσαρόλα και δεν με ενοχλεί να τη βλέπω.
Το έπιπλο που με χαρακτηρίζει: Το μεγαλύτερο από όσο αρμόζει στον χώρο, παραφορτωμένο, coffee table.
Για να χαλαρώσω: Ακούω Classic FM.
Με φίλους στο σπίτι: Απογευματινά tea parties.
Καθημερινή ρουτίνα: Όταν ξυπνάω, ανοίγω τη μουσική, πλένω δόντια, ξεκινώ την ιεροτελεστία των συμπληρωμάτων, φτιάχνω αραβικό καφέ με κάρδαμο, κάνω ντους. Με αυτή τη σειρά.
Μια τυπική Κυριακή: Ξυπνάω αργά, ανάβω λιβάνι και καθαρίζω την ενέργεια στον χώρο.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς: Απόλυτο σκοτάδι όταν κοιμάμαι.
Φοράω πάντα: Κολάν, φούτερ με κουκούλα, μαλακά καλτσάκια.
Διακόσμηση: Σε ύφος που κάνει την καρδιά να χαμογελά.
Στιλ είναι: Η πόλη που μας μεγάλωσε, τα βιβλία που μας καθόρισαν, οι άνθρωποι που θαυμάσαμε, τα έργα που δεν ξεχάσαμε.
Καλλιτέχνης: Εντουάρ Μανέ.
«Στιλ είναι η πόλη που μας μεγάλωσε, τα βιβλία που μας καθόρισαν, οι άνθρωποι που θαυμάσαμε, τα έργα που δεν ξεχάσαμε».
Έργο τέχνης: Η Παναγία με το φίδι του Καραβάτζιο.
Συλλογή: Έχω μια πολύ όμορφη με μικρά έργα που μου έχουν χαρίσει φίλοι μου καλλιτέχνες.
Έμπνευση: Οι σκέψεις μου για πιθανότητες που στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσαν ποτέ να είχαν συμβεί, αλλά να που ζωγραφίστηκαν.
Φωτογραφία: Αλέν Ντελόν με Μπριζίτ Μπαρντό στο Σεν Τροπέ το 1968. Την έχω στο στούντιο, πάνω από το σημείο όπου πλένω τα πινέλα μου.
Μόδα: Μποέμικη, εκλεπτυσμένη θηλυκότητα.
Το ιδανικό δώρο να προσφέρεις: Ένα κερί.
Φετίχ: Λάδια σώματος.
Βrand: Μικρά, ανεξάρτητα καλιφορνέζικα.
Ρετρό: Οτιδήποτε της γιαγιάς μου της Στέλλας.
Χρώμα: Πράσινο του νερού.
Pattern: Φλοράλ
Αγαπημένος προορισμός: Kάπου με φοίνικες και ζεστή θάλασσα.
Εστιατόριο: Ratka.
Ξενοδοχείο: Kona Village.
Γειτονιά: Κέντρο.
Στα άμεσα σχέδιά μου: Να ολοκληρώσω τρία διαφορετικά projects, όλα με deadlines μέσα στο καλοκαίρι.
Ανεκπλήρωτο όνειρο: Να ξυπνάω, να κάνω μια βουτιά στον ωκεανό και να πηγαίνω βρεγμένη στο στούντιο.
Αν δεν έκανα αυτό που κάνω: Θα ήθελα να είμαι σκηνοθέτις.
