Αυτές τις μέρες, ο Μάικλ Τζάκσον βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα, μέσα από τη βιογραφική ταινία Michael. Τον υποδύεται ο ανιψιός του. Η ταινία αξιολογείται ασφαλώς με κινηματογραφικά κριτήρια, όπως όλες. Έχει ενδιαφέρον, πάντως, να σκεφτούμε τη θέση που κατέχει ο «βασιλιάς της ποπ» στη μουσική εν έτει 2026. Πώς τον ακούμε σήμερα; Η αλήθεια είναι ότι, παρά τις αλλεπάλληλες καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών μέσα στα χρόνια, και τα ντοκιμαντέρ που τις επαναφέρουν στο προσκήνιο, τα τραγούδια του εξακολουθούν να παίζονται παντού. Οκέι, μπορεί να μην είναι ο αγαπημένος της νεολαίας, όμως κανένας δεν σταμάτησε να λικνίζεται στο άκουσμα της εισαγωγής του Billie Jean, λόγω αρνητικών συνειρμών. Την ίδια στιγμή, η πάγια πλέον τακτική των διεθνών Μέσων να πριμοδοτούν Aφροαμερικανούς δεν έχει μετατοπίσει προς τα πάνω τη θέση του στις διάφορες λίστες. Δεν γινόταν κιόλας. To Thriller σήμερα θεωρείται αυτό που θεωρούνταν πάντα: ένα από τα δύο τρία κορυφαία ποπ άλμπουμ όλων των εποχών. Με όλα τα παραπάνω συμπεραίνει κανείς ότι υπάρχουν και ακλόνητες καλλιτεχνικές αξίες, που δεν επηρεάζονται από εξωγενείς παράγοντες.
Μία ακόμα ερώτηση: Ποιο είναι το αντίστοιχο του Μάικλ Τζάκσον στην εποχή μας; Θα μπορούσαμε να χρίσουμε ως «διάδοχο» τον Bad Bunny, τον πιο εμπορικό και relevant καλλιτέχνη του σημερινού μέινστριμ. Κάποιοι ίσως να επέλεγαν τον Μπρούνο Μαρς, που του μοιάζει κιόλας. Ίσως όμως αυτός ο οποίος αντανακλά ακριβέστερα τη λάμψη και το σκοτάδι του «βασιλιά της ποπ» να είναι ο Κάνιε Γουέστ. Ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης, που μας εκτόξευσε στα ύψη, μας μάγεψε όλους και ύστερα «το έχασε».
ΣΤΟ ΠΙΚΑΠ
Sunn O))) – Sunn O)))
Αν καταφέρεις να ακούσεις το νέο, ομώνυμο άλμπουμ των Sunn O))) χωρίς να κάνεις κάτι άλλο παράλληλα, είσαι ένας υγιής άνθρωπος. Προσωπικά δεν τα κατάφερα. Αναγνωρίζω πάντως την επιμονή αυτής της μπάντας να παίζει drone metal από το 1998 – και να ηγείται του είδους, χωρίς καμία διάθεση υποχώρησης ή παρέκκλισης.
