Ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον αφυπηρέτησε στα 71 του. Έκτοτε δεν διανοήθηκε να επιστρέψει στους πάγκους, ούτε καν για σεμινάριο προπονητών. Ο Κένι Νταλγκλίς αποφάσισε νωρίς νωρίς πως η πίεση που υφίσταται ένας προπονητής δεν ταιριάζει στην μενταλιτέ του. Σιγά σιγά, οι παλιοσειρές των Βρετανικών πάγκων δίνουν τη θέση τους στα νέα φυντάνια της προπονητικής. Κι όμως, υπάρχει κάποιος που δεν το βάζει κάτω.
Ο Ρόι Χόντζσον έφτασε στα 78 του (γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1947) και ακόμη έχει τα κουράγια και τη φιλοδοξία να προπονεί ομάδες. Εσχάτως συμφώνησε με την Μπρίστολ Σίτι, στον πάγκο της οποίας θα κάτσει για τις επόμενες αγωνιστικές που απομένουν για να ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ στην Αγγλία.
Αν και είχε ανακοινώσει εδώ και καιρό την αποχώρησή του από την ενεργό προπονητική, έχοντας μάλιστα κλείσει πέντε δεκαετίες διαρκούς παρουσίας στα γήπεδα, εντέλει αποδέχθηκε την πρόκληση δίχως πάντως να χρειάζεται να παίξει με τη φωτιά. Στην ουσία η Μπρίστολ Σίτι δεν κυνηγάει κάτι. Βρίσκεται στη μέση της βαθμολογίας με αποτέλεσμα να μην έχει ελπίδες ανόδου μέσω των πλέι οφ, αλλά ούτε και το άγχος για πιθανό υποβιβασμό.
Ο γηραιότερος Βρετανός προπονητής
Με την απόφασή του να πει «ναι» στη διοίκηση της ομάδας, έγινε ο γηραιότερος Βρετανός προπονητής που παραμένει ενεργός σε κάποιο αγωνιστικό επίπεδο. Τι μπορεί να προσφέρει στην Μπρίστολ; Ο καθρέφτης είναι πάντα το γήπεδο, εντούτοις δεν γίνεται να μην σημειώσει κανείς πως υπήρξε για χρόνια μετρ της τακτικής πειθαρχίας, της οργανωμένης άμυνας και της άμεσης προσαρμογής του σε νέες καταστάσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι η χάρη του Χόντζσον έφτασε έως και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αφού προηγουμένως είχε εργαστεί σε Ιταλία, Σουηδία, Δανία, Ελβετία και Φινλανδία. Κάτι σπάνιο για Βρετανό προπονητή, καθώς οι περισσότεροι συνάδελφοί του προτιμούν να μένουν στο νησί και να μην δουλεύουν όπου γης και πατρίς.
Οι ατάκες του
Οι παλαιότεροι θα θυμούνται πως ήταν η προπονητής της Εθνικής Αγγλίας στο Euro του 2012 και στο Μουντιάλ του 2014, δίχως όμως να φέρει κάτι σημαντικό επί των ημερών του για τα «Λιοντάρια». Ακόμη περισσότερο θα τον θυμούνται για τις ευφάνταστες, συχνά φλεγματικές ατάκες του, οι οποίες ενίοτε μοιάζουν με αποστάγματα ποδοσφαιρικής λογικής καρυκευμένες με θυμοσοφία, χιούμορ, λίγο κυνισμό, αλλά και αρκετό πραγματισμό.
Είναι αυτός που είχε πει κάποτε: «Δεν μπορείς να φλερτάρεις κάθε χρόνο με τον υποβιβασμό» ή «Όταν έχεις την τύχη να ανεβαίνεις, είναι πιο εύκολο να ξεπερνάς τις φορές που σκοντάφτεις…».
Οι «μικρές» ομάδες του
Ο «Uncle Roy» έχει καταφέρει με τη δημόσια εικόνα του να γίνει συμπαθής σε όλους και τρόπον τινά να χτίσει το όνομά του έχοντας υπό την καθοδήγησή του «μικρές» ομάδες. Το 2010 οδήγησε την Φούλαμ στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ (έχασε το τρόπαιο από την Ατλέτικο Μαδρίτης), έσωσε την Μπρόμιτς και την Κρίσταλ Πάλας από τον υποβιβασμό, ενώ στέφθηκε δις πρωταθλητής στη Σουηδία με την Χάλμσταντ. Στην Ελβετία τα πήγε μια χαρά με την Ξαμάξ, κάτι που τον έφερε στον πάγκο της Εθνικής ομάδας της χώρας (την οδήγησε στο Μουντιάλ του ΄94).
Τέλος, στη Δανία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2001 με την Κοπεγχάγη. Αν θα τα καταφέρει και με την Μπρίστολ, σε περίπτωση που μείνει και τη νέα σεζόν; Από τον αειθαλή Ρόι όλα θα πρέπει να τα περιμένει κανείς.
