Πεντακόσια χιλιόμετρα για Χαλκιδική, 270 χιλιόμετρα για τη Γιάλοβα Μεσσηνίας. Για αρκετό καιρό, χρειαζόταν να διανύσει κανείς μεγάλη απόσταση στον δρόμο για να δοκιμάσει την κουζίνα του Χρύσανθου Καραμολέγκου. Ο ιδιαίτερα δημιουργικός σεφ, που έχει βάλει τη δική του σφραγίδα στην ελληνική γαστρονομική σκηνή, είχε πολλά χρόνια να κάνει κάτι στην Αθήνα. Τώρα όμως επέστρεψε, έχοντας πάντα στο πλάι του τη συνεργάτιδά του Γεωργία Παπαϊωάννου, και μάλιστα σε δύσκολο «ταμπλό». Άλλωστε, δεν είναι και το πιο απλό να εξισορροπήσεις all day και fine dining· πόσω μάλλον στο εστιατόριο του κήπου του Ζαππείου, ενός εμβληματικού χώρου για την Αθήνα, που έχει περάσει διάφορα σκαμπανεβάσματα έχοντας αλλάξει αρκετούς συντελεστές.
Στη φρεσκαρισμένη σάλα με το ξύλο, το μάρμαρο και το καφασωτό ταβάνι, το Zappa (όπως ονομάστηκε το εστιατόριο) σερβίρει από το πρωί καφέ, brunch, το οποίο ξεφεύγει σε σημεία από τα συνηθισμένα, και πολύ ωραία γλυκά. Τον «αληθινό» Καραμολέγκο, όμως, τον βλέπεις εν πλήρει αναπτύξει το βράδυ, δοκιμάζοντας τον εκρηκτικά αρωματικό πελτέ, δουλεμένο με τζίντζερ, λέμονγκρας και τσίλι, που έρχεται για καλωσόρισμα μαζί με προζυμένιο ψωμί και ελιές Χαλκιδικής και Καλαμών, τους μαρουλοντολμάδες με γαρίδες και καραβίδες σε έναν αρωματικό, φινετσάτο ζωμό με σαφράν, εστραγκόν και Dry Martini, αλλά και το λίγο διαφορετικό μπιάνκο με σφυρίδα, πατάτα ντοφινουάζ με τραγανές ακρούλες και νότες αυγοτάραχου.
Επίσης, εκείνος ο κόκορας μαγειρεμένος με Pedro Ximénez (γλυκό παλαιωμένο σέρι), κακάο, πιπέρι και απίθανα καραμελωμένη πετσούλα, αλλά και μελωμένο, αγγιγμένο κατά τόπους από τη φωτιά το ζυμαρικό του, είναι πιάτο που σου μένει στο μυαλό, καθώς μπλέκει γλύκα, ελαφριά πικράδα και αρώματα στο φουλ. Να σημειώσω ότι μόλις βγήκε από το μενού για να δώσει τη θέση του σε πιο ανοιξιάτικα πιάτα. Η τάρτα λεμονιού, από την άλλη, με τη σπιρτόζικη κρέμα, σκεπασμένη με καμένη μαρέγκα, και ένα ξεχωριστό παγωτό με κουρκουμά, καφίρ λάιμ και τζίντζερ, είναι ακόμη στη θέση της. Το ίδιο και η ταρτ τατέν με παγωτό δάφνη (τέλεια ιδέα!), που με λίγη ένταση παραπάνω θα ήταν ακόμα καλύτερο.
Βινεγκρέτ ούζου εδώ, χαρίσα ροδιού εκεί και αρωματικά φύλλα shisho παραπέρα. Πιάτο πιάτο, ακολουθείς τα ίχνη μιας ιδιοσυγκρασιακής κουζίνας, που γεφυρώνει το ραφινάτο και το comfort, μπολιάζοντας γνώριμα μεσογειακά στοιχεία με πινελιές από τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση και την Άπω Ανατολή. Μάλιστα, τώρα, μπορεί κανείς, εκτός από τα λευκοστρωμένα τραπέζια, να πιάσει –από Τετάρτη έως Σάββατο– ένα από τα στουλ του ημικυκλικού πάγκου από ξύλο στη μέση του μπαρ. Τι έχει να «κερδίσει»; Να παρακολουθήσει τη μαγειρική δράση, δοκιμάζοντας ένα από τα δύο chef’s table menus με 40 ή 50 ευρώ ανά άτομο με πολλά και διάφορα μικρά πιάτα.
Zappa, Κήπος Ζαππείου, Τ/214-4099800. Καθημερινά από το πρωί. Κόστος βραδινού μενού: 65-85 €/άτομο χωρίς ποτό.
