Ειρήνη, πώς θα σε περιέγραφες σε κάποιον που δεν σε ξέρει;
Θα του έδινα το καινούργιο μου άλμπουμ. Νομίζω πως με σκιαγραφεί με περισσότερη ακρίβεια απ’ ό,τι μπορώ εγώ! Συχνά τα τραγούδια λειτουργούν σαν καθρέφτες, αποτυπώνοντας κάτι από σένα, ακόμα κι όταν δεν το έχεις καταλάβει πλήρως.
Το νέο σου άλμπουμ τιτλοφορείται Shame (Ντροπή). Γιατί αυτή η λέξη;
Πάντα μου αρέσει οι τίτλοι των άλμπουμ μου να είναι ανοιχτοί σε ερμηνείες. Η «ντροπή» για μένα έχει τουλάχιστον δύο όψεις. Υπάρχει η σκοτεινή και βαθιά ντροπή, που μας επιβάλλεται από άλλους. Αυτή που «κατασκευάζεται» μέσα στις κοινωνίες και, με τα χρόνια, φωλιάζει αθόρυβα στις συνειδήσεις και στο υποσυνείδητο των ανθρώπων. Είναι μια ντροπή που δεν σχετίζεται απαραίτητα με την ηθική ταυτότητα του καθενός, αλλά με επιβεβλημένες κοινωνικές συμβάσεις. Συνήθως βρίσκεται πολύ κοντά στον φόβο. Σαν μια σιωπηλή προειδοποίηση. Αν είσαι συμβατός, είσαι ασφαλής. Αν όχι, την έβαψες! Υπάρχει, όμως, και μια άλλη μορφή ντροπής. Μια πιο εσωτερική και χρήσιμη, που ενεργοποιείται όταν νιώθουμε ότι έχουμε απομακρυνθεί από τον ηθικό μας κώδικα. Αυτή η ντροπή απαιτεί θάρρος και ρίσκο, και όταν την αντιμετωπίζεις και την ξεπερνάς, σε βγάζει κάπου καλύτερα.
Τα τρία πρώτα κομμάτια του δίσκου συνοδεύονται από εντυπωσιακά βίντεο σε σκηνοθεσία του David J. East, γυρισμένα στο Κέιπ Τάουν. Πώς ήταν η εμπειρία εκεί;
Η εμπειρία ήταν ονειρική και νιώθω ευγνώμων στη Fine! Records, που μου έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστώ με μια κορυφαία ομάδα και να δημιουργήσουμε έναν οπτικό κόσμο για τα τραγούδια μου. Υπήρχε μια δυνατή αίσθηση συλλογικής δημιουργίας, σαν να χτίζαμε μαζί κάτι μεγαλύτερο από τον καθένα μας.
Ο πατέρας σου, Θεόδωρος Σκυλακάκης, δείχνει συχνά δημόσια πόσο περήφανος είναι για σένα. Πώς είναι η σχέση σας; Θα σκεφτόσουν ποτέ την πολιτική;
Είμαι κι εγώ πολύ περήφανη για εκείνον. Ο πατέρας μου είναι ένας άνθρωπος που δεν μου επέβαλε ποτέ την άποψή του για τον κόσμο. Με ενθάρρυνε να έχω τη δική μου γνώμη και να κουβεντιάζουμε με αλληλοσεβασμό. Η σχέση μας είναι πολύτιμη κι όσο περνούν τα χρόνια, δυναμώνει. Η πολιτική είναι ένας δημιουργικός και χαοτικός χώρος, ο οποίος με αφορά μόνο ως πολίτη.
Έχεις μια μικρή κόρη. Τι σου έχει μάθει μέχρι τώρα η μητρότητα;
Η μητρότητα μου τα έχει μάθει όλα από την αρχή. Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω με πόσους τρόπους με έχει αλλάξει. Ώρες ώρες με φέρνει στα όριά μου σε επίπεδο κούρασης, αλλά δεν έχω ζήσει τίποτα πιο συγκλονιστικό. Προσπαθώ να επιβραδύνω τον χρόνο και να κρατήσω κάθε μικρή στιγμή λίγο παραπάνω.
Μοιράζεσαι τη ζωή σου με τον Παύλο Παυλίδη, επίσης μουσικό. Πώς επηρεάζει μια σχέση το γεγονός ότι κάνετε το ίδιο επάγγελμα;
Είναι πολύ όμορφο να μοιράζεσαι τη ζωή σου με έναν ποιητή. Αισθάνομαι τυχερή. Ο καθένας μας έχει τον δικό του δρόμο μέσα στη μουσική, και αυτό είναι κάτι που προσπαθούμε να σεβόμαστε και να προστατεύουμε. Απολαμβάνω την αλληλεπίδραση και τις περιπλανήσεις που πηγάζουν από την κοινή μας αγάπη.
Τι να περιμένουμε από σένα το επόμενο διάστημα;
Θέλω να αφήσω τα τραγούδια του Shame να βρουν τον δρόμο τους προς το κοινό και να τα μοιραστώ ζωντανά. Οι συναυλίες είναι πάντα ο πιο αληθινός τρόπος να ολοκληρωθεί ένας δίσκος. Δουλεύω, ταυτόχρονα, τη μουσική για τη θεατρική παράσταση Bacon, που ξεκινά στις 17 Απριλίου, στο θέατρο Άνεσις. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Έμιλυ Λουίζου και πλαισιώνεται από μια δυνατή ομάδα συντελεστών.
Το νέο άλμπουμ της Ειρήνης Σκυλακάκη, Shame, κυκλοφορεί στις 3 Απριλίου από τη Fine! Records, στο στούντιο της οποίας δώσαμε «ραντεβού» γι’ αυτή τη συνέντευξη. Η παράσταση Bacon, στην οποία υπογράφει τη μουσική, με τους Γιώργο Μπένο και Αλέξανδρο Πιεχόβιακ, σε σκηνοθεσία Έμιλυς Λουίζου, ανεβαίνει στο θέατρο Άνεσις από τις 17 Απριλίου.
