Κύριε Παπαδημητρίου, γιατί θέλατε να βρεθούμε στο Φίλιον;
Αστειεύεσαι; Είναι το στέκι μου! Εδώ χτίστηκαν οι φιλίες μου… ο Κωνσταντίνος Τζούμας, η Όλια Λαζαρίδου, η Μελίνα Τανάγρη. Θυμάμαι μια φορά, λίγο πιο πάνω, δεκαετία του ’80, συναντώ στον δρόμο τον Γιώργο Μαυροΐδη με τον Μάνο Χατζιδάκι. Μιλούσαν για τα πολιτικά και κάποια στιγμή λέει ο Χατζιδάκις: «Δεν βαριέσαι, βρε Γιώργο μου… Αν πρόκειται να έρθει μια αλλαγή, θα έρθει από τις ερωτικές μειονότητες»…
Εσείς με τους έρωτες πώς τα πήγατε στη ζωή;
Είχα την εξυπνάδα να μην τους βάλω σε πρώτο πλάνο. Γενικώς, στη ζωή μου, δεν κυνηγούσα τα πράγματα με αγωνία. Τα άφηνα να έρχονται. Είχα πίστη στον εαυτό μου, κι αυτό το χρωστάω στην οικογένειά μου. Δεν διεκδικούσα τίποτα. Κάποτε, σκέψου, πήγα στον Κουν να με δει. Με ρωτάει ο Λαζάνης: «Τι θα μας πείτε;». Του λέω: «Τίποτα! Εγώ ζωγραφίζω, τραγουδάω, παίζω. Αν θέλετε, πάρτε με. Δεν δίνω εξετάσεις!». «Όχι!» κάνει νόημα ο Κουν. «Χαίρετε», λέω. Και φεύγω. Δεν μπορούσα ποτέ να συμβιβαστώ με καμία εξουσία, χωρίς να χάνω την ευγένειά μου. Και η ευγένεια είναι μεγάλο πράγμα. Κοίτα αυτούς που ουρλιάζουν στο διπλανό τραπέζι… Τι αγένεια! Εκεί φαίνεται ο άνθρωπος: όταν δεν καταλαβαίνει τον χώρο που καταλαμβάνει. Εγώ, όταν θέλω να «ακουστώ», προτιμώ να προσφέρω κάτι: ένα θέαμα, ένα γλυπτό, ένα τραγούδι, ένα θεατρικό.
Έχω ακούσει ότι κάποιες θείες σας, από την καλή κοινωνία, είχαν ζήσει απίστευτες ιστορίες με τη Μαρία Κάλλας και τη Νάνα Μούσχουρη…
Ήταν πέντε αδελφές και τις λέγαμε «Νταίζες», από τη θεία Νταίζη, την πιο ισχυρή. Στην Κατοχή φρόντισαν την Κάλλας, που έμενε δίπλα τους, χωρίς ποτέ να εκτιμήσουν πραγματικά το ταλέντο της. Κάποτε είπα στη θεία Πέπη: «Μα να αφήσει ο Ωνάσης την Κάλλας για την Τζάκι;». Και μου απαντά: «Η Τζάκι είναι Πρώτη Κυρία της Αμερικής. Η άλλη τι είναι; Μια τραγουδίστρια!». Η ίδια θεία είχε παραπονεθεί κάποτε σε ένα κέντρο διασκέδασης για τη νεαρή τότε Μούσχουρη ότι «την προσβάλλει με την εμφάνισή της», κι έτσι απολύθηκε. Χρόνια μετά άκουσα τη Μούσχουρη να λέει σε συνέντευξη ότι χρωστά την καριέρα της «σε μια κυρία του καλού κόσμου» που διαμαρτυρήθηκε για την εμφάνισή της, κι έτσι έφυγε στο εξωτερικό!
Σε λίγο καιρό θα σας δούμε και στη θεατρική Τζένη Τζένη, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά…
Είμαι ενθουσιασμένος που συνεργάζομαι ξανά με τον εξαιρετικό Νίκο Καραθάνο. Φτιάχνει μια δική του, πειραματική εκδοχή, πάνω στον μύθο αυτής της αγαπημένης ταινίας του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, φέρνοντάς τη στο σήμερα.
Εκεί συναντιέστε επί σκηνής με τη Χάρις Αλεξίου, με την οποία υπήρξατε συμφοιτητές στη Σχολή Κατσέλη…
Είναι μαγικό που τη συναντώ! Μας αισθάνομαι σαν επιζώντες από καταιγίδα, την καταιγίδα που λέγεται ζωή. Της το έλεγα από τότε: «Θα γίνεις η μεγαλύτερη τραγουδίστρια της Ελλάδας». Και δεν το πίστευε. Ήταν πάντα πολύ ταπεινή.
Είστε ηθοποιός, τραγουδιστής, εικαστικός…
Κατεξοχήν εικαστικός! Έχω φτάσει μέχρι και στην Μπιενάλε της Βενετίας. Στο θέατρο παίζω σαν ζωγράφος ή γλύπτης. Τώρα κάνω και μια μικρή καθημερινή «τέχνη» στο Facebook, δωρεάν. Πάντα με τραβούσε το φθηνό υλικό, το πώς μπορείς να εξυψώσεις κάτι ταπεινό. Μέσα στη μονοτονία και τις πολιτικές φωνές, προσπαθώ να προσφέρω κάτι ευχάριστο, μια μικρή γυμναστική του μυαλού.
Να σας ρωτήσω γιατί το πουκάμισό σας είναι γεμάτο τρίχες;
Είναι από τη γάτα μου, τη Μίκρα. Την ονόμασα έτσι γιατί τη βρήκα μια νύχτα μέσα στη μηχανή ενός Nissan Micra της Μελίνας Τανάγρη, όταν γυρίζαμε από ένα τραπέζι στο σπίτι του Σαββόπουλου. Αυτή η γάτα άλλαξε τη ζωή μου. Μου έχει διδάξει τα πιο ωραία μαθήματα.
Τι θα θέλατε να σας φέρει το μέλλον;
Για μένα δεν υπάρχει μέλλον. Όλα είναι ένα τεράστιο παρόν.
Η παράσταση Τζένη Τζένη, σε σκηνοθεσία/σύλληψη του Νίκου Καραθάνου, ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, από τις 23 Απριλίου. Παίζουν: Χάρις Αλεξίου, Άγγελος Παπαδημητρίου, Χρήστος Λούλης, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Νίκος Καραθάνος, Κώστας Μπερικόπουλος, Ζέτα Μακρυπούλια, Ιωάννα Μαυρέα, Γιάννης Κότσιφας κ.ά. Προπώληση: more.com
