Το σπίτι μου είναι: Ο τόπος όπου υποδέχομαι τους ανθρώπους που αγαπώ.
Το σημείο που απολαμβάνω περισσότερο: Λατρεύω μια ηλιαχτίδα που μπαίνει στο υπνοδωμάτιό μου το πρωί.
Το πιο όμορφο δωμάτιο στο σπίτι μου: Το σαλόνι, με τα ψηλά ταβάνια και το τοξωτό παράθυρο.
Κάτι που δεν λείπει ποτέ από το σπίτι μου: Τρίχες σκύλου και λουλούδια.
Καταλαβαίνεις ότι ζω εδώ από: Όλα τα γλυπτά και τα κεραμικά μου που «κατοικούν» σε κάθε δωμάτιο.
Το κτίριο που στεγάζει το σπίτι μου: Είναι μια όμορφη κατοικία των αρχών της δεκαετίας του ’30.
Η γειτονιά μου: Βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον Λυκαβηττό και πάνω από την Πλατεία Δεξαμενής.
Αν δεν έμενα εδώ: Θα ήθελα να βρω ένα σπίτι στην εξοχή ή σε νησί.
Στιλ στον χώρο μου δίνει: Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του διαμερίσματος: μια εντυπωσιακή ξύλινη σκάλα, στοιχεία από γύψο σε κάθε δωμάτιο, κεραμικά πλακάκια της δεκαετίας του ’30, μικρά μαρμάρινα μπαλκόνια.
Διακόσμηση: Συνδυασμός από vintage και σύγχρονα κομμάτια.
Την άνοιξη, μου αρέσει: Να προσκαλώ κόσμο για μεγάλα μεσημεριανά γεύματα.
Αγαπημένο έπιπλο: Ένα μεγάλο μεταλλικό πλέγμα που σχεδίασα.
Gadget: Ο μικρός φακός που στερεώνω στο βιβλίο μου το βράδυ για να μην ενοχλώ κανέναν.
Κάτι σύγχρονο: Μια πράσινη πολυθρόνα από fiberglass που αγοράσαμε από το Opus.
Κάτι κιτς: Το μεγάλο χαλί του Pierre Rioufol.
Κάτι παλιό: Τα μαροκινά ξύλινα τραπεζάκια και οι κορνίζες από το σπίτι της γιαγιάς μου στο Μεκνές.
Κάτι design: Ένα βοηθητικό τραπεζάκι σχεδιασμένο από τον Θοδωρή Ψυχογιό.
Κάτι με συναισθηματική αξία: Το παιδικό μου γραφείο.
Τέχνη στο σπίτι μου: Έχω παντού φωτογραφίες αγαπημένων φίλων. Πολλά κεραμικά δικά μου, αλλά και κομμάτια από φίλους κεραμίστες που γνώρισα στην πορεία. Και βέβαια τα οπτικά «ποιήματα» του John Hall, του αγαπημένου πατέρα του Tομ.
Με χαλαρώνει: Να αγκαλιάζω τον σκύλο μου στο παγκάκι του τοξωτού παραθύρου.
Ένα σπίτι που είδα και ζήλεψα: Ένα υπέροχο σπίτι στη Χώρα της Πάτμου.
Με φίλους στο σπίτι: Νιώθω πως στο σπίτι μας οι άνθρωποι μπορούν να χαλαρώσουν και να γελάσουν.
Με την οικογένειά μου στο σπίτι: Οι γονείς μου ζουν στη Γαλλία. Έρχονται για επίσκεψη και κάνουμε εκδρομές σε διάφορα νησιά.
«Νιώθω πως στο σπίτι μας οι άνθρωποι μπορούν να χαλαρώσουν και να γελάσουν».
Καθημερινή ρουτίνα: Πρωινή βόλτα με τον σκύλο στον Εθνικό Κήπο, καφές στο Redd, βόλτα στην ψαραγορά, μετά δουλεύω στο στούντιο και νωρίς το βράδυ επαναλαμβάνουμε τη βόλτα.
Μια τυπική Κυριακή: Βόλτα από το Κολωνάκι έως τον λόφο του Φιλοπάππου με τον Ντόμινο, στάση στην ψαροταβέρνα Ατλαντικός στου Ψυρρή, πέρασμα από την πλατεία Αβησσυνίας, ποτά στην ταράτσα κάποιου φίλου και βραδιές με ταινίες σπίτι.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς: Αγάπη.
Βιβλίο: Το Κίρκη της Madeline Miller και το Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους της Clarissa Estés.
Χρώμα: Όλα, εκτός από τις αποχρώσεις του μοβ.
Έμπνευση: Η φύση και η μυθολογία.
Ταινία: Το Pierrot le Fou του Jean-Luc Godard.
Καλλιτέχνης: Henry Moore και Egon Schiele.
Εμμονή: Συλλέγω σπόρους, κλαδιά, φύλλα και οτιδήποτε άλλο μπορώ να αξιοποιήσω στη δουλειά μου.
Το μέρος όπου θέλω πάντα να επιστρέφω: Ανάφη.
Πόλη στον κόσμο: Αθήνα.
Στα άμεσα σχέδιά μου: Μια ατομική έκθεση στα τέλη Νοεμβρίου.
