Αυθεντική, εξωστρεφής, με πηγαίο χιούμορ και γοητευτικές δόσεις αυτοσαρκασμού, η Νάντια Κοντογεώργη είναι η «κολλητή» φίλη που θα θέλαμε όλοι και σίγουρα μία από τις πιο ταλαντούχες ηθοποιούς της γενιάς της. Τη συνάντησα ένα μεσημέρι στη γειτονιά της στο Χαλάνδρι, στο αγαπημένο της στέκι, το Gardenista, μαζί με τη σκυλίτσα της, να πίνει έναν εσπρέσο αμερικάνο.
Νάντια, βγαίνεις συχνά μόνη για καφέ;
Πολύ συχνά. Θα με πετύχεις, συνήθως, με το λάπτοπ ανοιχτό, σε φάση business woman. Και σχεδόν ποτέ χωρίς τη σκυλίτσα μου, τη Λάβετ.
Γιατί την ονόμασες έτσι;
Είναι απ’ το Σουήνυ Τοντ, ένα μιούζικαλ που είχα κάνει παλιά. Όταν έβλεπα ηθοποιούς να δίνουν στα σκυλάκια τους όνομα ρόλου, έλεγα: «Αποκλείεται!». Ε, τελικά… ποτέ μη λες ποτέ.
Ήθελες ανέκαθεν να γίνεις ηθοποιός;
Από παιδί ήθελα να ασχοληθώ με το μιούζικαλ. Μεγαλώνοντας στο Χαλάνδρι, είχα γείτονα τον Γιώργο Κωνσταντίνου και πήγαινα συχνά και του έκανα χαριτωμενιές! Μου πρότεινε έναν μικρό ρόλο στη σειρά Δανεικός πατέρας, τον οποίο και έπαιξα εκεί γύρω στα 13. Τότε κατάλαβα πόσο θέλω να γίνω ηθοποιός, αλλά δεν το παραδεχόμουν, για να μη με πουν ψώνιο. Πέρασα στη Νομική αλλά όταν μπήκα στο Εθνικό, είπα: «Εγώ ανήκω στο θέατρο».
Κλείνοντας πια είκοσι χρόνια σ’ αυτή τη δουλειά, έφτασες εκεί που ονειρευόσουν;
Και πιο μακριά. Είχα και έχω την τύχη να μπορώ να ασκώ την τέχνη μου με υψηλά αισθητικά κριτήρια, κάνοντας επιλογές που με βγάζουν διαρκώς από τη ζώνη ασφαλείας μου. Αυτό δεν είναι αυτονόητο.
Φέτος σε βρίσκουμε στο θέατρο Πορεία, στο Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι του Όσκαρ Ουάιλντ…
Πρόκειται για τη διασκευή του Κιπ Γουίλιαμς, που ανέβηκε πέρυσι σε Μπροντγουέι και Γουέστ Εντ. Είμαστε η πρώτη χώρα που την παρουσιάζει εκτός Μπροντγουέι, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου. Το έργο γίνεται μονόλογος για μία γυναίκα κι έτσι υποδύομαι 26 ρόλους επί σκηνής!
Παράλληλα κάνεις γυρίσματα και για μια νέα σειρά που θα δούμε στο Mega, το Κάμπινγκ.
Παίζω μια δυναμική γυναίκα, εντελώς κόντρα μ’ εμένα, που θέλει να έχει τον έλεγχο των πάντων και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της!
Εσύ είσαι του κάμπινγκ ή του ξενοδοχείου;
Του ξενοδοχείου, εκατό τοις εκατό! Έκανα κάμπινγκ μία φορά στη ζωή μου, οργανωμένα, στην Ελαφόνησο. Θέλω τη βολή μου εγώ!
Συνδέεσαι συναισθηματικά με αντικείμενα;
Όχι, αλλά διατηρώ έτσι παιχνιδιάρικα μια σχέση. Μπορεί να χαιρετήσω, ας πούμε, το αμάξι μου! Επίσης, όταν φεύγω απ’ το σπίτι, αφήνω πάντα να παίζει τζαζ μουσική. Έτσι για την αίσθηση!
Σε ποια στιγμή της ζωής σου θα πάταγες «παύση» για να μείνεις λίγο παραπάνω;
Στους μεγάλους έρωτες. Για μένα, οι έρωτες ήταν και είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Όλους τούς διεκδίκησα και όλοι με μετακίνησαν.
Ο πατέρας σου, Παναγιώτης Κοντογεώργης, υπήρξε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ο αδερφός σου, Θανάσης Κοντογεώργης, είναι σήμερα υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ. Σκέφτηκες να ασχοληθείς κι εσύ με την πολιτική;
Μέχρι στιγμής, δεν έχει περάσει απ’ το μυαλό μου. Η συζήτηση που υπήρχε ανέκαθεν στο σπίτι μου ήταν ότι όλοι πρέπει να προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο, όπως μπορούμε. Εγώ μέσα μου ήξερα ότι μπορώ να προσφέρω καλύτερα μέσα από την τέχνη, κι αυτό κάνω.
Αν η ζωή σου ήταν ένα τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
To Something Good από τη Μελωδία της ευτυχίας, που λέει ότι κάτι καλό θα έχω κάνει σε προηγούμενη ζωή. Το έχω πει πολλές φορές αυτό για μένα, γιατί νιώθω ότι είμαι ένας εξαιρετικά τυχερός άνθρωπος.
Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι του Όσκαρ Ουάιλντ. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγιοπετρίτης-Μπογδάνος. Παίζει η Νάντια Κοντογεώργη. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, στο θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5, πλατεία Βικτωρίας). Προπώληση: ticketservices.gr
