Πήγα για πρώτη φορά στο Lollo’s Atene ένα βράδυ Πέμπτης. Το μαγαζί ήταν γεμάτο, είχε και εκδήλωση, αλλά δεν ένιωθες στριμωγμένος ή αγχωμένος. Μας πρότειναν να καθίσουμε στον κήπο –τον χειμώνα στεγάζεται– επειδή εκεί είχε περισσότερη ησυχία. Καλή επιλογή.
Το εστιατόριο βρίσκεται σε μια όμορφη μονοκατοικία του 1956, σε κεντρικό δρόμο του Χαλανδρίου. Άνοιξε το 2018 από τον Αντώνη Ζωγράφο και την Όρσα Ρεμπούσκου, σε συνεργασία με το ζευγάρι των Ιταλών Sabrina Ciarpelloni και Stefano Gentili, που μέχρι πρόσφατα είχαν την πολύ πετυχημένη Lollo’s στην Αντίπαρο. Η γνωριμία τους έγινε απλά: ο Αντώνης ήταν πελάτης τους στο νησί. Είχε σπουδάσει στην Μπολόνια, μιλούσε ιταλικά, ταίριαξαν επικοινωνιακά και κάπως έτσι η σχέση εξελίχθηκε σε συνέργεια. Οι Ιταλοί έφεραν τις συνταγές, την τεχνογνωσία και την εμπειρία. Ο Αντώνης και η Όρσα ανέλαβαν τη φιλοξενία.
Παρότι το μενού έχει διάφορα πιάτα από την ιταλική κουζίνα, το Lollo’s έχει χτίσει την ταυτότητά του γύρω από την pinsa romana. Από όσα μου είπαν, είναι από τα πρώτα μαγαζιά στην Ελλάδα που την έφεραν. Η ζύμη ωριμάζει 24 έως 48 ώρες, ανοίγεται με πλάστη και όχι με τα χέρια και ψήνεται σε ξυλόφουρνο στους 330°C για περίπου 3 έως 3,5 λεπτά. Σε αντίθεση με τη ναπολιτάνικη, που ψήνεται για λιγότερο από ένα λεπτό σε πολύ υψηλότερη θερμοκρασία, η pinsa βγαίνει πιο λεπτή και τραγανή, χωρίς να χάνει την ελαστικότητά της.
Δοκιμάσαμε την κλασική Μαργαρίτα με σάλτσα από ντομάτες San Marzano, νόστιμη και ισορροπημένη, μια άξια εκπρόσωπο της πιο κλασικής ιταλικής συνταγής για πίτσα, με διακριτικό άρωμα από τον ξυλόφουρνο – καλό σημάδι για όσα ακολουθούν. Η Napoli με αντσούγιες del Mar del Cantabrico –από τα προϊόντα-καμάρια των Ιταλών– έγινε αμέσως η αγαπημένη μου: αλμυρή, έντονη, με βαθιά νοστιμιά. Υπάρχει και η εκδοχή με αντσούγιες και μπουράτα, με ξύσμα λεμονιού, την οποία κρατάω για την επόμενη φορά. Η vegan μαρινάρα, με ντομάτα, σκόρδο και μαϊντανό, με κέρδισε με τη φρεσκάδα και την οξύτητά της – δεν μου έλειψε καθόλου το τυρί. Δοκιμάσαμε και pinsa με ᾿Νduja di Spilinga, ντοματίνια και καπνιστό τυρί scamorza, πικάντικη και πληθωρική.
Από τα υπόλοιπα πιάτα ξεχωρίζει η κοτολέτα αλά μπολονέζ: χοιρινό ψαρονέφρι παναρισμένο με φρυγανιά, που έπειτα σιγομαγειρεύεται σε ζωμό από μοσχάρι, προσούτο και παρμεζάνα. Ένα φαγητό χειμωνιάτικο, χορταστικό και παρηγορητικό. Τα χειροποίητα νιόκι με γκοργκοντζόλα και καρύδια ήταν σωστά εκτελεσμένα, ενώ στο ραγού με παπαρδέλες θα ήθελα λίγο περισσότερο βάθος. Οι συνταγές ακολουθούν τις κλασικές εκδοχές, κάποιες μάλιστα βασίζονται σε επίσημες καταγραφές από δήμους της Ιταλίας, όπως η amatriciana. Τα βασικά υλικά έρχονται από διαφορετικές περιφέρειες της χώρας, μέσω δικτύου μικρών παραγωγών. Η λίστα ιταλικών κρασιών είναι δυνατή, η ελληνική πιο basic.
Τον Απρίλιο του 2026 αναμένεται να ανοίξει το αδελφάκι του Lollo’s στην πλατεία Βραζιλίας, στα Ιλίσια, και αν κρίνω από το πώς κινείται το μαγαζί στο Χαλάνδρι, το μοντέλο θα αντέξει και εκτός γειτονιάς.
Lollo’s Atene: Εθνικής Αντιστάσεως 3α, Χαλάνδρι, τηλ. 210-6801040.
Ωράριο: Καθημερινές 19.30-00.30, Σαββατοκύριακα 14.00-00.30.
Κόστος: 30-35 ευρώ το άτομο (χωρίς τα ποτά).
