Τέτοιες μέρες πριν από εκατό χρόνια κυκλοφόρησε από τον οίκο Scribner
η συλλογή All the Sad Young Men του Φ. Σ. Φιτζέραλντ, αποτελούμενη από διηγήματα που είχαν ως επί το πλείστον δημοσιευτεί τα προηγούμενα χρόνια στον αμερικανικό Τύπο. Μικρή σημείωση: Στις αρχές του 1926, ο Φιτζέραλντ δεν είχε ακόμη κλείσει καλά καλά τα τριάντα του, είχε προλάβει να γίνει διάσημος, να φτάσει στην κορυφή και έπειτα να παρακμάσει. Είχαν περάσει μόλις λίγοι μήνες από την κυκλοφορία του Μεγάλου Γκάτσμπι, ο οποίος ήταν μια εμπορική αποτυχία, ενώ η σχέση του με τη Ζέλντα Σάιρ βρισκόταν για μία ακόμα φορά σε σοβαρή κρίση. Η κριτική της εποχής ξεχώρισε κάποια από τα διηγήματα της συλλογής, όπως το Πλουσιόπαιδο ή τα Χειμωνιάτικα όνειρα, το οποίο είναι η αφορμή γι’ αυτό το κείμενο, καθώς προ ολίγου καιρού κυκλοφόρησε αυτοτελώς στα ελληνικά σε μια όμορφη και προσεγμένη έκδοση. Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Χνάρι – καλή αρχή λοιπόν.
Μπορούμε να μιλήσουμε για το Αμερικανικό Όνειρο που σβήνει στις αίθουσες χορού ή στα γήπεδα του γκολφ, για την εποχή της τζαζ και τη μεταιχμιακή δεκαετία του ’20, αλλά μπορούμε, πιο απλά και πιο συγκεκριμένα, να πούμε ότι η νοσταλγία και ο αθεράπευτος ρομαντισμός του Φιτζέραλντ ταιριάζουν με
τα «χειμωνιάτικα όνειρα» του καθενός.
Τα Χειμωνιάτικα όνειρα του Φ. Σ. Φιτζέραλντ κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Χνάρι. Εισαγωγή, μετάφραση, επίμετρο: Λένα Σαμαρά.
