«Μπορείτε να πετύχετε πολλά, αρκεί να το θέλετε, να έχετε τη φιλοδοξία, το όνειρο και τη στοχοπροσήλωση που χρειάζεται. Να θυμάστε να έχετε εμπιστοσύνη στον εαυτό σας και στις δυνάμεις σας, να μην αφήνετε να σας κρατάει πίσω οποιαδήποτε αναποδιά μπορεί να τύχει, να έχετε την υπομονή, την επιμονή και το κουράγιο να δοκιμάζετε και να είστε ευέλικτοι εάν χρειαστεί. Πρέπει να είστε έτοιμοι, να έχετε μεράκι για τη δουλειά και να τολμάτε να κάνετε όσα θα σας βγάλουν από το comfort zone σας. Και ταυτόχρονα με όλα αυτά, να είστε προσαρμοστικοί». Εκατοντάδες ζευγάρια μάτια παρακολουθούν με ενδιαφέρον τον διευθύνοντα σύμβουλο της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστο Μεγάλου, καθώς μοιράζεται με τους νεαρούς και νεαρές πτυχιούχους που συμμετέχουν στον 12ο κύκλο του Project Future τα διδάγματα που αποκόμισε από την επιτυχημένη πολυετή επαγγελματική του διαδρομή σε θέσεις ευθύνης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το τριήμερο soft and business skills training που παρακολουθούν σχεδόν 350 συμμετέχοντες στο πρόγραμμα της τράπεζας έχει ως στόχο την ανάπτυξη των προσωπικών και επαγγελματικών τους δεξιοτήτων και περιλαμβάνει τέσσερα masterclasses πάνω στα εξής αντικείμενα: GenAI Adoption, Financial Literacy, Pitch like a Startup, Negotiations. Έως τις αρχές Φεβρουαρίου που θα ολοκληρωθεί ο τρέχων κύκλος του προγράμματος, θα παρακολουθήσουν και θα έχουν την ευκαιρία να εξειδικευθούν σε μία από τις οκτώ Ακαδημίες που διατίθενται: Banking Consulting, Human Resources Management, Digital Marketing & Ecommerce Young Practitioners, New Product Development in the Food Sector, Generative AI Technologies & Tools Practice, Mobile Development with C#, Project Management with Agile Specialization & Gen AI Tools, Data Engineering and Business Intelligence. Σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, επαγγελματίες από διάφορους τομείς της εταιρικής ιεραρχίας μοιράζονται συμβουλές και «μυστικά» της εργασιακής κουλτούρας και πρακτικής, γνώσεις και δεξιότητες που θα βοηθήσουν τους νεαρούς πτυχιούχους να διεκδικήσουν μια θέση αξιώσεων στην αγορά εργασίας.
«Να δείχνετε ότι δεν φοβάστε τίποτα»
Για την Κυριακή Χατζηαθανασίου, απόφοιτο της Νομικής Αθηνών, «πέραν του μισθολογικού, που σχετίζεται με την επιβίωση, ένας σημαντικός παράγοντας είναι το ποιοι οι άνθρωποι εργάζονται στην εταιρεία, ποιοι είναι η ομάδα σου. Για να είναι βιώσιμη η πορεία σου σε μια εταιρεία, πρέπει να υπάρχει κατανόηση, ενσυναίσθηση, καλές διαπροσωπικές σχέσεις, ώστε να ευνοείται η συνεργασία». Τις ευκαιρίες διαρκούς εκπαίδευσης και εξέλιξης και την ομαδικότητα προτεραιοποιεί η Μαρία Μαργαρίτη, με πτυχίο στα παιδαγωγικά, ενώ ο χημικός Γιώργος-Νικόλας Βλάχος αναζητά εταιρείες που είναι ανοιχτές στη διαφορετικότητα και στο να επικοινωνούνται οι προβληματισμοί και τα προβλήματα που ανακύπτουν. Αυτό που παρατηρεί από τη μέχρι τώρα εμπειρία του στην αγορά εργασίας είναι ότι το πάθος που έχουν τα νέα παιδιά να επικοινωνήσουν καινούργιες ιδέες «έρχεται σε σύγκρουση με τον σεβασμό που απαιτείται από αυτούς απέναντι στο πώς είναι ήδη δομημένο το σύστημα».
Κριτική στις παλαιότερες γενιές
«Αυτά τα παιδιά έχουν μια φιλοσοφία, την ισορροπία προσωπικής και εργασιακής ζωής, που είναι διαφορετική από τις προηγούμενες γενιές και την οποία βρίσκω εντυπωσιακή και θεωρώ ότι μπορεί να τους βγει και να μας βγει όλων σε καλό», σημειώνει ο κ. Μεγάλου. Επίσης, ομολογεί, θαυμάζει την «ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με το νέο περιβάλλον της τεχνητής νοημοσύνης, τη δυνατότητα που έχουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία, να την κάνουν μέρος της ζωής τους και να την αξιοποιούν παραγωγικά». Παρότι τον ενοχλεί, παραδέχεται το γεγονός ότι η Γενιά Ζ συχνά ασκεί σκληρή κριτική στις παλαιότερες γενιές, καταλογίζοντάς τους ευθύνες για την ελληνική κρίση, και ομολογεί ότι έχει δίκιο σε μεγάλο βαθμό. Η Κατερίνα Φώτη επικρίνει και το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι παλαιότερων γενεών δεν σχεδίαζαν μακροπρόθεσμα ούτε λάμβαναν υπόψη τους το σύνολο, δεν συνυπολόγιζαν ότι με το να είναι καλά οι εργαζόμενοι θα πάει καλά και η εταιρεία. Προτεραιοποιούσαν τα κέρδη και το προσωπικό τους στάτους». Ο Γιώργος-Νικόλας Βλάχος τούς καταλογίζει ακόμη ότι, «ίσως λόγω προσωπικής ανασφάλειας, δεν κυνήγησαν να εξελιχθούν, παρά έμειναν στην καθημερινή εργασιακή ρουτίνα. Νομίζω ότι θα μπορούσαν να κυνηγήσουν ευκαιρίες, κάτι που βλέπω ότι το κάνει πολύ περισσότερο η δική μου γενιά».
Τα τελευταία χρόνια οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα έχουν αλλάξει αρκετά, αντανακλώντας τις νέες συνθήκες της αγοράς εργασίας, διαπιστώνουν οι άνθρωποι που έχουν μακρά εμπειρία στο Project Future. Πλέον δεν διστάζουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να μιλήσουν ανοιχτά, είναι πιο προσανατολισμένοι στο να βρουν τι θέλουν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες, αντί να περιμένουν έτοιμες λύσεις. Γενικά είναι λιγότερο ντροπαλοί και πιο ενεργοί κοινωνικά, δίνοντας έμφαση στις προσωπικές τους αξίες. Επιπρόσθετα, έχουν μια ευελιξία: κάνουν περισσότερα πράγματα ταυτόχρονα, έχουν συχνά περισσότερες παράλληλες σπουδές ή ενδιαφέροντα και ξέρουν ότι μπορούν να αλλάξουν καριέρα πιο εύκολα αν το θελήσουν. Συνολικά, είναι λίγο πιο εξελιγμένα μοντέλα νέων επαγγελματιών, με μεγαλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και περισσότερη αυτοπεποίθηση.
Τα τελευταία χρόνια οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα έχουν αλλάξει αρκετά, αντανακλώντας τις νέες συνθήκες της αγοράς εργασίας, διαπιστώνουν οι άνθρωποι που έχουν μακρά εμπειρία στο Project Future.
Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης που έχουν επιλέξει οι απόφοιτοι, τα βιογραφικά τους παραμένουν διαθέσιμα σε περισσότερες από 2.000 συνεργαζόμενες επιχειρήσεις, για έναν χρόνο, με στόχο την απορρόφησή τους σε θέσεις εργασίας. Από το πρόγραμμα, που εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος Εταιρικής Υπευθυνότητας της Τράπεζας Πειραιώς «EQUALL – Για μια Κοινωνία Ισότιμων Ανθρώπων» και πραγματοποιείται σε συνεργασία με το ReGeneration, έχουν ήδη αποφοιτήσει 1.968 νέοι και νέες πτυχιούχοι σχολών ανώτατης εκπαίδευσης, από τους οποίους το 74% έχουν βρει θέση στην αγορά εργασίας. Πολλοί από αυτούς απασχολούνται σε διάφορες θέσεις στην Τράπεζα Πειραιώς φέρνοντας νέο αέρα, όπως σημειώνουν στελέχη της τράπεζας, που θεωρούν ότι η διάθεσή τους να μαθαίνουν διαρκώς, να εκπαιδεύονται, να εξελίσσονται είναι ένα χαρακτηριστικό που τους κρατάει σε εγρήγορση, το οποίο οι οργανισμοί πρέπει να ενθαρρύνουν και όχι να τρομάζουν από αυτό.
