Κάποια στιγμή τα τελευταία χρόνια, το brunch έγινε «κακιά» λέξη. Στην Αθήνα, πρώτα λατρεύτηκε και έπειτα, μάλλον, κάπου ξεχείλωσε και απαξιώθηκε λιγάκι. Δεν βοήθησε και το γεγονός ότι κάθε καφέ/all-day μαγαζί/εστιατόριο το έβαλε στο λεξιλόγιό του. Στριμωξίδι και πανομοιότυπα μενού, γεμάτα αβοκάντο τοστ και αρκετά άτεχνα αυγά μπένεντικτ, έκαναν πολλούς να προτιμήσουν το πρωινό στο σπίτι και να ανακηρύξουν την έξοδο για brunch κάπως μπανάλ. Αυτά σκέφτομαι όσο τσιμπολογάω την old-school ομελετίτσα μου με λουκανικάκι και πιπεριές, καθισμένη στον αναπαυτικό καναπέ, κρυφακούγοντας τις συζητήσεις των διπλανών. Τα γκαρσόνια με άσπρα πουκάμισα πηγαινοέρχονται με δίσκους φορτωμένους με ποτήρια χυμό πορτοκαλιού και κομμάτια από εκείνη την αφράτη, σουφλεδένια τυρόπιτα ταψιού που μυρίζει βούτυρο.
Ζευγάρια, μητέρες και κόρες, φίλοι, παρέες λογιών λογιών ηλικιών λένε τα δικά τους, κάνουν σχέδια, κουτσομπολεύουν. Η χάλια παράσταση που είδαν, η έκθεση που σημείωσαν να πάνε, οι ημερομηνίες ενός ταξιδιού, η υγεία της θείας, το δώρο του μπαμπά. Στην ευχάριστη «βαβούρα» που ακούγεται τριγύρω, στις στοίβες με τις εφημερίδες και τα περιοδικά στην άκρη του τραπεζιού, στο γιαουρτάκι με τη μαρμελάδα βερίκοκο, ξαναβρίσκω τη γοητεία αυτού του κυριακάτικου τελετουργικού. Είναι ωραία αυτά τα τεμπέλικα πρωινά έξω, παρέα με άλλους που ξύπνησαν με το πάσο τους, με φροντισμένο φαγητό, με καφέ, διάβασμα, άντε και κανένα Bloody Mary…
Τα νέα και ωραία
Εδώ και λίγες εβδομάδες έχουν ξεκινήσει να σερβίρουν πρωινό στο Λινού Σουμπάσης και ΣΙΑ. Το κάνουν μόνο τις Κυριακές, από τις 10 μέχρι τη 1 το μεσημέρι. Στη συνέχεια, το εστιατόριο συνεχίζει με το μεσημεριανό του μενού. Ο χώρος μεταμορφώνεται εκείνη την ώρα, καθώς στρώνουν απαλά λευκά τραπεζομάντιλα που ζεσταίνουν τη σάλα. Περνώντας από την ανοιχτή κουζίνα για να καθίσεις στο τραπέζι σου, η εικόνα θυμίζει πρωί Χριστουγέννων, με τον πάγκο γεμάτο αφράτα, γυαλιστερά μπριός, καρβέλια, τάρτες, μεταλλικές αυγουλιέρες με τα αυγά τους, ένα ολόκληρο τελάρο κηρήθρα. Το μπέικον ξεροψήνεται στο τηγάνι στο βάθος.
Ο κατάλογος που εμπνεύστηκε ο ταλαντούχος σεφ του μαγαζιού, Λουκάς Μάιλερ, είναι ανακουφιστικά συνοπτικός, γεμάτος με απλές, ως επί το πλείστον χειροποίητες παρασκευές. Έχει βραστά, μελάτα αυγά (από κότες ελευθέρας βοσκής) που σπας με το κουταλάκι, και σπιτικό μπέικον, μια ομελέτα της γαλλικής σχολής που σερβίρει με καρδιά μαρουλιού, ένα πρόβειο γιαούρτι από τη Στρούγκα στην Ευριπίδου, με κηρήθρα με μέλι, ένα χειροποίητο μπριός με βούτυρο και μαρμελάδα σύκο με πικραμύγδαλο. Τα συνοδεύεις με καφέ, με χυμό γκρέιπφρουτ, ροδιού ή πορτοκαλιού, με pét-nat ή με το κοκτέιλ της ημέρας, όπως το πικρόγλυκο Americano. Οι δεσμοί του σεφ με την Αυστρία έχουν συμβάλει στο να εμπλουτίσει το μενού και με επιλογές όπως το σνίτσελ σε πατατόψωμο ή η τσιαμπάτα με ζαμπόν (και τα δύο χειροποίητα), με πυκνό μοσχαρίσιο ζωμό για βούτες από δίπλα. Είναι ό,τι πρέπει για το χανγκόβερ. Το πιο ασυνήθιστο πιάτο, πάντως, είναι σίγουρα η σούπα με κονσομέ από μοσχαρίσιο ζωμό και λεπτές λωρίδες από κρέπες. Και αυτή μια επιρροή από την αυστριακή μεριά του σεφ, κατάλληλη για τα πιο κρύα πρωινά του χειμώνα.
Εντός του πολύπλευρου πρότζεκτ 10AM λειτουργεί τον τελευταίο καιρό και ένας μίνι φούρνος-καφέ. Στο υπόγειο, εκεί όπου θα βρεις και τα κεριά, τις κρέμες, το ελαιόλαδο, το μέλι και τα μυρωδικά της συλλογής του 10AM Apotheke, θα πάρεις και τον δίσκο σου με το πρωινό που επιμελείται η Μαρίνα Φαρασοπούλου και το οποίο είναι διαθέσιμο κάθε Σάββατο και Κυριακή από τις 10 μέχρι τις 6 το απόγευμα.
Η τάρτα με τα ψητά μήλα και τα κόκκινα σταφύλια, το bun με το ταχίνι, η λαδένια και η καρυδόπιτα με τυρί κρέμα, ελαιόλαδο και ανθό αλατιού είναι μερικά απ’ όσα ξεφουρνίζει. To signature πρωινό πάντως είναι ο γλυκός άρτος, που συνοδεύεται από γραβιέρα Κρήτης, ξινομυζήθρα με μυρωδικά και το δικό τους θυμαρίσιο μέλι. Διαλέγεις, παίρνεις και τον ωραίο καφέ που προμηθεύονται από το Red Jane και τα απολαμβάνεις επάνω, στους καναπέδες ή στο μεγάλο μοναστηριακό τραπέζι.
Πίτες, αυγά και γάλα με μέλι στο ποτήρι
Η ελληνικότητα και τα προϊόντα ντόπιων, μικρών παραγωγών χαρακτηρίζουν το πρωινό στα Άκρα, το μισό εστιατόριο-μισό φουρνοζαχαροπλαστείο του Παγκρατίου. Καθημερινά (εκτός Δευτέρας) ο Γιάννης Λουκάκης και ο Σπύρος Πεδιαδιτάκης βάζουν πίτες, καλό προζυμένιο ψωμί, μέλια, σπιτικές μαρμελάδες, βιολογικά αυγά και τυριά στο τραπέζι, προτείνοντας ένα από τα πιο ενδιαφέροντα brunch της πόλης.
Κάθε μέρα έχει και κάτι διαφορετικό∙ αυτή την εποχή μπορεί να πετύχει κανείς χορτόπιτα στα κάρβουνα με μελάτο αυγό και αρσενικό Νάξου, μανιταρομελέτα με φρέσκια ελληνική τρούφα ή απάκι που μαρινάρουν οι ίδιοι και καπνίζουν στις ανοιχτές φωτιές της κουζίνας, μαζί με γλυκοπατάτα, αυγά και προζυμένιο ψωμί. Κάθε Σαββατοκύριακο ετοιμάζουν και την πολύ δημοφιλή κοκορόπιτα με φύλλο βέργας, πιπεριές και ξινό Κιμώλου. Έχουν και ζεστό γάλα (βιολογικό, από το αγρόκτημα Λιβαδερού) στο ποτήρι με μέλι, αλλά και κάτι που θυμίζει το «κουπάτο» της γιαγιάς, με φρυγανισμένο μπριός, μελάτα αυγά και μπόλικο πιπέρι. Βότανα, όπως το τσάι του βουνού ή το φασκόμηλο από την Τζια, συνοδεύουν το φαγητό, ενώ από τα είδη βιεννουαζερί ξεχωρίζει αυτή την εποχή το κρουασάν με κυδώνι και αμύγδαλα (και αυτά από την Τζια).
Κλασικές αξίες
Υπάρχει ένα πρωινό μοναδικό, για το οποίο κάποιες φορές ανταλλάσσω οποιοδήποτε αθηναϊκό πρωινό∙ αυτό της Στάνης. Στο ιστορικό γαλακτοπωλείο της Ομόνοιας δεν έχει ούτε μπένεντικτ, ούτε πανκέικ, ούτε αβοκάντο. Ευτυχώς όμως έχει ανθόγαλο, μια φίνα γαλατένια μους, μια ελαφριά σαντιγί ας πούμε, που σερβίρεται με μέλι σε ψηλό ποτήρι με χερουλάκι. Αν το ζητήσεις, θα σ’ το σερβίρουν και με μια φέτα τσουρέκι που του πάει πολύ.
Το πρόβειο, ξινούτσικο και πετσωμένο γιαούρτι έρχεται σε τετράγωνο κομμάτι, στητό πάνω στο πιάτο του, με μέλι και καρύδια για να «καρδαμώσεις», και το ρυζόγαλο απλωμένο σε ρηχό πιάτο, πασπαλισμένο με κανέλα. Τέλος, παρόλο που δεν το γνωρίζουν πολλοί, στη Στάνη κάνουν και αυγά, πάναπλα και ωραία, τηγανισμένα σε βούτυρο.
Όσο για τον αιωνόβιο Βάρσο στη Κηφισιά, δεν είναι τυχαία κυριακάτικη παράδοση για γενιές και γενιές. Πέρα από τα γλυκά του, σερβίρει υπέροχη τυρόπιτα ταψιού, κίτρινη από τα πολλά αυγά και με την ευωδία του βουτύρου, σπανακόπιτα περιποιημένη, αλλά και μια ομελέτα «σπέσιαλ», παλιακή, που σε γυρίζει πίσω στον χρόνο.
Τιμώντας το παρελθόν του ως γαλακτοπωλείο, συνεχίζει να παρασκευάζει και ένα από τα ωραιότερα γιαούρτια της Αθήνας. Προτείνω το πρόβειο, είτε με μέλι είτε με μία από τις υπέροχες μαρμελάδες φρούτων που πωλούνται και σε βαζάκια για το σπίτι.
Λινού Σουμπάσης και ΣΙΑ, Μελανθίου 2, Μοναστηράκι, Τ/210-3220300
10AM Αpotheke, Κωνσταντινουπόλεως 82, Κεραμεικός, Τ/212-1015255
Άκρα, Αμύντα 12, πλατεία Προσκόπων, Παγκράτι, Τ/210-7251116
Βάρσος, Κασσαβέτη 5, Κηφισιά, Τ/210-8012472
Στάνη, Μ. Κοτοπούλη 10, Ομόνοια, Τ/210-5233637
