Πριν από περίπου 25 χρόνια, σε κάτι γενέθλια, ένας συγγενής μεγάλης ηλικίας και με κλασική παιδεία μού χάρισε έναν τόμο από τους Αθλίους, προτείνοντας ανεπιφύλακτα να διαβάσω αυτό το κλασικό κείμενο. Ατυχέστατα όμως και από απροσεξία, δεν μου είχε φέρει τον πρώτο τόμο, αλλά τον δεύτερο (από τους πέντε). Από αντίστοιχη απροσεξία, δεν το αντιλήφθηκα και άρχισα να διαβάζω το βιβλίο από το «κεφάλαιο» της Τιτίκας. Όταν το κατάλαβα, (ψυχ)αναγκάστηκα να προμηθευτώ και τον πρώτο τόμο. Εκείνη την εποχή ήταν πολύ της μόδας οι Άθλιοι, χάρη στην ταινία του Μπίλε Όουγουστ με τον Λίαμ Νίσον, τον Τζέφρι Ρας και την Ούμα Θέρμαν. Έτσι κι αλλιώς, η ιστορία ήταν λίγο πολύ γνωστή: ο «καλός» Γιάννης Αγιάννης, ο «κακός» Ιαβέρης, η «τραγική» Φαντίνα, το εξεγερμένο Παρίσι του πρώτου μισού του 19ου αιώνα.
Η δίτομη έκδοση Οι Άθλιοι του Βίκτορ Ουγκό κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση, εισαγωγή και σημειώσεις του Ωρίωνα Αρκομάνη.
