Τι έχει να πει η Δικαιοσύνη για την περίπτωση που ένας άνθρωπος χρεώνεται ένα έγκλημα που δεν διέπραξε, αν δεν είχε νωρίτερα καταδικαστεί για ένα έγκλημα που είχε όντως διαπράξει; Μπορεί με αυτόν τον αδόκιμο τρόπο να επέλθει μια ηθική ισορροπία; Στον Φρίντριχ Ντίρενματ (1921-1990) άρεσαν πολύ αυτοί οι νομικοί-φιλοσοφικοί γρίφοι, εξ ου και δημιούργησε μια σειρά «υπαρξιακών whodunnit» μυθιστορημάτων που στέκονται στη βιβλιογραφία του ανάμεσα στα πρωτοποριακά θεατρικά του, που διαμόρφωσαν τη γερμανόφωνη σκηνή στις μεταπολεμικές δεκαετίες. Μέσα στο καλοκαίρι επανεκδόθηκε το πρώτο από αυτά τα αστυνομικά, Ο δικαστής και ο δήμιός του (εκδ. Ροές), γραμμένο το 1958 υπό καθεστώς οικονομικής πίεσης για τον Ελβετό συγγραφέα, που έκανε τότε τα πρώτα του βήματα. Εδώ μας συστήνει τον επιθεωρητή Μπαίρλαχ, έναν παλαιού τύπου σοφό της αστυνομικής έρευνας, ο οποίος, παρά την επιβαρυμένη του υγεία, καλείται να διαλευκάνει τον φόνο ενός νεαρού συναδέλφου.
Ο δικαστής και ο δήμιός του κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ροές, σε μετάφραση Πελαγίας Τσινάρη και επίμετρο Ανδρέα Αποστολίδη.
