«Ακόμα και τη στιγμή που είμαστε περισσότερο συνδεδεμένοι από ποτέ, παραμένουμε απόλυτα διακριτοί μεταξύ μας ως ομάδες. Ζούμε στον ίδιο πλανήτη, αλλά σε πολλούς διαφορετικούς κόσμους. Αυτό που ο καθένας μας θεωρεί ότι είναι ολόκληρος ο κόσμος είναι απλώς ο κόσμος όπως τον βλέπουμε εμείς, ό,τι κι αν είναι αυτό το “εμείς”. Αυτό που γνωρίζουμε ως ιστορία του κόσμου είναι στην πραγματικότητα μια κοινωνικά κατασκευασμένη ταδε-κεντρική αφήγηση της παγκόσμιας ιστορίας». Προφανώς, ε; Και όμως, δεν είναι πάντα εύκολο να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν ως μια πιθανή αφήγηση.
Έχει ενδιαφέρον το ότι επιλέγει ως κάτι σαν σημείο μηδέν το πρώτο ταξίδι του Κολόμβου στην Αμερική («το γεγονός που “άλλαξε τα πάντα”. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, τα δύο ημισφαίρια διασυνδέθηκαν, ολόκληρος ο πλανήτης εντάχτηκε σε έναν ενιαίο διεπικοινωνιακό κόσμο»), όπως ενδιαφέρον έχει και ο ίδιος: γεννημένος στην Καμπούλ, ζει από έφηβος στις ΗΠΑ, στο Σαν Φρανσίσκο, έχει γράψει βιβλία ιστορικού και δοκιμιακού περιεχομένου, αλλά και μυθοπλασία, όμως κυρίως έχει γράψει ένα από τα πιο διάσημα μέιλ της ιστορίας, ένα από τα πρώτα ηλεκτρονικά μηνύματα που έγιναν βάιραλ: ήταν κάποιες σκέψεις που αρχικά έστειλε σε μερικούς φίλους την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου. Ήταν ο κόσμος όπως απλώς τον έβλεπε αυτός, κατά κάποιον τρόπο, μία από τις εκατομμύρια ενδεχόμενες αφηγήσεις ενός γεγονότος.
Η επινόηση του χθες του Τανίμ Ανσάρι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια, σε μετάφραση Μιχάλη Λαλιώτη.
