Ο Τόμας Λιγκότι (γεν. 1953, Ντιτρόιτ) αποτελεί ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στη λογοτεχνία του τρόμου, είναι ένας αντιστάρ που ζει στη σκιά της φήμης του, δεν εμφανίζεται, δεν μιλάει, δεν φωτογραφίζεται, παλεύει μόνος του με τις ψυχικές του παθήσεις και την απογοήτευσή του από τον σύγχρονο κόσμο. Στο μυαλό του θα βρει κανείς κάτι από τον Λάβκραφτ και λίγο Σοπενχάουερ, αλλά η γλώσσα του είναι αυτή ενός σημερινού ποιητή του τρόμου. Η συλλογή διηγημάτων Teatro grottesco κυκλοφόρησε το 2006, μεταφράστηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αντίποδες και προσφέρεται για να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Αν έχει κανείς όρεξη να τρομάξει.
Πόσο τρομακτικά είναι τα κείμενά του; Αρκετά. Όχι επειδή θα πεταχτεί ξαφνικά ένας δολοφόνος ή κάποιο άλλο πλάσμα, αλλά επειδή η ρευστότητα του οικείου είναι ανατριχιαστική. Αναφέρθηκα ήδη στην Καθαρότητα, που κατά τη γνώμη μου είναι το πιο άρτιο διήγημα της συλλογής, μαζί ίσως με το ομώνυμο (τι τρομερή σύλληψη!). Θα ξεχώριζα ίσως και τα Λούνα παρκ των βενζινάδικων. Πολύ ενδιαφέρουσα αναγνωστική εμπειρία.
