«Για να διαβάσεις ένα μυθιστόρημα, θέλεις δυο τρεις ώρες. Για ένα ποίημα, χρειάζεσαι μιαν ολόκληρη ζωή», γράφει ο Κριστιάν Μπομπέν, πολυβραβευμένος Γάλλος πεζογράφος και ποιητής, που έφυγε από τη ζωή τέτοιες μέρες πριν από έναν χρόνο. Τη φράση την αντιγράφω εδώ από το διήγημά του Ο σχοινοβάτης, το οποίο κυκλοφορεί μόνο του από τις εκδόσεις Κίχλη στη σειρά Τα άστεγα (την οποία πολύ θα ήθελα να δω να εμπλουτίζεται).
Αυτός ο σύντομος φιλοσοφικός γρίφος του Μπομπέν δίνεται μέσω μιας λιτής γλώσσας, ας πούμε ποιητικά, και ας σκεφτούμε τον συγγραφέα, έναν συνειδητοποιημένο αναχωρητή, να στοχάζεται στο καταφύγιό του σε ένα δάσος της Βουργουνδίας όπου πέρασε τη ζωή του. Το όνομά του δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στο ελληνικό κοινό, παρά τις κατά καιρούς αρκετές μεταφράσεις του έργου του κυρίως από τις εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, ενώ κυκλοφορεί και το αυτοβιογραφικό Αυτοπροσωπογραφία στο καλοριφέρ από τις εκδόσεις Αρμός.
