Ήταν πιτσιρικάκι 12 χρονών τη δεκαετία του ’90 όταν ο Ραφαήλ Γιαννέλης έμαθε από τη νονά του να πλέκει με τα βούρλα το τυροβόλι, το καλαθάκι όπου στραγγίζει και ωριμάζει το ομώνυμο τυρί ΠΟΠ της Λήμνου. Σήμερα είναι από τους τελευταίους καλαθοπλέκτες του νησιού και σίγουρα ο νεότερος, και αυτοί οι δύο λόγοι ήταν αρκετοί για να τον προσκαλέσει ο Γαστρονόμος στη Μεγάλη Γιορτή του, για να μας συστήσει την τέχνη του και να απαντήσει στην εύλογη ερώτησή μας: γιατί ένας νέος άνθρωπος, με σημαντικό εύρος ακαδημαϊκών σπουδών και συνεργάτης του MedINA (Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο) επιλέγει, μεταξύ άλλων, να ασκεί αυτή την τέχνη; Σίγουρα, σε ένα νησί που αριθμεί περίπου 120.000 αιγοπρόβατα και παράγει τόσα φημισμένα τυριά, η τέχνη αυτή θα έπρεπε να ανθεί και να αποτελεί ζωντανό κομμάτι της τυροκομικής παράδοσης. Και όμως, οι παλαιοί τεχνίτες χάθηκαν και το πλαστικό (και μάλιστα το εισαγόμενο από την Ιταλία πλαστικό καλαθάκι για τη ρικότα), έχει αντικαταστήσει το παραδοσιακό βούρλο, παρότι ο νόμος το επιτρέπει και φύεται ξέφρενα στο νησί. Ο Ραφαήλ ωστόσο, από τα δώδεκά του που έπλεξε αδέξια το πρώτο του τυροβόλι, μέχρι σήμερα, που πλέον γνωρίζει τις δεκάδες τεχνικές που εφαρμόζονταν κάποτε στο νησί του, δέθηκε με την καλαθοπλεκτική. «Είναι σημαντικό για μένα, αλλά κυρίως για όλους τους κτηνοτρόφους του Αιγαίου όπου συναντά κανείς όλα τα δείγματα της καλαθοπλεκτικής που προορίζεται για τυροκομία».
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
