Πίσω στην Τουρκοκρατημένη Κοζάνη χάνεται η ιστορία αυτού του παλιού οικογενειακού χαλκουργείου. Γύρω στο 1850, όπως μαρτυρά η ξύλινη πινακίδα στην είσοδο, κάποιος Κουντουράς έφτιαξε το δικό του εργαστήριο στην καπνισμένη και θορυβώδη γειτονιά όπου είχε βρει καταφύγιο η συντεχνία των μεταλλουργών. Σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, δύο μακρινοί απόγονοί του, τα αδέρφια Δημήτρης και Μιχάλης Κουντουράς συνεχίζουν το έργο του προγόνου τους. Χαλκουργοί πάππου προς πάππου, οι σημερινοί ιδιοκτήτες κληρονόμησαν την τέχνη από τον πατέρα και τον θείο τους και οι ίδιοι θα την κληροδοτήσουν στα παιδιά τους, που ήδη εργάζονται δίπλα τους: τον Μάρκο, γιο του Δημήτρη, και τα ξαδέρφια του, Μάρκο και Σάββα, γιους του Μιχάλη.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
