Λίγο πριν ξεκινήσει να χιονίζει, ο αμπελώνας μοιάζει να το γνωρίζει. Οι ρυθμοί πέφτουν, η δραστηριότητα σταματά και το τοπίο μπαίνει σε αναμονή. Το βράδυ πέσαμε για ύπνο με μηδενική παρουσία χιονιού και το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε με 30 πόντους χιόνι. Ο αμπελώνας του Γινιέτς, στο Μέτσοβο, στα 1.050 μέτρα υψόμετρο, ήταν σκεπασμένος από χιόνι, τα κλήματα είχαν χαθεί κάτω από ένα λευκό στρώμα.
Για τον αμπελώνα το χιόνι δεν αποτελεί απειλή, αντίθετα αποτελεί στοιχείο της ισορροπίας του. Η χειμερινή χιονόπτωση λειτουργεί ως φυσική μόνωση, προστατεύοντας το ριζικό σύστημα από ακραίες θερμοκρασίες, ενώ ταυτόχρονα εμπλουτίζει σταδιακά το έδαφος με νερό καθώς το χιόνι λιώνει. Τα αμπέλια αυτή την περίοδο βρίσκονται σε πλήρη λήθαργο. Η πτώση των φύλλων έχει ολοκληρωθεί και το φυτό «κλείνει» τον ετήσιο κύκλο του. Η παρατεταμένη ψύχρα του χειμώνα είναι απαραίτητη για τη σωστή ετοιμασία των οφθαλμών* και για μια ομοιόμορφη έκπτυξη** την άνοιξη. Ο πραγματικός κίνδυνος για τον αμπελώνα δεν είναι ο χειμώνας, αλλά ο ανοιξιάτικος παγετός, όταν οι βλαστοί έχουν ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξή τους. Τον χειμώνα, το κρύο είναι σύμμαχος.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
