Έδεσσα: 8 πλούσια χριστουγεννιάτικα γλυκά από τον Γιώργο Αυγέρο, στην πόλη των νερών

Μια αναπάντεχα καλοσυνάτη χειμωνιάτικη μέρα του Νοεμβρίου προσγειωθήκαμε στον βράχο της Έδεσσας, κι εκεί που νομίζαμε ότι θα μας περονιάζει η υγρασία και το κρύο, μας αγκάλιασε ένας ήλιος διάφανος, σαν να πλύθηκε στα νερά του Εδεσσαίου και να κρεμάστηκε στο στερέωμα να στεγνώσει. Ο ποταμός, που άλλοι αποκαλούν Βόδα (= νερό), έχει εδώ και αιώνες δημιουργήσει χάρη σε συνεχείς προσχώσεις αυτό το παράξενο βραχώδες ανάχωμα στο μέσο μιας μεγάλης πεδιάδας όπου απλωνόταν κάποτε η αρχαία πόλη, ιδρυθείσα τον 4ο αιώνα π.Χ. Δεν ξέρω αν οι σύγχρονοι Εδεσσαίοι έχουν συνηθίσει πια να ζουν με αυτό το αδιάκοπο σάουντρακ του νερού στα αυτιά τους, που αλλού μοιάζει με γουργουρητό και αλλού με βρυχηθμό, αλλά για εμάς ήταν σαν να ακούγαμε μια playlist με νανουριστικούς ήχους της φύσης.

Χιονισμένα Χριστούγεννα στο καταφύγιο του Σμόλικα με προβατίνα στον ξυλόφουρνο και γιουβέτσιΗ περιήγησή μας ξεκίνησε από την παλιά συνοικία Βαρόσι, χτισμένη στο φρύδι του βράχου, στη θέση της αρχαίας ακρόπολης. Εδώ ήταν η χριστιανική συνοικία κατά την τουρκοκρατία και το κέντρο οργάνωσης του Μακεδονικού Αγώνα στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1944, οι ναζί έκαψαν το νότιο τμήμα της, αλλά απέμεινε το βόρειο, που έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο. Μια γειτονιά γεμάτη καλντερίμια και παλιά σπίτια φτιαγμένα με τη χαρακτηριστική πουρόπετρα της Έδεσσας, έναν κιτρινωπό ασβεστόλιθο, ελαφρύ, συμπαγή και ανθεκτικό. Όπου η πέτρα δεν είναι εμφανής, οι τοίχοι των σπιτιών είναι βαμμένοι με χρώματα φυσικά, όπως η ώχρα και το λουλακί, ή καλυμμένοι με κισσούς. Μικρά διώροφα κτίσματα τα περισσότερα, μοιάζουν με ένα γραφικό χωριουδάκι άλλης εποχής, σαν το ελληνικό αντίστοιχο των χωριών Cotswolds της Αγγλίας ή σαν εικονογράφηση σε παιδικό παραμύθι.

Λίγα βήματα πιο κει, ξεκινάει το πάρκο των Καταρρακτών, ένα σύμπλεγμα από πλατείες, δρομάκια, γεφυράκια και παλιούς μύλους που διακλαδώνονται κατηφορίζοντας στην πλαγιά του βράχου και οδηγώντας σε μια σειρά από καταρράκτες, όπως ο Κάρανος, ο πιο ψηλός και εντυπωσιακός, ο οποίος χύνεται από ύψος 70 μ., και έτσι όπως διαθλά το φως, συνήθως στολίζεται με ένα ή δύο ουράνια τόξα.

Οι χειμωνιάτικες πίτες της Καστοριάς: από νηστίσιμη χορτόπιτα μέχρι κρεατόπιτα και πρωτοχρονιάτικη αρμιόπιταΑυτό το μαγικό σκηνικό, που, όπου και αν κοιτάξεις, ανακαλύπτεις την ομορφιά και τη χάρη, επιλέξαμε για να φιλοξενήσει το «γλυκό αφιέρωμα» του γιορτινού μας τεύχους. Τα οκτώ χριστουγεννιάτικα γλυκά που δημιούργησε για εμάς ο ζαχαροπλάστης Γιώργος Αυγέρος με καρπούς της εποχής, όπως καρύδια, κάστανα, αχλάδια και κυδώνια, έμοιαζαν να φύτρωσαν μέσα από το δάσος που μας περιτριγύριζε, σαν φυσικά στολίδια και καρπερά σύμβολα της αφθονίας και της καλοτυχίας.

Έχοντας σπουδάσει πρώτα ξυλογλυπτική και έχοντας ασχοληθεί επίσης με την κεραμική, την αγιογραφία και το ψηφιδωτό, ο ζαχαροπλάστης με καταγωγή από την Καλαμπάκα έδειξε από νωρίς την έφεσή του στις τέχνες. Τον κέρδισε όμως η ζαχαροπλαστική, την οποία άρχισε να σπουδάζει στα 21 του. Αφού αποφοίτησε, εργάστηκε σε μεγάλα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης και έπειτα ως σύμβουλος σε εταιρεία εισαγωγής πρώτων υλών και ως ambassador της βελγικής σοκολάτας Belcolade.

Πλέον έχει δική του εταιρεία consulting (έχει μάλιστα στήσει εστιατόρια στη Ρωσία και στη Γερμανία) και έχει αναλάβει και το Sani Patisserie, ένα ζαχαροπλαστείο που λειτουργεί εντός του γνωστού ξενοδοχείου της Χαλκιδικής. Εδώ και τρία χρόνια έχει ανοίξει επίσης το δικό του ζαχαροπλαστείο στη Θεσσαλονίκη, το Magoa (σημαίνει μάγος στα βασκικά), όπου ξεδιπλώνει την αγάπη του για τους μύθους, τα παραμύθια, το εξωπραγματικό και το ονειρικό. «Κρύβω ένα παιδί μέσα μου», λέει. Στα γλυκά του αυτή η αίσθηση του φανταστικού είναι έντονη: η «πάστα» σε σχήμα μπαλονιού που φάγαμε πέρυσι τα Χριστούγεννα σε ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη, τα σοκολατένια σπίρτα που έφτιαξε φέτος και παραπέμπουν στο κοριτσάκι με τα σπίρτα, τα μπισκότα μέσα στο χάρτινο κουτί που περιστρέφεται σαν καρουζέλ, οι σοκολατένιες φυσαρμόνικες, όλο το γλυκό σύμπαν που έχει δημιουργήσει στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού, στον αριθμό 20, έχει την προσωπική του σφραγίδα.

Η Φλώρινα της Ιωάννας Πιτόσκα: ένα γιορτινό μενού που διηγείται την ιστορία του τόπουΌσον αφορά τα γλυκά που μας προτείνει για τα Χριστούγεννα, η σκέψη του είναι να καλύπτουν όλες τις πιθανές ανάγκες μας: άλλα για τον καφέ, άλλα για το ρεβεγιόν, άλλα για κέρασμα καλωσορίσματος και άλλα για επιδόρπιο. Οι τρούφες με το αχλάδι θα βγουν στο τραπέζι μαζί με τα ξηροκάρπια, τα ξερά φρούτα και τα αποστάγματα, η τάρτα με κάστανα και καρύδια θα σερβιριστεί ένα απόγευμα που θα έχουμε φίλους στο σπίτι, το κέικ κολοκύθας, τα μαλακά μπισκότα με πετιμέζι και καρύδια και το γεμιστό τσουρέκι-babka θα τα βγάλουμε σε ένα πλούσιο γιορτινό brunch ή όλες τις ώρες με τον καφέ, η κυδωνόπιτα θα βγει το σούρουπο, γιατί της ταιριάζει να τη συνοδεύσουμε με κάποιο απόσταγμα ή γλυκό κρασί, η τούρτα αμυγδάλου θα γίνει το highlight στο γιορτινό τραπέζι και η τριφτή βασιλόπιτα θα βγει στην αλλαγή του χρόνου. Και αν περισσέψει, θα την κόψουμε σε φέτες και θα την ψήσουμε να γίνει παξιμάδι για να βουτήξουμε στο γάλα ή στο τσάι μας.

---