Τα πιάτα είναι δύο ειδών. Τα πορτοκαλί με τις μεγάλες κόκκινες παπαρούνες, από το γαμήλιο σερβίτσιο των γονιών του, και τα λευκά απ’ το καλό σερβίτσιο της γιαγιάς. Ο Χρήστος Ελευθεριάδης σχεδιάζει να τα γεμίσει με ένα σωρό πράγματα για τους φίλους του: χανιώτικη κρεατότουρτα με στάκα, τηγανητά πιτάκια με γαρίδες, όπως αυτά που έτρωγε στη Χιλή, σούπες με όστρακα και μυρωδικά, μπρουσκέτες με γεύση από Κολομβία, τάρτες με φρούτα και παγωτό. Αν είσαι καλεσμένος του πάντως δεν σημαίνει μόνο ότι θα φας καλά, αλλά και ότι θα ζήσεις μια εμπειρία βγαλμένη κατευθείαν από τα αθηναϊκά 60s.
Ένα σπίτι από άλλη εποχή
Το σπίτι το ζηλεύεις με το που το βλέπεις. Μια μονοκατοικία της Ηλιούπολης, με τον κήπο να μισοκρύβει την πρόσοψη και θέα τον Υμηττό. Ο Χρήστος, αρχιτέκτονας αλλά και μάγειρας με αδυναμία στα μεγάλα τραπεζώματα, σταμάτησε το ζύμωμα στη μέση και βγήκε στην όμορφη εξώπορτα να μας υποδεχτεί. Στα αριστερά οι μπουκαμβίλιες και τα γιασεμιά οργιάζουν. Στα δεξιά ένα από τα φοινικόδεντρα έχει βγάλει βλαστάρια σ’ όλο του τον κορμό. «Αυτή η μεριά της αυλής θυμίζει λίγο Μεξικό, Yucatan» λέει και μας περνάει με σύντομες διαδικασίες μέσα, στο ζωντανό μουσείο που κάποτε ήταν η αστική οικία των παππούδων του. Στο τωρινό του σπίτι δηλαδή, εκεί όπου του αρέσει να καλεί γνωστούς και φίλους μαγειρεύοντας αυτά που του κάνουν κέφι.
Διαβάστε περισσότερα στο gastronomos.gr
