Αν υπάρχει ένας ξηρός καρπός που να μας θυμίζει διακοπές, αυτός είναι το αμύγδαλο. Η ελληνική νησιωτική ζαχαροπλαστική έχει ένα σωρό συνταγές που το απογειώνουν: αμυγδαλωτά, εργολάβοι, μαντολάτα, μάντολες…
Ο Στέλιος Παρλιάρος εμπνέεται από αυτές και μας προτείνει πέντε εξαιρετικά αμυγδαλογλυκά που παίζουν κρυφτό με την παράδοση, την πλησιάζουν, αναμετρώνται μαζί της, κλέβουν τα καλύτερα στοιχεία της, αλλά κοιτούν και στο σήμερα, λογαριάζουν τις επιταγές της υγείας και τις αλλαγές στο κριτήριο της γεύσης, μετριάζουν τη ζάχαρη και βαφτίζονται καινούργιες.
Η τούρτα μπαβαρουάζ αμυγδάλου είναι μια άλλη πρόταση για τούρτα αμυγδάλου ή νουγκατίνα. Η βάση λεπτή και τραγανή και η γέμιση μια δροσερή κρέμα αμυγδάλου.
Η αμυγδαλόπιτα με φρούτα του δάσους, είναι μια απόλαυση για βασιλιάδες. Το μαύρο ρούμι τής δίνει μια σχεδόν γιορτινή βαρύτητα, ενώ τα φρούτα του δάσους διασκεδάζουν την αίσθηση του ψητού γλυκού με τη δροσερή τους οξύτητα.
Τα μαρεγκάκια με αμύγδαλο είναι τραγανά και μαστιχωτά, με υφή ανάμεσα σε μαρεγκάκια και σε μπισκότο. Αιθέρια, ένας αφρός! Το μυστικό είναι στη ζύμη η οποία ψήνεται ελαφρώς στην κατσαρόλα, όπως η ζύμη για σου.
Η αμυγδαλόπιτα χωρίς λιπαρή ουσία είναι στιβαρή, συμπαγής, αλλά μαλακή, με συμπυκνωμένη γεύση. Δεν έχει βούτυρο ή λάδι, αρωματίζεται με λεμόνι και κανέλα και φέρει έναν αέρα νησιωτικό. Άνετα θα την παίρναμε μαζί μας στην παραλία ή θα την σερβίραμε ένα απόγευμα στην αυλή, με ένα ποτήρι δροσερή σουμάδα.
Όσο για τον μπακλαβά με αμύγδαλο και σαράντα στρώσεις φύλλων είναι αριστοτεχνικά καμωμένος, σιροπιασμένος όπως στην Πόλη, έτσι που να παραμένει κάπως στεγνός, μελωμένος, γλυκός αλλά όχι γλυκερός, με τα φύλλα του κρουστά, να μοσχοβολούν φρέσκο βούτυρο.
Ο «Γαστρονόμος» κυκλοφορεί εκτάκτως το Σάββατο 15/08 με την «Καθημερινή της Κυριακής»
