Εζωογόνησε και εμάρανε
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος απέθανε χθες σχεδόν εξόριστος, μακράν της Ελλάδος. Ο άνθρωπος του οποίου η μορφή ηπλώθη άλλοτε ως παμμέγιστoν φως και άλλοτε ως βαρυτάτη σκιά εις τον τόπον, ο οποίος έφερε προ εικοσιπέντε ετών την χαράν διά να καταλίπη προ έτους το πένθος, ο οποίος υψώθη κάποτε ως δικαία πυγμή και κατέπεσε ύστερα ως άδικος γρόνθος, ο οποίος ήλθε ως ηδονική φρικίασις ολοκλήρου του έθνους και έφυγε ως τρομακτικός σεισμός του πανελληνίου, ο οποίος εχαιρετήθη ως υπόσχεσις της εκ των κρητικών βουνών υπερτάτης ελληνικής αρετής και κατεδιώχθη ως οικτρά από το ελληνικόν υπέδαφος αμαρτία, ο οποίος έκτισε και κατεδάφισε, ο οποίος εζωογόνησε και εμάρανε, ο οποίος ύψωσε και διέσεισε και κατέστησε με τον πλούτον του νου του διπλήν την πατρίδα του διά να καταστήση με την διαδήλωσιν των ελαττωμάτων του την εκθεμελίωσίν της διπλήν, ο άνθρωπος αυτός, δεν εύρε τέσσαρα μέτρα γης ελληνικής διά να στήση την επιθανάτιον κλίνην του. Απέθανεν έξω.
Απρόσβλητα
Ο γερμανικός στρατός διαθέτει την στιγμήν αυτήν τανκς δυνάμενα να αναπτύξουν ταχύτητα 80 χιλιομέτρων. Είναι διαφόρων μεγεθών και ουσιαστικώς είναι απρόσβλητα. […] Διά των μηχανικών του μέσων ο γερμανικός στρατός θα δυνηθή να διασχίση το βελγικόν έδαφος εντός ωρών τινων.
