Νέφη
Δεν είναι πολύς καιρός που ήρχισε μια συζήτησις εις τον Τύπον διά την αντιαεροπορικήν μας άμυναν. Το ενδιαφέρον όμως εξεδηλώθη αργά, αφού εχρειάσθη η οσμή της ανημμένης πυρίτιδος, εις την ανατολικήν Αφρικήν, διά ν’ αφυπνισθώμεν και ν’ αντιληφθώμεν ότι κινδυνεύομεν. Διότι αυτό ακριβώς συνέβη με ημάς. Αν την αιθρίαν δεν διέκοπταν μερικά απειλητικά νέφη και αν εις τα βάθη του ορίζοντος δεν διεκρίνοντο ύποπτοι καπνοί, ημείς θα συνεχίζαμεν την επικίνδυνον ανάπαυσίν μας εις τα απατηλά στρώματα της αισιοδοξίας μας, παρέχοντες το θέαμα λαού ανικάνου να συνειδητοποιήση μιαν τόσον απειλητικήν πραγματικότητα. […] Ασχέτως λοιπόν προς τους προσανατολισμούς της εξωτερικής μας πολιτικής, η αμυντική παρασκευή της χώρας πρέπει να είναι τοιαύτη ώστε η Ελλάς ν’ αποτελή σημαντικώς υπολογίσιμον παράγοντα ώστε η μεν ουδετερότης της να καταστή σεβαστή, η συνεργασία της επιθυμητή και η έχθρα της υπολογίσιμος. Διαφορετικά, είτε το θέλομεν είτε όχι, θα γίνωμεν μοιραίοι εκτελεσταί ξένων θελήσεων και άνευ ικανοποιητικής αμοιβής.
Θύματα
Η πολιτική μας αεροπορία εθρήνησε χθες τα πρώτα θύματά της: τον έφεδρον αεροπόρον Σ. Τσικαλιώτην και τον ιδιώτην Γ. Σούτσον, υπάλληλον της Εταιρείας Εναερίων συγκοινωνιών, φονευθέντας κατά την πτώσιν του αεροπλάνου της διαφημιστικής εταιρείας «Διτς», με το οποίον ούτοι εξετέλουν πτήσιν.
