Στις 3 Φεβρουαρίου 1908 ιδρύεται στην Αθήνα ο Ποδοσφαιρικός Ομιλος Αθηνών, σύλλογος που μετέπειτα θα εξελιχθεί στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Oμιλο και θα γίνει ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους και ιστορικούς αθλητικούς οργανισμούς της Ελλάδας.
Πέρα από τη δημιουργία ενός νέου σωματείου, η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί την προσπάθεια ενός κύκλου νέων ανθρώπων να δώσουν στο ποδόσφαιρο οργανωμένη υπόσταση και σταθερή παρουσία στην πρωτεύουσα, σε μια εποχή που το άθλημα αντιμετωπίζεται ακόμη με επιφυλάξεις και δεν έχει θεσμική στήριξη.
Ο Γεώργιος Καλαφάτης, νεαρός αθλητής με έντονο ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο, είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από την ίδρυση του συλλόγου. Επηρεασμένος από την εμφάνιση του ποδοσφαίρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 και από τα αθλήματα που αναπτύσσονταν στα ευρωπαϊκά κράτη, αποφασίζει να δώσει στο άθλημα μια μόνιμη και οργανωμένη μορφή στην Αθήνα.
Στην πράξη, η πρωτοβουλία του συνδέεται με την απόφαση του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου να καταργήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο μέχρι τότε λειτουργούσε ως μέρος των αθλητικών δραστηριοτήτων του συλλόγου. Αντί να αποδεχθεί την παύση αυτής της δραστηριότητας, ο Καλαφάτης αποφασίζει να προχωρήσει στη δημιουργία ενός νέου σωματείου με σαφή προσανατολισμό στο ποδόσφαιρο, θέτοντας ως στόχο να προσφέρει στους Αθηναίους νέες μορφές συλλογικής συμμετοχής και άθλησης.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ο σύλλογος υιοθετεί την ονομασία Παναθηναϊκός Αθλητικός Ομιλος, ενώ το τριφύλλι καθιερώνεται ως έμβλημα, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το χαρακτηριστικό σύμβολο του Παναθηναϊκού.
Η πρώτη συνάντηση των ιδρυτών πραγματοποιείται στην περιοχή του Πολυγώνου, όπου συγκεντρώνονται νέοι αθλητές με κοινό ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο. Στην πρώτη συνάντηση των ιδρυτών, ο Γεώργιος Καλαφάτης αναλαμβάνει την ηγετική πρωτοβουλία, οργανώνοντας τα μέλη και καθορίζοντας τις αρχές και τη δομή του νέου συλλόγου, με στόχο να προσφέρει στο ποδόσφαιρο σταθερή παρουσία στην Αθήνα. Ο Ποδοσφαιρικός Ομιλος Αθηνών τίθεται σε λειτουργία με στόχο να συγκροτήσει ένα σταθερό και οργανωμένο πλαίσιο για την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο, η οποία μέχρι τότε είχε μόνο αποσπασματικές ομάδες και αθλητικά τμήματα, συχνά περιορισμένα στους καθιερωμένους γυμναστικούς συλλόγους.
Τα πρώτα χρόνια χαρακτηρίζονται από περιορισμένους πόρους και την έλλειψη κατάλληλων εγκαταστάσεων. Οι προπονήσεις διεξάγονται σε ανοιχτούς χώρους, οι αγώνες είναι κυρίως φιλικοί και η δραστηριότητα βασίζεται στην προσωπική δέσμευση των μελών. Παρά τις δυσκολίες, ο σύλλογος καταφέρνει να αποκτήσει αναγνωρισιμότητα και να συμβάλει στη διάδοση του ποδοσφαίρου στην πρωτεύουσα, διαμορφώνοντας έναν οργανωτικό πυρήνα που θα επιτρέψει την εξέλιξή του τα επόμενα χρόνια.
Το 1910, λίγα χρόνια μετά την ίδρυση, ο σύλλογος αλλάζει ονομασία σε Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Ομιλο, εξέλιξη που αντικατοπτρίζει τη διεύρυνση των φιλοδοξιών του και τη συμμετοχή του στις πρώτες απόπειρες συγκρότησης πανελλήνιου ποδοσφαιρικού χώρου. Σταδιακά, ο οργανισμός αρχίζει να αποκτά σταθερότερη αγωνιστική παρουσία, ενώ παράλληλα διαμορφώνεται η ταυτότητά του, με την καθιέρωση των χρωμάτων και των πρώτων συμβόλων που θα συνοδεύουν τον σύλλογο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ο σύλλογος υιοθετεί την ονομασία Παναθηναϊκός Αθλητικός Ομιλος, ενώ το τριφύλλι καθιερώνεται ως έμβλημα, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το χαρακτηριστικό σύμβολο του Παναθηναϊκού. Στην πορεία, ο Παναθηναϊκός επεκτείνει τη δράση του και σε άλλα αθλήματα, διαμορφώνοντας την εικόνα ενός πολυαθλητικού συλλόγου.
Η 3η Φεβρουαρίου 1908 καταγράφεται ως η αρχή μιας διαδρομής που συνδέει τον σύλλογο με την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για συλλογικότητα, οργάνωση και συνέπεια στην ανάπτυξη ενός αθλήματος που μόλις άρχιζε να κερδίζει χώρο στην ελληνική κοινωνία. Από αυτή την πρώτη συνάντηση στο Πολύγωνο, ξεκινά μια πορεία που θα οδηγήσει τον Παναθηναϊκό να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της αθλητικής και κοινωνικής ζωής της Αθήνας και του ελληνικού αθλητισμού γενικότερα.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης
