Ο Ολιβερ Κρόμγουελ είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη μετά την επικράτησή του στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο. Στα μάτια ορισμένων ήταν ήρωας της ελευθερίας. Από άλλους, όμως, θεωρούνταν εχθρός της μοναρχίας, καθώς ήταν αυτός που είχε υπογράψει για την εκτέλεση του βασιλιά Καρόλου Α΄. Η απόφαση αυτή έμελλε να πυροδοτήσει τα γεγονότα εναντίον του αρκετά χρόνια αργότερα.
Ο Κρόμγουελ είχε φύγει από τη ζωή από φυσικά αίτια το 1658. Το καθεστώς που εγκαθίδρυσε όμως, ιδιαίτερα μετά τη διαδοχή του από τον γιο του, Ριχάρδο, δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερό. Ο Ριχάρδος αποδείχθηκε αδύναμος και δεν ήταν σε θέση να επιβληθεί έναντι των αριστοκρατών, οι οποίοι είχαν ήδη αρχίσει να σχεδιάζουν την άνοδο στον θρόνο του γιου του Καρόλου Α΄. Ετσι, ύστερα από έντεκα χρόνια δημοκρατικής διακυβέρνησης, τον Μάιο του 1660 αποκαταστάθηκε η μοναρχία. Ο Κάρολος Β΄ επέστρεψε από την Ολλανδία, όπου βρισκόταν εξόριστος, την άνοιξη του 1660. Επιθυμώντας εκδίκηση για την εκτέλεση του πατέρα του, ο νέος βασιλιάς διέταξε να εκταφεί ό,τι είχε απομείνει από το σώμα του Ολιβερ Κρόμγουελ. Ετσι, στις 30 Ιανουαρίου 1661, ανήμερα της επετείου της θανάτωσης του Καρόλου Α΄, έγινε η εκταφή του λειψάνου του Κρόμγουελ. Η πράξη από μόνη της, αν και μακάβρια, συμβόλιζε με εμφατικό τρόπο την επικράτηση της μοναρχίας έναντι των επαναστατών.
Το λείψανο του Ολιβερ Κρόμγουελ, αμέσως μετά την εκταφή του, σύρθηκε στο Τάιμπερν, το πιο γνωστό τότε σημείο εκτέλεσης στο Λονδίνο, μπροστά στο έκπληκτο κοινό. Στη συνέχεια, ρίχτηκε στην αγχόνη κι έπειτα αποκεφαλίστηκε, τεμαχίστηκε και ρίχτηκε σε έναν λάκκο. Το μόνο που παρέμεινε εκτεθειμένο στα μάτια του πλήθους ήταν το κεφάλι, το οποίο καρφώθηκε έξω από το Γουέστμινστερ.
Εκεί θα παρέμενε για να θυμίζει τη δύναμη της μοναρχίας. Με αυτή την απόφασή του, ο Κάρολος Β΄ διέλυσε, ταυτόχρονα, φήμες που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή και υποστήριζαν πως ο Κρόμγουελ ήταν ακόμα ζωντανός. Δεν είναι πάντως τυχαίο ότι επιλέχτηκε ο αποκεφαλισμός.
Ηδη από τα αρχαία χρόνια, εκτός από τη θανάτωση του αντιπάλου, ο αποκεφαλισμός μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως τρόπος εξασφάλισης ενός πολεμικού τροπαίου αλλά και τρομοκράτησης των στρατιωτών και των οπαδών του αντιπάλου. Επομένως, από τη στιγμή που ήταν αδύνατο για τον Κάρολο Β΄ να σκοτώσει τον Κρόμγουελ, αφού εκείνος ήταν ήδη νεκρός, επέλεξε τη δεύτερη καλύτερη επιλογή που είχε: την εκταφή του λειψάνου του και στη συνέχεια τον αποκεφαλισμό του σε κοινή θέα – μια πράξη που σηματοδοτούσε την εδραίωση της εξουσίας του.
Είχε βρει τον απόλυτο συμβολισμό για να τρομοκρατήσει το έθνος και να επιβεβαιώσει την ισχύ του και την επικράτησή του επί των υποστηρικτών του δημοκρατικού τρόπου διακυβέρνησης. Δεν ήταν, όμως, μόνο ο Ολιβερ Κρόμγουελ, του οποίου ο τάφος ανοίχτηκε. Τάφοι και άλλων μελών της οικογένειας των Κρόμγουελ υπέστησαν φθορές προκειμένου να εκτεθούν και αυτοί στα μάτια του κόσμου.
Η αποκατάσταση της μοναρχίας στη Βρετανία δεν θα μπορούσε να έχει γίνει πιο εμφατικά. Η «εκτέλεση» του ήδη νεκρού εχθρού δεν ήταν παρά μια τελική επίδειξη νίκης. Ο βασιλιάς επιθυμούσε να εδραιώσει με κάθε δυνατό τρόπο τη νεοαποκτηθείσα εξουσία του και να στείλει ξεκάθαρα μηνύματα προς όλους.
