Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος συνιστά μια ιστορική τομή στη φύση του πολέμου, καθώς επαναπροσδιόρισε τους όρους με τους οποίους πραγματοποιείτο η ένοπλη σύγκρουση. Σε αντίθεση με προηγούμενους πολέμους, στους οποίους η διάκριση μεταξύ των ενόπλων και των αμάχων αποτελούσε θεμελιώδη αρχή του διεθνούς δικαίου και της στρατιωτικής ηθικής, ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος εισήγαγε την έννοια του «ολοκληρωτικού πολέμου». Τα κράτη κινητοποίησαν το σύνολο των ανθρώπινων, βιομηχανικών και ψυχολογικών πόρων τους, καθιστώντας τους άμαχους όχι απλώς παθητικούς παρατηρητές των συγκρούσεων, αλλά ενεργά εμπλεκόμενους.
Η εκβιομηχάνιση του πολέμου, η ανάγκη αποδυνάμωσης του ηθικού του αντιπάλου και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών συνέβαλαν στην αποδυνάμωση των ηθικών φραγμών των εμπολέμων έναντι των αμάχων. Οι βομβαρδισμοί πόλεων, οι ναυτικοί αποκλεισμοί και οι επιθέσεις σε αστικά κέντρα αποτέλεσαν εκφάνσεις μιας σχετικά νέας λογικής, σύμφωνα με την οποία ο άμαχος πληθυσμός μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης για την επίτευξη στρατηγικών στόχων.
Με βάση αυτήν τη λογική, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν ουκ ολίγες φορές αερόπλοια τύπου Ζέπελιν προκειμένου να προσβάλουν στόχους οι οποίοι βρίσκονταν πίσω από τις γραμμές άμυνας των αντιπάλων τους.
Στις 29 Ιανουαρίου 1916 γερμανικά Ζέπελιν πραγματοποίησαν αεροπορική επιδρομή εναντίον του Παρισιού, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας βομβαρδισμού στρατηγικών θέσεων και καταρράκωσης του ηθικού των Γάλλων. Οι Γερμανοί διεξήγαγαν την επιχείρησή τους κατά τη διάρκεια της νύχτας, εκμεταλλευόμενοι τη μειωμένη ορατότητα και τις περιορισμένες δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας των Γάλλων.
Ο βομβαρδισμός των Ζέπελιν προκάλεσε υλικές ζημιές σε κατοικίες, δημόσια κτίρια και υποδομές σε διάφορες συνοικίες της γαλλικής πρωτεύουσας. Ο αριθμός των νεκρών της επίθεσης υπολογίζεται σε 25 ανθρώπους, ενώ οι τραυματίες υπολογίζονται σε 30 άτομα. Το σημαντικότερο πλήγμα για τους Γάλλους ήταν ο ψυχολογικός αντίκτυπος της επίθεσης, η οποία δημιούργησε την αίσθηση ότι ακόμα και οι κάτοικοι του Παρισιού δεν ήταν ασφαλείς.
Μετά τον βομβαρδισμό του Ιανουαρίου του 1916, το Παρίσι δέχθηκε και άλλες γερμανικές επιθέσεις, τόσο από αερόπλοια όσο και με εναλλακτικά μέσα μακράς εμβέλειας. Ιδιαίτερα το 1918, οι βομβαρδισμοί εντάθηκαν, προκαλώντας αυξημένο αριθμό θυμάτων και ενισχύοντας το αίσθημα ανασφάλειας στον άμαχο πληθυσμό.
Κατά τη διάρκεια της μεγάλης εαρινής επίθεσης του 1918, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν εκτενώς το μακράς εμβέλειας πυροβόλο τους “Paris-Geschütz”, το οποίο μπορούσε να βάλει κατά της γαλλικής πρωτεύουσας με βλήματα 106 κιλών από απόσταση έως και 120 χιλιομέτρων. Κατά την υποχώρησή τους τον Αύγουστο του 1918, οι Γερμανοί απέσυραν στη χώρα τους το τεραστίων διαστάσεων πυροβόλο όπλο τους. Δεν το χρησιμοποίησαν ξανά κατά τους εναπομείναντες μήνες που διήρκεσε ο πόλεμος.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης
