Από τα πρώτα χρόνια του 11ου αιώνα, η δυναστεία των Σονγκ, η οποία είχε την εξουσία στην Κίνα από το 960, είχε αρχίσει να καταβάλει ετήσια πληρωμή σε μετάξι και χρήματα στη δυναστεία Λιάο της φυλής Κιτάν ως αντάλλαγμα για τη διατήρηση της μεταξύ τους ειρήνης. Βαθύτερη επιθυμία της πρώτης δυναστείας, ωστόσο, ήταν να απαλλαγεί οριστικά από την παρουσία της δεύτερης. Εκεί, εδραζόταν και η συμμαχία μεταξύ των Σονγκ και των Τσιν, η οποία συνομολογήθηκε στη Θάλασσα Μποχάι, στο βόρειο τμήμα της Κίτρινης Θάλασσας.
Πράγματι, το 1125, η αυτοκρατορία Λιάο είχε πλέον καταρρεύσει. Ως σύμμαχοι των Σονγκ, όμως, οι Τσιν είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν από πρώτο χέρι τις αδυναμίες τους, τόσο όσον αφορά την πολιτική διαφθορά όσο και τη στρατιωτική αναποτελεσματικότητα. Η ήδη διαταραγμένη ισορροπία δυνάμεων θα ωθούσε τους Τσιν να κάνουν το επόμενο βήμα και να εισβάλουν στην επικράτεια των Σονγκ την ίδια χρονιά.
Ο αυτοκράτορας Χουί-ζονγκ είχε πλέον συνειδητοποιήσει το λάθος που είχε κάνει συμμαχώντας με τους Τσιν. Πριν οι εισβολείς περικυκλώσουν την πρωτεύουσα Καϊφένγκ, οι αξιωματούχοι του τον έπεισαν να προσποιηθεί εγκεφαλικό επεισόδιο και να παραιτηθεί από τον θρόνο υπέρ του μεγαλύτερου γιου του, Τσιν-ζονγκ, καθώς φοβόντουσαν ότι θα ξεσπούσαν ταραχές. Ο γιος του, παρ’ όλα αυτά, δεν συμμεριζόταν την ίδια άποψη και αρνούνταν να ανέβει στον θρόνο. Λέγεται, μάλιστα, πως πέταξε από πάνω του τα βασιλικά ενδύματα που είχαν προσπαθήσει να του φορέσουν άνθρωποι της Αυλής. Μην έχοντας άλλη επιλογή, ο αυτοκράτορας Χούι-ζονγκ τελικά αναγκάστηκε να διατάξει τους ευνούχους του να φέρουν τον γιο του στον θρόνο με τη βία˙ εκείνος αναγκάστηκε πλέον να δεχτεί.
Τον Φεβρουάριο του 1126, ο στρατός των Τσιν διέσχισε τον Κίτρινο Ποταμό και ξεκίνησε την πολιορκία της Καϊφένγκ. Ο Τσιν-ζονγκ έστειλε τον ένατο αδελφό του, Ζάο Γκου, για ειρηνευτικές συνομιλίες. Εκείνος, όμως, κρατήθηκε όμηρος. Για να τον απελευθερώσει πρόσφερε στους Τσιν την πόλη Ταϊγιουάν και υπέγραψε μια Συνθήκη Ταπείνωσης, συμφωνώντας να πληρώσει κολοσσιαία πολεμική αποζημίωση. Μετά από αυτή την εξέλιξη, οι δυνάμεις των Τσιν αποχώρησαν. Ο Τσιν-ζονγκ πίστευε ότι οι Τσιν θα έμεναν μακριά λόγω αυτής της σημαντικής αποζημίωσης. Ο πατέρας του επέστρεψε από την επαρχία όπου βρισκόταν μέχρι τότε και για λίγο φαινόταν να έχει επανέλθει η ηρεμία και η ειρήνη.
Λίγους μήνες αργότερα, οι Τσιν έστειλαν στους Σονγκ δύο απεσταλμένους, ευγενείς από την πρώην δυναστεία Λιάο. Ο Τσιν-ζονγκ, χωρίς να έχει εκτιμήσει σωστά τα δεδομένα, προσπάθησε να συμμαχήσει μαζί τους και να στραφούν από κοινού εναντίον των Τσιν. Επακόλουθο αυτής της συμμαχίας ήταν οι τελευταίοι να εξαπολύσουν μια δεύτερη, μεγαλύτερη επίθεση στην επικράτεια των Σονγκ – αυτή τη φορά μάλιστα κατέκτησαν την Καϊφένγκ.
Στις 9 Ιανουαρίου 1127, πατέρας και γιος αιχμαλωτίστηκαν και τον Μάρτιο υποβιβάστηκαν σε απλούς πολίτες. Ολοι οι αιχμάλωτοι, καθώς και οι θησαυροί του αυτοκρατορικού παλατιού, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνικών έργων, μεταφέρθηκαν στη Σαντσίνγκ, πρωτεύουσα των Τσιν.
Οι άνδρες πουλήθηκαν ως σκλάβοι με αντάλλαγμα άλογα. Οι πρώην πριγκίπισσες Σονγκ έγιναν σκλάβες ή παλλακίδες των πριγκίπων Τσιν.
Στη Σαντζίνγκ οδηγήθηκαν με τα πόδια πάνω από 14.000 άνθρωποι –συμπεριλαμβανομένης της πρώην βασιλικής οικογένειας και των περισσότερων ανώτερων υπουργών και στρατηγών. Οσοι είχαν επιβιώσει από το ταξίδι έπρεπε να περάσουν από μια τελετουργία, γυμνοί με μοναδικό ρουχισμό δέρματα προβάτου.
Οι δύο πρώην αυτοκράτορες, δε, όφειλαν να προσκυνήσουν τους προγόνους των Τσιν στα ιερά τους φορώντας πένθιμα ρούχα. Οι άνδρες πουλήθηκαν ως σκλάβοι με αντάλλαγμα άλογα. Οι πρώην πριγκίπισσες Σονγκ έγιναν σκλάβες ή παλλακίδες των πριγκίπων Τσιν.
Πολλοί, μην μπορώντας να αντέξουν την ταπείνωση αυτή, αυτοκτόνησαν. Εσχατο απομεινάρι των Σονγκ αποτέλεσε η λεγόμενη Νότια Δυναστεία των Σονγκ, την οποία ίδρυσε ο Ζάο Γκoυ, ο μόνος που δεν βρισκόταν στη Καϊφένγκ και είχε γλιτώσει μετακινούμενος προς τον Νότο.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης
