Λένιν για Τολστόι
Ο Λένιν ενδιεφέρθη πάντοτε πολύ για τον Τολστόϊ και στα Απαντά του περιελήφθησαν όλα τ’ άρθρα που του αφιέρωσε. […] Δεν κρύπτει τον θαυμασμό του για τον άνθρωπο που ονομάζει «μεγαλόπνευστο καλλιτέχνη». Γράφει: «Σ’ αυτούς τους πίνακες της παληάς προεπαναστατικής Ρωσσίας, ‘μπόρεσε να θέση τόσα ζητήματα, μπόρεσε να υψωθή σε τέτοια καλλιτεχνική δύναμι ώστε τα έργα του στέκονται στη πρώτη γραμμή της παγκοσμίου φιλολογίας». Ο Λένιν υποκλίνεται μπροστά σ’ αυτόν τον αριστοκράτη, σ’ αυτόν τον «πομίετσικ», που έκοψε κάθε δεσμόν με το περιβάλλον του, και που στα τελευταία έργα του «επολέμησε με πάθος το Κράτος, την Εκκλησία, το οικονομικό και κοινωνικό καθεστώς, που βασίζεται πάνω στη σκλαβιά των μαζών, στην εξαθλίωσή τους, στην βία και στην υποκρισία, από τις οποίες εκ των άνω προς τα κάτω ήταν εμποτισμένη ολόκληρη η ζωή της εποχής του».
Αμνηστεία και χάρις
«Παρέχεται αμνηστεία εις πάντας τους υπό των στρατοδικείων καταδικασθέντας ως μετασχόντας οπωσδήποτε ή ενεχομένους οπωσδήποτε εις το εκραγέν κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935. […] Επιτρέπεται εις την Εκτελεστικήν Εξουσίαν η απονομή χάριτος εις τους καταδικασθέντας ως μετασχόντας ή ενεχομένους οπωσδήποτε εις το επαναστατικόν κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935 και της 6ης Μαρτίου 1933».
