Μετά τα μεσάνυχτα της 24ης Μαΐου 1980, η κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, ολοκληρώνοντας τον κύκλο των πολιτικών εξελίξεων, οι οποίες ξεκίνησαν μετά την παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από την πρωθυπουργία και την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας. Ο Ράλλης ανέλαβε τα ηνία της Νέας Δημοκρατίας έπειτα από την εκλογική διαδικασία που διεξήχθη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος στις 8 Μαΐου. Αντίπαλός του για την αρχηγία του κυβερνώντος κόμματος ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας, ο οποίος έλαβε 84 ψήφους έναντι 88 βουλευτών που τάχθηκαν υπέρ της επιλογής Ράλλη. Τρεις ήταν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας οι οποίοι έριξαν λευκή ψήφο. Η κυβέρνηση Ράλλη ορκίστηκε στις 10 Μαΐου ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου.
Αφότου ολοκληρώθηκε η συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, στη συνέχεια αυτή έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από 180 βουλευτές. Όπως ανέφερε η «Καθημερινή», στις 24 Μαΐου, «η χθεσινή ψηφοφορία εξ άλλου, επιβεβαίωσε και έμπρακτα την αρραγή ενότητα του κόμματος της πλειοψηφίας, το οποίο έλαβε, σε αριθμό ψήφων, το σύνολο των παρόντων βουλευτών της “Ν.Δ.” και, επιπλέον τις ψήφους: του πρώην πρωθυπουργού κ. Παν. Κανελλόπουλου – ανεξαρτήτου, συνεργαζομένου με τη “Ν.Δ.”- και των βουλευτών κ. Στ. Χούτα (ΕΔΗΚ), κ. Χ. Αποστολάκου και Χασάν Ιμάμογλου (ανεξαρτήτων). Συνολικά, ψήφισαν 296 βουλευτές. Απ’ αυτούς, ένας –ο ανεξάρτητος κ. Α. Πνευματικός– δήλωσε “παρών”. Απουσίαζαν οι κ. Α. Παπανδρέου και Ι. Χαραλαμπόπουλος (ΠΑΣΟΚ), Βιργινία Τσουδερού (ΚΟΔΗΣΟ) και Μ. Πρωτοπαπαδάκης (Ν.Δ.), ο οποίος είχε δηλώσει, εκ των προτέρων, ότι θα καταψήφιζε την κυβέρνηση».
Η ομαλή μετάβαση της εξουσίας από τον Καραμανλή στον Ράλλη και η διατήρηση της ενότητας της Νέας Δημοκρατίας σχολιάστηκαν από την «Καθημερινή» της 25ης Μαΐου: «Οι τελευταίες εξελίξεις διαγράφουν ήδη την προοπτική μιας μελλοντικής πολιτικής ομαλότητος στον δημόσιο βίο, γεγονός που διευκολύνει την αντιμετώπιση των κρισίμων εθνικών προβλημάτων και ενισχύει αποφασιστικά τη διεθνή θέση αλλά και το κύρος της χώρας μας. Αυτό είναι το πρωταρχικό συμπέρασμα από τον τρόπο που συνετελέσθησαν κατά το τελευταίο 30ήμερο οι ζωτικές μεταβολές στην κορυφή της πολιτικής εξουσίας. Συμπέρασμα που επιβεβαιώθηκε, αλλά και ενισχύθηκε από την υποδειγματική συζήτηση στη Βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβερνήσεως. Στη διαμόρφωση του κλίματος ηπιότητος είναι βέβαιο ότι συντελούν πρώτον η συναίσθηση της σοβαρότητος των εσωτερικών προβλημάτων –με κυριότερο το οικονομικό– καθώς και της κρισιμότητος των εθνικών θεμάτων. Και δεύτερον μια θεμιτή κομματική σκοπιμότητα που επιβάλλει -τουλάχιστον- στα δύο μεγαλύτερα ελληνικά κόμματα μια περίοδο εκεχειρίας για την αναπροσαρμογή της πολιτικής τους και την προετοιμασία τους εν όψει της επόμενης εκλογικής αναμετρήσεως».
Η κυβέρνηση Ράλλη παρέμεινε στην εξουσία έως τις εκλογές του Οκτωβρίου 1981, στις οποίες επικράτησε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στη χώρα επιζητούσε η ριζοσπαστικοποιημένη μετά την εμπειρία της δικτατορίας κοινή γνώμη, αίτημα το οποίο εξέφραζε ο Παπανδρέου. Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία εμφάνιζε σημάδια κόπωσης έπειτα από την πολυετή παραμονή της στην εξουσία. Μετά την εκλογική ήττα του Οκτωβρίου, την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ανέλαβε ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Θανάσης Συροπλάκης
