«Από χθες η Γαλλία έχει σοσιαλιστή Πρόεδρο», έγραψε στο πρωτοσέλιδό της η «Καθημερινή» στις 22 Μαΐου 1981, σχολιάζοντας την ανάληψη των καθηκόντων του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας από τον Φρανσουά Μιτεράν. Ο Μιτεράν κατάφερε να κερδίσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 10 Μαΐου, τον μέχρι τότε πρόεδρο Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, συγκεντρώνοντας ποσοστό, το οποίο πλησίαζε το 52%. Όπως έγραψε η «Καθημερινή» της 12ης Μαΐου: «Σαρανταπέντε χρόνια μετά τη νίκη του γαλλικού “Λαϊκού Μετώπου” στις 10 Μαΐου 1936, οι Γάλλοι διάλεξαν, για πρώτη φορά, με καθολική ψηφοφορία, έναν σοσιαλιστή πρόεδρο. […] Η νίκη του κ. Μιττεράν, πολύ πιο πλατιά από τη νίκη του Ζισκάρ το 1974, είναι έτσι άνετη, αναμφισβήτητη και πολύ πιο εντυπωσιακή από όσο “λογικά” αναμενόταν».
Στις 22 Μαΐου, η «Καθημερινή» σχολίασε τους βασικούς στόχους, τους οποίους έθεσε από την αρχή της θητείας του ο νέος πρόεδρος. Συγκεκριμένα ανέφερε: «Είναι σαφές πάντως πως από σήμερα, αν όχι ήδη από χθες, αρχίζει πια το “πείραμα”. Με πρώτο στόχο την νίκη της αριστεράς στις βουλευτικές εκλογές, στοιχείο σημαντικό για την απρόσκοπτη εφαρμογή του προγράμματος του κ. Μιττεράν. Αλλά ταυτόχρονα, προσπάθεια επίμονης επιτυχίας και στον οικονομικό τομέα, ενώ οι αντιδράσεις της αγοράς, ιδιαίτερα του χρηματιστηρίου, αφαίρεσαν οπωσδήποτε ορισμένα από τα όπλα που μια κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε από την πρώτη ημέρα, προκαλώντας μια μαζική διαρροή συναλλάγματος για την υποστήριξη του φράγκου και για την αντιμετώπιση της φυγής κεφαλαίων.
»Η κυβέρνηση που σχηματίζεται σήμερα πιστεύεται πως θα έχει έτσι διπλό χαρακτήρα: Και δυναμικά εκλογικό με σκοπό την αναμέτρηση του Ιουνίου. Αλλά και οικονομικά πειστικό για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που μπορεί πολλά να αλλάξει».
Κατά την πρώτη περίοδο της θητείας του, ο Μιτεράν ακολούθησε μια πολιτική που βασιζόταν στις «110 Προτάσεις για τη Γαλλία» και στο «Κοινό Πρόγραμμα» του 1972 του Σοσιαλιστικού Κόμματος και του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το πρόγραμμα της κυβέρνησής του περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, αρκετές κρατικοποιήσεις, αύξηση κατά 10% του κατώτατου μισθού, εβδομαδιαία 39ωρη εργασία, ετήσια άδεια διάρκειας πέντε εβδομάδων και αύξηση των κοινωνικών παροχών.
Παρά τον στόχο της βελτίωσης της κατάστασης στη Γαλλία, η οικονομική πολιτική του Μιτεράν δεν είχε τα αποτελέσματα που υποσχόταν. Το ποσοστό ανάπτυξης της γαλλικής οικονομίας ήταν πολύ χαμηλότερο από το αναμενόμενο, ο πληθωρισμός παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα και η ανεργία συνέχισε να αυξάνεται. Μέχρι τον Μάρτιο του 1983, το γαλλικό φράγκο υποτιμήθηκε τρεις φορές. Για τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης πραγματοποιήθηκαν περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, ιδίως στην κοινωνική ασφάλιση, και αυξήθηκαν οι φόροι. Το «πείραμα» του Μιτεράν στη Γαλλία έδειξε ότι μέσα σε ένα πλαίσιο παγκόσμιας κάμψης της οικονομίας οι κεϋνσιανές πολιτικές δεν λειτουργούσαν επαρκώς.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Θανάσης Συροπλάκης
